Bye Bye 2007...

Άλλη μια χρονιά φτάνει στο τέλος της. Ετοιμαστείτε να ψηφίσετε τους καλύτερους της χρονιάς που τελειώνει. Στείλτε με email στο volrath@in.gr τους 5 καλύτερους δίσκους του 2007 και την μεγαλύτερη απογοήτευση. Οι δικές σας απόψεις θα διαμορφώσουν τους Kings of 2007! Το Morning Star Webzine σας ευχαριστεί για την υποστήριξη αυτούς τους λίγους μήνες ύπαρξής του. Let the morning star fall... metal on!

Nightwish - Dark Passion Play (Review)

Επιτέλους! Μετά από πολύχρονη αναμονή οι Nightwish επέστρεψαν με νέο album και νέα frontwoman. Ήμουν σίγουρος από την πορεία της μπάντας τα τελευταία χρόνια ότι οι ηχητικά power εποχές τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Και δεν έπεσα έξω. Πλέον οι Nightwish απευθύνονται στο ευρύ κοινό και όχι στους "hardcore" metallers. Πριν ξεκινήσω το review θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι: κριτικάρω το δίσκο αυτό σαν ένα δίσκο μιας heavy metal μπάντας γιατί τέτοια μπάντα ήταν (είναι ακόμα;) οι Nightwish και όχι σαν ένα δίσκο μιας μπάντας κοινής αποδοχής και για όλα τα γούστα. Από το επόμενο album, βλέπουμε. Έτσι για να είμαι δίκαιος...

Ας δούμε όμως το νέο τους δημιούργημα "Dark Passion Play" αναλυτικά:

The Poet And The Pendulum: Το album κατά παράξενο τρόπο ξεκινά με το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι (14 λεπτά) και το πολυπλοκότερο ηχητικά. Ουσιαστικά πρόκειται για μικρότερα κομμάτια "δεμένα" μεταξύ τους. Μετά από μια ατμοσφαιρική εισαγωγή μπαίνει δυναμικά η βασική μελωδία. Όχι άσχημη και μάλιστα το ρεφραίν είναι ιδιαίτερα συμφωνικό και ευκολοάκουστο. Το κομμάτι στη συνέχεια αλλάζει σε πιο αργούς ρυθμούς, φτάνει μέχρι και σε σημείο με απαγγελίες και μετά από κάποια στιγμή κουράζει. Ο Marco σε κάποιο σημείο πετάγεται σαν την "τσουτσού" και καταστρέφει την όποια προσπάθεια με τα γαιδουροφωνητικά του. Καλά τι το ήθελε; Γενικά πρόκειται για ένα ικανοποιητικό κομμάτι που θα ταίριαζε καλύτερα στο φινάλε του δίσκου.

Bye Bye Beautiful: Πολύ μέτριο κομμάτι. Η αρχική δυναμική διάθεση πάει περίπατο και η τσουτσού έρχεται πάλι στο ρεφραίν και τα κάνει όλα μαντάρα.

Amaranth: Το single του δίσκου, το οποίο και οι περισσότεροι από εμάς το είχαμε δει σε videoclip λίγο καιρό πριν. Hitάκι για το MTV, με ρεφραίν που popίζει. Όχι ενδεικτικό της συνθετικής ικανότητας των Nightwish (αν και αυτή η ικανότητα υπήρχε πολλά χρόνια πριν ενώ πλέον...).

Cadence Of Her Last Breath: Αισίως φτάσαμε στο χειρότερο κομμάτι μέχρι στιγμής. Πολύ computerized ήχος, ανέμπνευστη σύνθεση και η τσουτσού κάνει και πάλι την εμφάνισή της σε ένα hiphop-οειδές παρασκηνιακό "run away, run away".

Master Passion Greed: Κι όμως! Αμέσως μετά βρίσκω ένα ΑΚΟΜΗ χειρότερο κομμάτι. Thrash ήχος και η τσουτσού το έχει πάρει μονότερμα και μας δείχνει τις φωνητικές της ικανότητες. Καμιά σχέση με Nightwish το κομμάτι, έτσι;

Eva: Μια συμπαθητική μπαλάντα και ταυτόχρονα το πρώτο single της μπάντας λίγους μήνες πριν. Scrollάρετε σε παλιές καταχωρήσεις του blog να διαβάσετε το αναλυτικό review.

Sahara: Η απίστευτη αρχική power καταιγίδα αφήνει φοβερές υποσχέσεις για ένα κομμάτι μεγαλείο, αντάξιο του ένδοξου παρελθόντος της μπάντας. Αμ δε! Το τραγούδι συνεχίζει σε ένα απίστευτα βαρετό mid tempo ρυθμό. Πατάτεεεεεεες, ντομάτεεεεες έλα πάρε πάρε!

Whoever Brings The Night: Άλλη μια ανέμπνευστη σύνθεση που 2 λεπτά μετά το άκουσμά της θα την έχετε τελείως ξεχάσει. Έχει και τσουτσού, έτσι;

For The Heart I Once Had: Ένα όμορφο και ζεστό κομμάτι. Υπέροχη ερμηνεία, εξαιρετικό ρεφραίν. Ίσως ό,τι καλύτερο μέχρι στιγμής. Και η πλάκα ξέρετε ποια είναι; Σε λίγο το album τελειώνει!

The Islander: Μεγαλείο! Κοίτα να δεις. Σε μια σύνθεση που δεν έχει καμιά σχέση με τον ήχο των Nightwish, τα παλικάρια και η νέα μας διαπρέπουν. Μιλάμε για ένα folk κομμάτι με κιθάρα και βιολί και εξαιρετική ατμόσφαιρα. Θα ταίριαζε περισσότερο σε μπάντες όπως οι Falconer και οι Blackmore's Night. Ακούστε και το άλλο: τραγουδάει η τσουτσού αλλά εδώ πέρα έχει θεριέψει! Παιδί μου Marco, όταν τραγουδάς καθαρά είσαι άρχοντας. Να το κάνεις συχνότερα και να αφήσεις τις άλλες πατατιές. Στο φινάλε το κομμάτι θα σας θυμίσει soundtracks ταινιών όπως "Braveheart" και "Ο Τελευταίος των Μοϊκανών". Εξαιρετικό τραγούδι!

Last Of The Wilds: ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ INSTRUMENTAL! Συνεχίζοντας τo φολκλορικό στυλ του "The Islander", οι Nightwish μας προσφέρουν ένα μεγαλειώδες κομμάτι που ο ρυθμός του θα κολλήσει στο μυαλό σας αμέσως. Προχώρησα στο επόμενο κομμάτι μετά από 12 ακροάσεις! Χαοτικό!

7 Days To The Wolves: Επιστροφή στην πραγματικότητα... άλλο ένα μέτριο και ανέμπνευστο κομμάτι, άλλη μια καυτή πατάτα.

Meadows Of Heaven: Ο δίσκος κλείνει με άλλη μια καλοδουλεμένη μπαλάντα. Από μπαλάντες ξέρουμε, τίποτε άλλο θα ακούσουμε;

Λοιπόν για να τα συγκεντρώσουμε όλα μαζί. Καταρχήν δε θα μπω στη διαδικασία που είμαι σίγουρος ότι θα κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Αναφέρομαι βέβαια στη σύγκριση της Tarja με την Anette. Και δε μπαίνω στη διαδικασία αυτή γιατί απλά δεν υπάρχει σύγκριση. Η Anette έχει μια όμορφη φωνή και κάνει μια ομολογουμένως αξιέπαινη προσπάθεια αλλά μέχρι εκεί. Η Anette είναι τραγουδίστρια, η Tarja είναι άγγελος... τέλος!

Πάμε παρακάτω... Το album μου άφησε τελείως ανάμικτα συναισθήματα. Καταρχήν ξεχάστε την συνθετική δεινότητα των Nightwish. Τα περισσότερα κομμάτια είναι βαρετά. Στα σημεία που τραγουδάει η Anette η μουσική είναι τελείως μα τελείως "άδεια" (μάλλον έγραψαν τη μουσική για τη φωνή της και δεν την "ανάγκασαν" να τραγουδήσει για την μουσική που είχαν σκοπό να γράψουν). Η πολυπλοκότητα και η συμφωνικότητα που πάνε να προσδώσουν στα κομμάτια πάει περίπατο. Και έρχεται και η τσουτσού στο νέο πλέον Enanescence style, να πετάγεται εκεί που δεν την περιμένεις.

Τι μου άρεσε; Σχεδόν τίποτα. Δύο εξαιρετικά folk κομμάτια και δύο μπαλάντες συν μερικά μόνο σημεία διάσπαρτα από εδώ κι από εκεί δε νομίζω να κάνουν τη διαφορά σε ένα album 75 λεπτών. Και το λέω αυτό για μια μπάντα που παλαιότερα δυσκολευόσουν να διακρίνεις το καλύτερο κομμάτι ανάμεσα σε ΟΛΑ τα κομμάτια του album.

Το μέλλον θα δείξει. Οι Nightwish σίγουρα δεν είναι αυτοί που ήταν. Οι Nightwish σίγουρα με βάση της ιστορία τους και την προσωπική μου γνώμη κυκλοφόρησαν το χειρότερο album τους. Οι Nightwish... ποιοι Nightwish;

http://www.nightwish.com

Cage - Hell Destroyer (Review)

Τι να πω τώρα για αυτό το έπος; Λόγια δεν υπάρχουν. Ακούστε το και τότε μόνο θα καταλάβετε ότι το metal δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Σε μια εποχή που οι κωλοφυλλάδες (με την γνωστή βέβαια να κρατάει τη σημαία στην πρώτη γραμμή) προωθούν το nunu metal και τα αυστραλοπιθηκέ μαϊμουδιάρικα συγκροτήματα που αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα είναι να χοροπηδάνε στη σκηνή τρίβοντας το τραγόμουσό τους, υπάρχουν και κάποιοι Cage οι οποίοι έρχονται και τα γκρεμίζουν όλα. Μιλάμε για γκρέμισμα, όχι αστεία. Το "Hell Destroyer" αποτελεί μια άνευ προηγουμένου ηχητική επίθεση, ένα album που θα κάνει τα αυτάκια σας να ματώσουν, μια δισκάρα που αν είχε κυκλοφορήσει το 80 δεν θα μου έκανε καμιά εντύπωση γιατί τέτοια είναι η μουσική τους: metal όπως παιζόταν τότε. 75 λεπτά μεταλλικού ολοκαυτώματος και νομίζω πως δεν είναι αρκετά. Ο λαός θέλει κι άλλο λέμε! Αργόσυρτα σημεία; Μπαλάντες; Τι λέτε ρε; Αυτά να πάτε να τα βρείτε αλλού! Εδώ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα... θα μαζεύετε τα μυαλά σας από τον τοίχο, έτσι απλά. Φανταστείτε ότι οι γνωστοί δημοσιογράφοι ξερόλες έθαψαν αυτό το album. Ναι, ok, δεν έχει μαϊμουδιές, τι να κάνουμε κύριοι; Τα παλικάρια παίζουν metal, εσάς αυτό δε σας αρέσει... ΨΟΦΟΣ!!!

http://www.cageheavymetal.com

Kin οf Ettins - Wake Demo (Review)

Άλλη μια άγνωστη νέα μπάντα που ανακάλυψα εντελώς τυχαία. Οι Τεξανοί Kin of Ettins χαρακτηρίζουν τη μουσική τους σαν mythical doom metal και δε θα διαφωνήσω καθόλου. Το "Wake" αποτελεί το πρώτο τους demo. Ειλικρινά έχω πάθει πλάκα με τα παλικάρια τούτα. Το doom metal που παίζουν είναι απίστευτα βαρύ και ασήκωτο. Θα πείτε, ναι, έτσι πρέπει να είναι το doom αλλά εδώ οι Kin of Ettins έχουν προσωπικό ήχο. Φολκλορικά στοιχεία, επικά περάσματα και μια απίστευτη φωνή (με τα κατάλληλα echo για ατμόσφαιρα) συνθέτουν ένα μεγαλειώδες demo. Οι μελωδικές γραμμές του "Folkvang", η επικούρα και ο riding ρυθμός του "Falcon Skies" (προσκύνημα!) και ο doom ογκόλιθος "Waking Memory" με το σκοτεινό ιντερλούδιό του "Forest Of Sunlight And Shadow" θα σας στοιχειώσουν για καιρό. Το μέλλον τους είναι λαμπρό. Περιμένω με αγωνία το δεύτερο demo τους.

http://www.myspace.com/kinofettins

Turisas - The Varangian Way (Review)

Μετά από ένα σχετικά καλό ντεμπούτο ("Battle Metal") οι Turisas επιστρέφουν με ένα concept album που τιτλοφορείται "The Varangian Way". Ακούω το πρώτο κομμάτι ("To Holmgard And Beyond") και παθαίνω σοκ. Ένα απίστευτο συμφωνικό μεγαλειώδες έπος με το οποίο άρχισα να παραμιλάω. Μιλάμε για τέτοιο σοκ που πίστεψα πως αν και τα υπόλοιπα κομμάτια είναι έτσι τότε θα έχουμε να κάνουμε με τους νέους θεούς του viking metal. Συνεχίζοντας την ακρόαση παθαίνω το δεύτερο σοκ: χρήση ακορντεόν; ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ; Ναι καλά ακούσατε. Και να πω πως δένει με τον φολκλορικό ήχο των Turisas; Μπα! Ο δίσκος συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο και προκαλεί τρελά γέλια. Αντί να φέρνει στο μυαλό του ακροατή εικόνες μάχης με vikings και με drakkars να αρμενίζουν στις παγωμένες βόρειες θάλασσες, φέρνει εικόνες Ιταλικών φτωχογειτονιών με φτωχά βρώμικα παιδάκια να παίζουν με το τσέρκι τους ενώ η Μόνικα Μπελούτσι περνάει μπροστά χαιρετώντας τον μπακάλη και κινούμενη προς την λαική αγορά να αγοράσει ντομάτες. Ρε άντε να ακούσετε Thyrfing, Bathory, Moonsorrow και μετά ελάτε να παίξετε viking metal. Απορώ με τις τρελές βαθμολογίες που έχει πάρει αυτό το δισκάκι από παντού. Ουστ! Κανονίστε την πορεία σας γιατί σας βλέπω από Turisas να γίνεστε... Turistas! Τα κόκκαλα του Harald Hardrada τρίζουν!!!

http://www.turisas.com

Doomsword - My Name Will Live On (Review)

Καλώς τους κι ας άργησαν! Η μεταλομάνα Ιταλία κάνει φονική επίθεση φέτος, δεν εξηγείται αλλιώς. Μετά το τρίτο τους δίσκο "Let the Battle Commence" που ουσιαστικά ήταν ένα tribute στους Bathory, οι Doomsword κυκλοφορούν το "My Name Will Live On" και επιστρέφουν μουσικά στις ρίζες τους. Η μπάντα έχει ωριμάσει απίστευτα και ίσως οι πρώτες ακροάσεις σας ξενίσουν. Πρόκειται για ένα δύσκολο album αλλά αξίζει να του δώσετε χρόνο για να σας ανταμείψει με τις αρετές του. Κομμάτια όπως "Death of Ferdia", "Claidhheamh Solais" και "The Great Horn" αποτελούν ύμνους του epic metal. Η μπάντα πρωτοτυπεί παίζοντας άκρως επιθετικά στο κομμάτι "Steel on my Axe" και το εγχείρημα έχει επιτυχία. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στα φωνητικά του Deathmaster που πλέον έρχονται από άλλον πλανήτη. Προσέξτε τις απίστευτες εναλλάγες, την ένταση και το συναίσθημα της φωνής του και θα καταλάβετε. Να γίνω λίγο αιρετικός και να πω πως οι Doomsword δίνουν έναν νέο αέρα στο epic metal, ένα ισχυρό "σπρώξιμο", μια κλωτσιά μπροστά; Ένας επαναπροσδιορισμός του επικού ήχου νομίζω ήταν απαραίτητος και οι Doomsword τον πέτυχαν. Ακούστε το "My Name Will Live On" και πείτε μου αν συμφωνείτε...

http://www.doomsword.it

Holy Martyr - Still at War (Review)

Πόλεμος! Στα όπλα! Οι Holy Martyr έφτασαν! Έπειτα από αρκετά demos και mini cds οι Ιταλοί πολέμαρχοι κυκλοφόρησαν το πρώτο τους επίσημο album από την Dragonheart records. Οι φίλοι τους στην Ελλάδα ήταν ήδη προετοιμασμένοι, οι υπόλοιποι πάρτε θέσεις και ετοιμαστείτε για μια επικομεταλλική καταιγίδα. Τα παλικάρια δεν αστειεύονται! Από τα πρώτα riffs του "Vis Et Honor" οι Holy Martyr δείχνουν τις πολεμικές διαθέσεις τους: βάρβαρο επικό metal ως εκεί που δεν πάει! Ave ave Roma hail to the eagle of power, ουρλιάζει ο Alex στο ρεφραίν και γίνεται πλέον κατανοητό πως τα ξίφη έχουν βγει από τις θήκες τους. Το album συνεχίζει σε καταιγιστικούς ρυθμούς με τα επικά "Ares Guide my Spear" (που για άλλη μια φορά οι Holy Martyr τιμούν εμάς τους Έλληνες) και "Warmonger". Ακολουθεί το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι "Hatred is my Strength" για να φτάσουμε στο αργόσυρτο μεγαλειώδες έπος "From the North Comes the War". Τη δισκάρα αυτή κλείνουν τα "Hadding Garmsson" και "Ave Atque Vale" με τον καλύτερο τρόπο. Μη διστάσετε να αποκτήσετε το "Still at War". Είτε είστε επικάς είτε όχι, αυτό το αριστούργημα πρέπει να βρίσκεται στη δισκοθήκη σας, τελεία και παύλα. Ave ave Holy Martyr!

http://www.holy-martyr.com

Crystal Viper - The Curse of Crystal Viper (Review)

Ετοιμαστείτε για απίστευτο καταιγισμό δυναμικού heavy metal! Οι Crystal Viper έρχονται από την Πολωνία και στις τάξεις τους έχουν την απίστευτη φωνάρα της Leather Wych. Από το πρώτο δευτερόλεπτο του cd δεν πρόκειται να ηρεμήσετε! Απίστευτη επιθετικότητα, θεϊκές μελωδίες (με "πολύ" από Iron Maiden) και υμνικά reffrains. Μετά από 1-2 ακροάσεις είναι απόλυτα σίγουρα πως θα τραγουδάτε τον κάθε στίχο καθώς προχωράτε στο δρόμο. Είναι αδύνατο να ξεχωρίσω κάποιο από τα κομμάτια του συγκεκριμένου έπους (το οποίο σημειωτέων αποτελεί και μια fantasy concept ιστορία). Οι Crystal Viper δεν έρχονται για να δημιουργήσουν κάτι νέο. Έρχονται δυναμικά για να δείξουν πως πρέπει να παίζεται το πραγματικό heavy metal. Το "The Curse of Crystal Viper" είναι ένα album φρέσκο, μοντέρνο, σύγχρονο και ταυτόχρονα ώριμο και κλασικό. Πραγματικά λίγες είναι οι φορές που με την πρώτη ακρόαση ένα cd μου μένει στο μυαλό. Οι Crystal Viper το κατάφεραν με χαρακτηριστική άνεση. Βρείτε το και αγοράστε το με κλειστά τα μάτια. Χαλαρή υποψηφιότητα για το album της χρονιάς...

http://www.crystalviper.com

Sound Storm - Northern Wilderness EP (Review)

Οι Sound Storm είναι μια νέα μπάντα από την Ιταλία και το "Northern Wilderness" αποτελεί την πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία. Το συμφωνικό power metal τους είναι καλοδουλεμένο, με όμορφες ενορχηστρώσεις και εξαιρετικά φωνητικά. Δυστυχώς όμως δεν πρόκειται για κάτι πρωτότυπο. Πολλές μπάντες το έχουν κάνει ξανά και μάλιστα καλύτερα (call me Rhapsody of Fire). Οι 3 συνθέσεις (+1 intro) δυστυχώς δεν ξεφεύγουν από τα κλισέ του συγκεκριμένου genre. Η 5η και τελευταία σύνθεση με τίτλο "We are Vikings" αποτελεί και την καλύτερη, με μια εξαιρετική συμφωνική μελωδία που σου μένει στο μυαλό. Το EP είναι μικρό σε διάρκεια (μόλις 19 λεπτά!) και περιμένω το επόμενο βήμα τους για μια πιο ολοκληρωμένη άποψη. Δείχνουν να έχουν τις δυνατότητες αλλά τους λείπει η έμπνευση και το προσωπικό στίγμα...

http://www.powerofsoundstorm.com

Valkyrie's Cry - Black Knight Demo 2005 (Review)

Τους Valkyrie's Cry τους ανακάλυψα πρόσφατα στις αναζητήσεις μου στο MySpace. Ακούγοντας κάποια κομμάτια τους ήρθα σε επαφή μαζί τους κι έτσι απόκτησα το demo τους με τίτλο "Black Knight" και ηχογραφημένο το 2005. Ό,τι και να πω για αυτούς τους Καναδούς είναι λίγο. Οι 5 συνθέσεις του cd αποτελούν έναν epic metal καταιγισμό. Απίστευτη επιθετικότητα σε συνδυασμό με μελωδία, καταπληκτικά και δυναμικά φωνητικά και μια αίσθηση ότι "ναι, ρε έτσι είναι το metal" είναι τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της δουλειάς. Η παραγωγή για τέτοιου είδους demo βρίσκεται σε αρκετά υψηλά επίπεδα. Τίτλοι σαν "Black Knight", "Blessed by the Mace" και "Headless Horsemen" δε μπορούν παρά να περικλείουν καυτό ατσάλι. Και έτσι είναι! Όπως λένε και οι ίδιο "είμαστε απάντηση στο nu metal". Μακάρι τέτοια μυαλά να είχαν και άλλες, γνωστότερες μπάντες. Επικοινωνήστε με την μπάντα και πάρτε το demo αυτό ΤΩΡΑ! Σύντομα θα έχουμε και το πρώτο τους EP. Hail!

http://www.truemetal.org/valkyriescry

Grave Digger - Liberty or Death (Review)

Ωραίο εξώφυλλο! Δεν είναι βέβαια παράξενο αφού οι Γερμανοί μας έχουν συνηθίσει σε κάτι τέτοια. Το "Liberty or Death" είναι ο δίσκος που ακολουθεί το σχετικά μέτριο "The Last Supper". Περίμενα πολλά από τους Grave Digger και ευτυχώς με εξέπληξαν ευχάριστα. Στο album υπάρχει μιας μορφής concept, αφού όλα τα κομμάτια ασχολούνται με το θέμα ελευθερία ή θάνατος. Από το πρώτο και ομώνυμο track, οι "νεκροθάφτες" δίνουν το στίγμα τους. Μεγαλείο! Φανταστείτε την τέλεια μίξη του "Knights of the Cross" και του "Rheingold" και θα καταλάβετε. Όλα τα κομμάτια μετά τις πρώτες ακροάσεις θα συμφωνήσετε πως είναι ήδη κλασικά. Η μπάντα δείχνει να αναρρώνει μετά από μια μέτρια περίοδο και γυρνάει πίσω στις κλασικές της φόρμες. Δεν θα ακούσετε νεωτερισμούς αλλά original Grave Digger μελωδίες. Οι οπαδοί τους σπεύσατε να το αποκτήσετε, οι υπόλοιποι αρχίστε να ακούτε τις παλαιότερες δουλειές τους και μετά τρέξτε να πάρετε και το "Liberty or Death". The reaper is alive...

http://www.grave-digger.de

Saxon - The Inner Sanctum (Review)

Ρε οι κωλόγεροι ζουν ακόμα! Χαίρομαι όταν μπάντες όπως οι Saxon κυκλοφορούν ακόμη δουλειές και μάλιστα σε τέτοιο επίπεδο. Το "The Inner Sanctum" είναι το νέο δισκάκι του γερόλυκου Biff και της παρέας του. Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Από τα καταπληκτικά speed άσματα "Need for Speed" και "I've Got to Rock"; Από το επικό "Atτila The Hun" με τη φοβερή εισαγωγή του; Ή μήπως από το δυνατό και σύγχρονο ηχητικά "State οf Grace"; Οι Saxon δείχνουν να μη καταλαβαίνουν πως τα χρόνια περνάνε. Το album είναι μια κλασική καταιγίδα όπως αυτές που μόνο οι Saxon μπορούν να προσφέρουν. Πάρτε μπύρες, αράξτε και βάλτε την ένταση στο maximum. Τελικά το metal δεν επιβιώνει από τις νέες μπάντες (ειδικά όταν αυτές αρχίζουν και προσθέτουν άσχετα πράγματα στη μουσική που αγαπάμε, ας μην το αναπτύξω γιατί θα παρεξηγηθώ). Το metal επιβιώνει επειδή διάφοροι κύριοι όπως τους Saxon είναι ακόμα εδώ και στέκονται ηρωικά και αγέρωχα παίζοντας μουσική όπως αυτή ακούγονταν 30 χρόνια πριν. Αθεράπευτα ρομαντικοί γέροι... είμαι μαζί τους!

http://www.saxon747.com

Nightwish - Eva (Review)

Το νέο single των Nightwish είναι εδώ! Μετά από αρκετό καιρό οι Nightwish βρήκαν τελικά τη νέα τους frontwoman και κυκλοφόρησαν το single "Eva". Anette Olzon λοιπόν είναι το όνομα της εκλεκτής (ωραίο παρουσιαστικό, θετικές οι πρώτες εντυπώσεις χεχε). Το θέμα είναι προς τα που θα κατευθυνθούν πλέον μουσικά και το "Eva" μπορεί να μας δώσει κάποια πρώτα συμπεράσματα. Το single περιλαμβάνει μονάχα ένα κομμάτι και μπορείτε να το αγοράσετε ηλεκτρονικά από το site της Nuclear Blast. Στις 30/5 θα υπάρχει και σε άλλα ηλεκτρονικά καταστήματα για downloading. Πρόκειται για μια μελωδική μπαλάντα στο γενικότερο ύφος των Nightwish. Η Annete αμέσως μετά το πρώτο άκουσμα θα σας φέρει στο μυαλό κάτι μεταξύ της Sharon Den Adel (Within Temptation) και της Floor Jansen (After Forever). Μουσικά, δυστυχώς, το "Eva" θυμίζει Evanescence. Και λέω "δυστυχώς" διότι οι Nightwish είναι (ή μήπως να πω "ήταν") μια μπάντα με προσωπικό στυλ. Όσοι περίμεναν μια επιστροφή στον power ήχο και στις ρίζες (αναφέρομαι στα "Oceanborn" και "Wishmaster") θα απογοητευθούν. Είναι βεβαίως δύσκολο και προκλητικό να βγάζουμε συμπεράσματα για το album του Σεπτέμβρη από ένα και μόνο κομμάτι (και μάλιστα μπαλάντα!) αλλά και 3 samples που άκουσα ενισχύουν τις παραπάνω απόψεις. Σαν κομμάτι και μόνο το "Eva" στέκει ικανοποιητικά αποτελώντας ένα όμορφο καλοδουλεμένο τραγούδι (που δε φτάνει βέβαια το "Sleeping Sun" για παράδειγμα). Οι Nightwish πλέον απευθύνονται σε άλλο κοινό. Ας περιμένουμε το Σεπτέμβρη και τα ξαναλέμε...

http://www.nightwish.com

Vanni from Wotan (Interview)

Η συνέντευτη αυτή έγινε λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία του νέου album των Wotan, "Epos", και είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύεται. Ο Vanni απαντά στις ερωτήσεις μου και αποκαλύπτει...

Γεια σου Vanni. Είμαι ο Νίκος από το Morning Star WebZine. Είναι τιμή μου να συνομιλώ με μια από τις σπουδαιότερες epic metal μπάντες. Πως είσαι;

Μια χαρά! Είμαστε απασχολημένοι με τις ηχογραφήσεις του νέο album "Epos" και γενικά τα πράγματα πάνε πολύ καλά.

Παρακολουθώ την πορεία των Wotan από τα πρώτα τους βήματα. Μετά το καταπληκτικό σας demo ("Thunderstorm") και το mini cd σας ("Under the Sign og Odin’s Crows") καταφέρατε να ηχογραφήσετε το πρώτο σας ολοκληρωμένο album "Carmina Barbarica". Γιατί σας πήρε τόσα χρόνια;

Ο βασικός λόγος ήταν η αδιαφορία των δισκογραφικών εταιρειών κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων. Κάθε φορά που προσπαθούσαμε να έρθουμε σε επαφή με τις διάφορες εταιρείες, ήθελαν να μας πείσουν να αλλάξουμε τη μουσική μας για να κάνουν καλύτερες πωλήσεις. Εμείς βέβαια δεν το δεχτήκαμε ποτέ. Ευτυχώς συναντήσαμε τον Γρηγόρη και τον Δημήτρη της Eat Metal Records και ήρθε το συμβόλαιο. Δεύτερος λόγος καθυστερήσεως ήταν βέβαια οι συνεχείς αλλαγές στο lineup του συγκροτήματος.

Το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνει κανείς ακούγοντας τη μουσική σας είναι ο βάρβαρος ήχος και οι επιρροές από τους Manowar. Τι σας εμπνέει να γράφετε μουσική;

Σαφέστατα μας έχουν επηρεάσει οι πρώτες δουλειές των Manowar αλλά και άλλα μεγάλα συγκροτήματα όπως οι Virgin Steele, Warlord και οι Running Wild.


Πως ήρθε το συμβόλαιο με την Eat Metal Records; Είστε ευχαριστημένοι με την εταιρεία σας γενικότερα;

Ο Γρηγόρης και ο Δημήτρης ήταν οπαδοί και φίλοι μας από τα πρώτα χρόνια της μπάντας κι έτσι όταν αποφάσισαν να ιδρύσουν την EMR μας πρότειναν το συμβόλαιο. Είναι μια μικρή εταιρεία αλλά προσφέρει τεράστιο έργο, κατάφεραν να κάνουν τα πάντα πραγματικότητα. Είμαστε ικανοποιημένοι επίσης από το πολύ καλό promotion που έγινε.

Υπάρχουν φανατικοί οπαδοί των Wotan στην Ελλάδα. Πως ένιωθες όταν έπαιζες live μπροστά σε τέτοιο κοινό;

Ήταν μια από τις σημαντικότερες εμπειρίες της ζωής μου! Οι Έλληνες είναι θερμοί και θεότρελοι! Δεν είχαμε ποτέ κοινό σαν κι αυτούς. Είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη και τη φιλοξενία τους.

Ήμουν και στα δυο σας live στην Ελλάδα και η απόδοσή σας ήταν καταπληκτική. Τι σας δίνει τόση δύναμη και πάθος στη σκηνή;

Το heavy metal μας δίνει δύναμη. Είναι πάθος και η ίδια μας η ζωή!

Υπάρχουν αρκετά θεατρικά στοιχεία στα live σας. Αναφέρομαι στις εισαγωγές από το soundtrack του Conan, στα ξίφη που έχετε στη σκηνή κλπ. Πιστεύεις πως είναι ένας διαφορετικός τρόπος παρουσίασης της μουσικής στη σκηνή; Φέρνει καλύτερα τις εικόνες που πραγματεύονται οι στίχοι στο μυαλό των ακροατών ίσως;

Ναι, πιστεύω πως όλα αυτά τα θεατρικά μέρη είναι σημαντικά. Δημιουργούν ατμόσφαιρα. Φέρνουμε στη ζωή αυτά που περιγράφουμε στους στίχους και στη μουσική μας.

Οι στίχοι σας ασχολούνται με μυθολογικά και ιστορικά γεγονότα. Διαβάζετε βιβλία τέτοιου είδους; Γνωρίζει κάτι για την Ελληνική μυθολογία;

Εκτός το heavy metal, η άλλη μεγάλη αγάπη μου είναι να διαβάζω ιστορικά βιβλία, κυρίως με θέμα τον μεσαίωνα. Επίσης λατρεύω την Ρωμαϊκή και Ελληνική ιστορία, έτσι πιστεύω πως, ναι, έχω αρκετές γνώσεις επάνω στη μυθολογία και την ιστορία σας.

Έχετε σκεφτεί ποτέ να γράψετε ένα concept album;

Ναι, αυτή η σκέψη στριφογυρίζει στο μυαλό μας. Είναι κάτι που σίγουρα θα κάνουμε στο μέλλον.

Πες μου τη γνώμη σου για τις μπάντες: Manowar, Doomsword, Domine, Rhapsody.

Manowar: Οι άρχοντες και θεοί του metal!
Doomsword και Domine: Δύο από τις καλύτερες Ιταλικές μπάντες.
Rhapsody: Μπορεί να σου αρέσουν μπορεί και όχι αλλά δε νομίζω πως είναι epic metal. Για μένα η μουσική τους είναι πολύ εξεζητημένη, το true metal πρέπει να είναι σαφώς σκληρότερο.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Αυτό τον καιρό ηχογραφούμε το νέο μας album "Epos" και όλα πάνε μια χαρά. Αν το πλάνο πάει όπως το σχεδιάσαμε τότε μάλλον θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο ή Μάιο. Θα περιλαμβάνει κάποια παλιά ακυκλοφόρητα κομμάτια όπως τα "Vae Victis" και "Drink in the Skull of your Father" το οποίο βασίζεται σε έναν αρχαίο βαρβαρικό θρύλο αλλά και νέα όπως τα "La Chanson the Roland" και "Ithaca". Ίσως να έχουμε και μια guest εμφάνιση ενός πολύ σπουδαίου metal μουσικού αλλά δε μπορώ να πω κάτι παραπάνω μέχρι να σιγουρευτούμε πρώτα.

Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας και δώσε ένα φινάλε στη συνέντευξη με τους αγαπημένους σου στίχους.

Σας ευχαριστώ όλους για την τεράστια υποστήριξή σας. Κάνετε τις πολεμικές ορδές των Wotan ανίκητες! Die with sword in hand!

Σε ευχαριστώ Vanni. Hail Wotan!

Falconer - Northwind (Review)

Με μεγάλη μου χαρά πληροφορήθηκα την επιστροφή του αγαπημένου μου Mathias Blad στους Falconer. Η απουσία του έγινε εμφανέστατη στα προηγούμενα δύο albums της μπάντας. Με την επιστροφή του περίμενα να αλλάξει και ο ήχος και να φτάσει –αν όχι να ξεπεράσει- τα δύο πρώτες δουλειές των Falconer. Ειλικρινά μετά από μερικές ακροάσεις του "Northwind" μπορώ να πω έχουμε μια καθολική επιστροφή στις ρίζες! Κομμάτια σαν τα "Northwind", "Spirit of the Hawk" (έπος!), "Fairyland Fanfare" είναι κλασικοί Falconer ύμνοι. Οι ταχύτητες είναι σχετικά αργές, οι μελωδίες παραμυθένιες και ναι, ο Mathias είναι εδώ για να ντύσει αυτή την υπέροχη επική και πομπώδη μουσική με την καταπληκτική και ιδιαίτερη φωνή του. Το "Northwind" δεν είναι ανώτερο από τα "Falconer" και "Chapters from a Vale Forlorn", βρίσκεται όμως στην σωστή κατεύθυνση. Προσπαθήστε να βρείτε τη limited edition που περιέχει bonus cd με 4 υπέροχα φολκλορικά κομμάτια.

http://www.falconermusic.com

Zions Abyss - T.A.L.E.S (Review)

Εξαιρετικά καλοπαιγμένο US power metal προσφέρουν οι Zions Abyss σε μια ακόμη κυκλοφορία της Steel Legacy. Το συγκεκριμένο δισκάκι αποτελεί την επανέκδοση της θρυλικής κασέτας-album του 1991. Σαν κλασική Καναδέζικη μπάντα, οι Zions Abyss είναι τρομεροί παίκτες. Τεχνικά κιθαριστικά μέρη, αργά μελωδικά και βιρτουόζικα περάσματα και πολύ ενέργεια και δύναμη είναι τα κύρια συστατικά του δίσκου. Ο Klaus Whissel στα φωνητικά είναι εξαιρετικός ενώ η κιθάρα του Andy Waitkus (RIP) ζωγραφίζει μοναδικά. Όσοι αρέσκονται σε τεχνικό heavy metal (προσοχή, όχι σε progressive μονοπάτια) θα βρουν ένα πραγματικό θησαυρό στο δισκάκι αυτό. Τρέξτε να προλάβετε όμως γιατί όπως και όλες οι κυκλοφορίες της Steel Legacy, έτσι κι αυτή είναι τυπωμένη σε ελάχιστα αντίτυπα (350 βινύλια και 1000 cd).

http://www.steel-legacy.com

Manowar - Gods of War (Review)

Πέντε χρόνια πέρασαν μετά το εξαιρετικό "Warriors of the World" και οι βασιλιάδες του metal επέστρεψαν με τη νέα τους κυκλοφορία "Gods of War". Το album είναι concept και ασχολείται με τον Odin, το πατέρα θεών και ανθρώπων στη Σκανδιναβική μυθολογία των Vikings. Σύμφωνα με τα λεγόμενα τους πρόκειται να είναι το πρώτο σε μια σειρά albums που θα αποτελούν tributes σε θεούς του πολέμου (το επόμενο θα αφορά Έλληνα θεό, χεχε). Καθώς γνωρίζω αρκετά από Σκανδιναβική μυθολογία οφείλω να ομολογήσω ότι οι πληροφορίες που προσφέρει το "Gods of War" είναι 100% έγκυρες. Βέβαια δεν είναι αυτό που έχει τόσο σημασία, οπότε ας περάσουμε στα σημαντικά που είναι... η μουσική!

Το "Gods of War" αποτελείται από 15 κομμάτια και ένα bonus track. 9 συνθέσεις είναι κλασικοί Manowar ύμνοι και το υπόλοιπο σύνολο συμπληρώνουν εισαγωγές, απαγγελίες και ιντερλούδια. Πριν αρχίσετε τις κατηγορίες θα ήθελα να εξηγήσω πως ένα concept album πρέπει να έχει μια συνεχή και ομαλή ροή από την αρχή έως το φινάλε, ιδιαίτερα όταν η συνολική του διάρκεια ξεπερνά τα 70 λεπτά. Και οι Manowar το κατάφεραν. Η ιστορία του Odin αναπτύσσεται εξαιρετικά και η όλη ακρόαση δεν πρόκειται να σας κουράσει. Ο ακροατής θα ταξιδέψει από τα πεδία της Asgard στα παλάτια της Valhalla επάνω στο άτι του Odin ("Sleipnir"), θα υψώσει το ξίφος του μαζί με άλλους πολεμιστές ("Sons of Odin") και θα ξεγελαστεί από τον πονηρό θεό Loki ("Loki God of Fire"). Η μουσική προσέγγιση της μπάντας είναι σαφώς πιο συμφωνική σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές της αλλά οι Manowar έτσι κι αλλιώς φημίζονται για τη διαφορετικότητα των albums τους. O Eric Adams είναι σε εξαιρετική φόρμα και οι κραυγές του θα σας απογειώσουν. O Joey κλασικά είναι ο master του μπάσου και συνοδευόμενος από τον εξαιρετικό για άλλη μια φορά Karl Logan μας προσφέρουν ανεπανάληπτες επικές μελωδίες. Δεν ξεχνάμε βέβαια το "τέρας" πίσω από τα τύμπανα που... παραμένει "τέρας".

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Το "Gods of War", όπως και κάθε album των Manowar, θα προκαλέσει πολλές συζητήσεις. Πολλοί θα τους κατηγορήσουν ότι επαναλαμβάνονται μουσικά και κυρίως στιχουργικά (με όλα αυτά τα "kill", "die", "sword" κλπ, νομίζω μπήκατε στο νόημα). Οι Manowar βέβαια δε νοιάζονται. Οι φανατικοί τους οπαδοί δε νοιάζονται. Και εν τέλει ούτε εγώ νοιάζομαι. Το "Gods of War" είναι ένα μοναδικό album, μια κλασική Manowar δημιουργία και αποδεικνύει ότι οι βασιλιάδες έχουν επιστρέψει δυνατότεροι από ποτέ. Άλλο ένα διαμάντι στο στέμμα τους... Hail Gods of War!

http://www.manowar.com

Cross - Metal from Above (Review)

Η Steel Legacy Records, μια εγχώρια εταιρεία που κυκλοφορεί παλαιές underground κυκλοφορίες άγνωστων συγκροτημάτων στο ευρύ κοινό, ξαναχτυπά με ένα καταπληκτικό δισκάκι των white metallers Cross. Η κυκλοφορία αυτή περιλαμβάνει το demo της μπάντας και κάποια live κομμάτια. Οι συνθέσεις είναι επικές και αργόσυρτες, κατά κύριο λόγο μεγάλες σε διάρκεια. Ο white metal στίχος δένει εξαιρετικά με τα βαριά επικά περάσματα και "πορώνει". Μιλάμε για καλοπαιγμένο US heavy/power metal που θα σας τινάξει τα μυαλά στον αέρα, έτσι; Μοναδικό ψεγάδι η κακή παραγωγή που όμως σε άτομα (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου) που αρέσκονται σε underground cult obscure ακούσματα (call me Satan's Host) δε δημιουργεί ιδιαίτερο πρόβλημα. Το "Metal From Above" κυκλοφορεί σε 330 κόπιες βινυλίου και 1000 cds οπότε καλό είναι να προλάβετε ένα εξαιρετικό κομμάτι heavy metal μουσικής που προβλέπεται να εξαντληθεί και να γίνει σπάνιο σύντομα.

http://www.steel-legacy.com

Wotan - Epos (Review)

Η επιστροφή των Ιταλών ηγετών του επικού heavy metal, Wotan, είναι γεγονός. Έπειτα από το εξαιρετικό ντεμπούτο "Carmina Barbarica", νέες δόσεις ατσαλιού έρχονται να βασανίσουν τα αυτάκια μας. Οι οπαδοί της μπάντας είναι σίγουρα χαρούμενοι βλέποντας 5 κλασικές συνθέσεις από το demo και το mini-cd της μπάντας να φιγουράρουν με σαφώς καλύτερη παραγωγή και δυνατότερο ήχο στο νέο album. Οι 6 νέες συνθέσεις είναι στο κλίμα που μας έχουν συνηθίσει οι Wotan όλα αυτά τα χρόνια. Εντύπωση προκαλεί το 15λεπτο έπος "La Chanson De Roland" και η εξαιρετική χρήση της πίπιζας στο "Foggy Dew" (που ίσως αποτελεί και την αγαπημένη μου σύνθεση από το "Epos"). Special guest star εμφάνιση κάνει ο Ross The Boss (ex-Manowar) σολάροντας στο "Spartacus" και παίζοντας τα πλήκτρα στην επική μπαλάντα "Mother Forest". Οι βάρβαρες κιθάρες, τα σκληρά και μουντά τύμπανα, οι επικές μελωδίες του μπάσου και η εξαιρετική φωνή του Vanni αποτελούν εγγύηση για άλλο ένα μεγαλειώδες album από τους Wotan. Με λίγα λόγια... έπος το "Epos"!

http://www.wotanmetal.com

Editorial

Καλωσήλθατε στο Morning Star WebZine, ένα νέο Ελληνικό heavy metal webzine.

Έχοντας εμπειρία σαν συντάκτης σε παλαιότερα metal webzines (Hade's Gates και Metal Domination) αποφάσισα να δημιουργήσω ένα δικό μου. Η αρχική σκέψη ήταν να γίνει σε συνεργασία με φίλους. Το site είχε φτιαχτεί, τα reviews είχαν σχεδόν γραφτεί, οι συνεντεύξεις είχαν ετοιμαστεί αλλά σιγά σιγά φαίνονταν πως ο χρόνος που έπρεπε όλοι να αφιερώσουμε ήταν από ελάχιστος έως καθόλου. Έτσι, τώρα, αρκετούς μήνες μετά, αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό το blog ως μιας μορφής webzine.

Χωρίς το άγχος του χρόνου, χωρίς την πίεση κανενός, θα ανεβάζω κατά καιρούς reviews, συνεντεύξεις, ειδήσεις και live reports από το χώρο της heavy metal μουσικής που τόσο αγαπάμε.

Ελπίζω το Morning Star WebZine να σας κρατήσει καλή παρέα!

Let the Morning Star fall! Metal On!