Saturday, January 10, 2015

Battle Beast - Unholy Savior (Review)

Επιστροφή για τους Φινλανδούς metallers Battle Beast με το τρίτο κατά σειρά album τους που τιτλοφορείται "Unholy Savior". Η συγκεκριμένη μπάντα αποτελεί προσωπική μου αδυναμία και τη θεωρώ ως την πλέον ανερχόμενη τα τελευταία χρόνια που βρίσκεται στο προσκήνιο. Στο νέο τους μουσικό πόνημα οι μελωδικές γραμμές είναι ακόμη εντονότερες σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές τους. Οι άψογες εναλλαγές των κοφτερών riffs με τα υπέροχα πλήκτρα εξυψώνουν το όλο αποτέλεσμα σε δυσθεώρητα ύψη. Η Noora είναι αυτή που βάζει το κερασάκι στην τούρτα αφού τα φωνητικά της είναι πολύ πιο δουλεμένα σε σχέση με το παρελθόν και στο "Unholy Savior" δίνει πραγματικά τη δική της, προσωπική σφραγίδα. Οι επιρροές από κλασικά ακούσματα των 80s είναι περισσότερο από εμφανείς και ο συνδυασμός με την άψογη, σύγχρονη παραγωγή κάνει κομμάτια σαν τα "Lionheart", "I Want The World And Everything In It" και "Touch In The Night" να χαρακτηρίζονται "κλασικά" από το πρώτο κιόλας άκουσμα. Η μικρή διάρκεια του album, μόλις 47 λεπτά μα για το όνομα του Odin, είναι το μοναδικό ψεγάδι που μπορώ να προσάψω στο κατά τα άλλα καλοδουλεμένο και εκπληκτικό αυτό σύνολο. Το "Unholy Savior" είναι ένας δίσκος που δεν πρέπει να λείπει από τη συλλογή κανενός... πιο απλά δε μπορώ να το θέσω!



Tuesday, July 22, 2014

Babymetal - Babymetal (Review)

   
Θέλω να μου πείτε μια μπάντα που μόλις με ένα album στη δισκογραφία της παίζει live δίπλα σε μεγαθήρια του χώρου όπως οι Iron Maiden και οι Slayer. Και ισοπεδώνει clubs και στάδια. Και την προσκαλεί η Lady Gaga να τη supportάρει στις εμφανίσεις της στην Αμερική. Και αποτελείται από τρία δεκαπεντάχρονα τρελοκόριτσα. Ναι δεν υπάρχουν πολλές μπάντες που να ικανοποιούν τα παραπάνω κριτήρια. Για την ακρίβεια υπάρχει μόνο μία και έρχεται από τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου. Οι Babymetal είναι το νέο μουσικό φαινόμενο στο χώρο της αγαπημένης μας μουσικής. Χαρακτηρίζονται σαν kawaii metal και μουσικά δένουν το heavy metal με το jpop. Το ομότιτλο ντεμπούτο τους βρίθει από πρωτότυπα στοιχεία και μελωδίες. Οι μουσικοί που συνοδεύουν τις πιτσιρίκες είναι απλά παίχτουρες και "χώνουν" ασταμάτητα από power metal μελωδίες μέχρι death και thrash metal ξεσπάσματα. Το πακέτο συμπληρώνουν οι τρεις Γιαπωνεζούλες με αυτό που πραγματικά είναι... παιδάκια! Δεν το παίζουν heavy metal stars ή brutalογκόμενες σκοτεινών metal σχημάτων. Τραγουδούν με τις φωνές τους, χορεύουν και το διασκεδάζουν γιατί είναι παιδιά! Για το όνομα του Θεού... ΓΙΑ ΣΟΚΟΛΑΤΕΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ! Αυτή είναι και η μαγεία των Babymetal... η απόλυτη μίξη μιας heavy metal μουσικής ισοπέδωσης με την παιδικότητα και τη γλυκύτητα των frontgirls του συγκροτήματος. Ήδη τα στάδια και τα clubs σε Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και αλλού ένιωσαν τι σημαίνει Babymetal. Ποιος είσαι εσύ φίλε μεταλλά που θα τολμήσεις να τις υποτιμήσεις; Ποιος είσαι εσύ που θα καταφέρεις να αντισταθείς στη γοητεία της παιδικότητάς τους; Οι Babymetal είναι εδώ και το μέλλον τους ανήκει!



Friday, January 3, 2014

Hellcats - Warrior Princess (Review)


Οι Hellcats αποτελούν την νέα προσθήκη, μετά τις Crucified Barbara και Hysterica, σε αυτό που εγώ ονομάζω N.W.O.G.H.M (New Wave Of Girlish Heavy Metal). Καλά ντε, ένα αστειάκι έκανα. Οι κοπελιές έρχονται δυναμικά από τη Σλοβενία και μας προσφέρουν την πρώτη τους (παρόλο που σαν μπάντα υφίσταται εδώ και δέκα χρόνια!) self-financed κυκλοφορία που τιτλοφορείται "Warrior Princess". Αν είστε φίλοι του κλασικού ήχου των 80s θα βρείτε τον παράδεισό σας εδώ. Χωρίς να προσφέρουν νεωτερισμούς και πρωτοτυπίες, εξαπολύουν κλασικό heavy metal με κύριες επιρροές τους Saxon και τους Accept. Οι ενορχηστρώσεις βρωμάνε 80ίλα από χιλιόμετρα μακριά, το rhythm section θα σας στείλει αδιάβαστους και ταυτόχρονα η φρεσκαδούρα που αποπνέει το δισκάκι θα σας κάνει να έχετε πατημένο το πλήκτρο Repeat στο στερεοφωνικό σας για πολύ καιρό... και αυτό γιατί δυστυχώς τα δέκα κομμάτια του δίσκου διαρκούν μόλις 36 λεπτά! Πραγματικά αυτό αποτελεί και το μοναδικό ψεγάδι ενός κατά τα άλλα ολοκληρωμένου δίσκου. Σημειώστε εδώ ότι περιλαμβάνεται και μια εξαιρετική διασκευή στο "Proud To Be Loud" των πρώιμων true Pantera. Επενδύστε άφορα... δίσκαρος!

Wednesday, December 18, 2013

I am back BITCHES!

 
Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Έτσι και ο κύκλος του Metal Holocaust έκλεισε για όλους εμάς που το αγαπήσαμε, γράψαμε σε αυτό, κάναμε ραδιοφωνικές εκπομπές και μοιραστήκαμε μαζί σας την αγάπη μας για το heavy metal. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα... ΤΟ MORNING STAR WEBZINE ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ!

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που απλά ακούω τη μουσική που αγαπώ. Πάντα ήμουν "χωμένος" μέσα σε αυτή. Έχοντας περάσει από διάφορα webzines (Hade's Gates, Metal Domination, Metal Holocaust), κάνοντας εκπομπές σε webradios (Avatonoid, Metal Holocaust), παίζοντας μουσική σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και μαγαζία... ε, δεν είμαι από αυτούς που μου αρέσει να μένω ανενεργός!

Το Morning Star Webzine λοιπόν ζωντανεύει ξανά. Πάλι με μικρά, σύντομα και περιεκτικά reviews θα μοιράζομαι μαζί σας τις απόψεις μου για albums του χώρου που πέφτουν στα χέρια μου, θα κάνω μικρές συνεντεύξεις με μπάντες του χώρου και θα συζητάμε για αυτό που αγαπάμε περισσότερο από το κάθε τι: το heavy -fucking- metal σε όλες τις μορφές και εκφάνσεις του.
 
ARE YOU READY BITCHES; LET THE MORNING STAR FALL... METAL ON!

Sunday, March 27, 2011

Είναι το Morning Star Webzine "νεκρό";

... με ρωτούν πολλοί. Η απάντηση είναι και "ναι" και "όχι". Όντως έχω να postάρω πάρα πολύ καιρό reviews στο συγκεκριμένο blog αλλά ο λόγος είναι απλός: γράφω πλέον στο Metal Holocaust Radio Webzine!

Μπείτε λοιπόν στο http://www.metalholocaust.gr για να διαβάσετε κριτικές, ανταποκρίσεις και συνεντεύξεις τόσο δικές μου όσο και των άλλων φίλων και συνεργατών.

Μην παραλείψετε να ακούσετε και την εκπομπή μου Heathen Assault Radio Show κάθε Κυριακή στις 20:00. Ένα δύωρο πρόγραμμα με ήχους από το χώρο του viking, folk, pagan, epic death και black metal!

The Morning Star Webzine is dead... Long live the Morning Star Webzine!

Let the Morning Star fall... Metal on!

Saturday, December 12, 2009

Kin of Ettins - Tears for Lost Ages (Review)



Δεν είμαι φανατικός doomster, doomάς ή όπως θέλετε πείτε το. Είμαι εξαιρετικά επιλεκτικός στο συγκεκριμένο είδος. Οι Kin of Ettins μου είχαν κάνει εξαιρετική εντύπωση με το demo τους. Εδώ έχουμε την πρώτη ολοκληρωμένη τους κυκλοφορία που τιτλοφορείται "Tears for Lost Ages". Το δισκάκι περιλαμβάνει όλα τα κομμάτια του demo και καινούρια, ένα σύνολο 9 συνθέσεων. Αν με το demo είχα ενθουσιαστεί, με το album αυτό απλά ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑ! Οι Kin of Ettins έχουν την ικανότητα να περνούν μεσαιωνικά στοιχεία με περίσσεια άνεση στα κομμάτια τους με αποτέλεσμα να δίνουν επικό τόνο και ύφος σε αυτά (και αυτό μου αρέσει!). Αν στο demo το πέτυχαν μία, εδώ το έχουν πετύχει εκάτο. Ασήκωτος ήχος, κάργα επικούρα, σκοτεινά φωνητικά και μια 70s ψυχεδέλεια στα εξαιρετικά solo κάνουν τους Kins of Ettins να ξεχωρίζουν μέσα από τον σωρό. "Forge Fire and Below", "Raven's Flight" και "Falcon Skies" είναι κομμάτια που δεν γράφονται κάθε μέρα. Είτε ακούτε doom είτε όχι, το "Tears for Lost Ages" είναι ένα album που δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή σας. Ίσως να είναι και το album της χρονιάς για μένα... αληθινό διαμάντι!

http://www.myspace.com/kinofettins

Sacred Steel - Carnage Victory (Review)



Καράφλα σε αγαπάω! Πως και πως περίμενα το νέο album των Sacred Steel. Μέρες μέτραγα (λες και περίμενα να απολυθώ από το στρατό)! Και όταν πήρα το πακετάκι στα χέρια μου (collector's version παρακαλώ με tshirt, tag, αφισούλα, 7ιντσο και λοιπά μπιχλιμπίδια - ωραία πράγματα!) άρχισα να τρέμω. Όχι πως περίμενα ότι το ablum θα είναι κακό, απλά όπως και να έχει για τα προσωπικά μου γούστα κάθε νέα κυκλοφορία των Sacred Steel είναι σημαντικό γεγονός. Τι έχουμε λοιπόν μουσικά; Ένα ακόμα επιθετικό, thrashοειδές, κολασμένο και κάργα επιθετικό δημιούργημα. Ο καράφλας είναι σε τρελά κέφια ενώ το πιο πρόσφατο μέλος της μπάντας, ο πιτσιρικάς Jonas, δείχνει απίστευτη ωριμότητα και διάθεση τόσο στο παίξιμο αλλά και στον δημιουργικό τομέα (τι riffάρα έγραψε ο θεός στο "Broken Rites";). Δύναμη, οργή, πάθος, ταχύτητα και βέβαια τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Gerrit είναι τα βασικά σημεία του "Carnage Victory". Μοναδικό ψεγάδι του δίσκου είναι οι υπερβολικά "evil" στίχοι κάποιων κομματιών. Καράφλα το παράκανες. Σίγουρα δεν πρόκειται για το καλύτερο album τους αλλά σίγουρα είναι το πιο ολοκληρωμένο. Well done!

ΥΓ: Το "πολεμικό" ομώνυμο κομμάτι του δίσκου είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη, ώριμη και μεστή σύνθεση της μπάντας έως τώρα. Εύγε!

http://www.sacred.cavillator.de