Πέρασε και φέτος σαν τυφώνας και μας άφησε να μαζεύουμε τα κομμάτια μας από το πεδίο της μάχης. Το UTH 3 Festival είναι πλέον παρελθόν και όσοι είμασταν εκεί έχουμε μείνει με τις καλύτερες αναμνήσεις. Ας δούμε τι συνέβη αυτές τις δύο ημέρες...
Ημέρα 1η
Έφτασα λίγο καθυστερημένα οπότε και δεν είδα την πρώτη μπάντα του φεστιβάλ, τους Heathendom. Από ότι άκουσα η απόδοσή τους κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα. Μετά από χαιρετούρες με γνωστούς και φίλους μπήκαμε στο χώρο του φεστιβάλ. Ακολούθησαν ψώνια (cd κυρίως, διψήφιος αριθμός παρακαλώ και μερικά tshirts).
Airged L'Amh: Μια από τις καλύτερες Ελληνικές μπάντες, οι Airged L'Amh μας εξαπέλυσαν το βάρβαρο epic metal τους και άφησαν τους πάντες ευχαριστημένους. Τα "Fate Of The King" και "One Eyed God" ήταν τα κομμάτια στα οποία έγινε πανικός. Ολοκληρωτική συντριβή με διασκευή στο "Battle Hymn" των Manowar και τέλος για μια εξαιρετική Ελληνική παρουσία.
Sentinel Beast: Οι speed/thrash metallers Sentinel Beast από την Αμερική έκαναν μια τρομερή εμφάνιση. Το crowd surfing και το stage diving ήταν σε πρώτο ρόλο και η frontwoman Debby έδειχνε γεμάτη όρεξη και πάθος. Μια εμφάνιση-έκπληξη από μια μπάντα που δεν της είχα δώσει την ανάλογη σημασία... λάθος μου!
Dark Quarterer: Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του φεστιβάλ! Αν κάποιος μου έλεγε ότι κάποτε θα έβλεπα live τους Ιταλούς αυτούς θεούς, δεν θα τον πίστευα. Ε, τελικά τους είδα. Πως να περιγράψω τα συναισθήματα όταν ακούω live σε απίστευτη απόδοση κομμάτια όπως το "Dark Quarterer" και το "Retributioner"; Θα θέλαμε να ακούσουμε "Red Hot Gloves" και "Colossus Of Argil" αλλά δεν πειράζει. Ζήσαμε το όνειρο. Dark Quarterer, σας ευχαριστούμε!
Memory Garden: Οι doomsters Memory Garden με άφησαν παγερά αδιάφορο. Οι οπαδοί τους έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι οπότε μιλάμε για άλλη μια καλή παρουσία στο φεστιβάλ. Απλά εμένα δεν είναι του γούστου μου. Ώρα για φαγητό, μπύρες και συζήτηση για την Wrestlemania 24 με το φίλο μου Πέτρο (hail!).
Omen: Τι να πει κανείς για αυτή τη μπάντα; Τους έβλεπα για δεύτερη φορά και έπαθα και πάλι απίστευτη πλάκα. "Battle Cry", "Don't Fear The Night", "Dark Rider", "Teeth Of The Hydra" και πολλοί ακόμα ύμνοι ακούστηκαν για να μας θυμήσουν ποιοι είναι οι Omen και ποιο είναι το πραγματικό metal. Ο Kenny Powel ήταν πάλι λιώμα (θεός!) και σε πολλά κομμάτια έπαιζε ότι ήθελε αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αμαύρωσε την απόδοση της μπάντας. Επικό stage diving του Kenny και η πρώτη μέρα του UTH 3 Festival έληξε με απόλυτη επιτυχία.
Ημέρα 2η
Έφτασα αρκετά πιο νωρίς γιατί δεν ήθελα να χάσω τους Trinakrius. Η προσέλευση του κόσμου αυτή τη μέρα ήταν αρκετά μεγαλύτερη (sold out!).
Trinakrius: Οι Ιταλοί epic doomsters έπαιξαν τρομερά. Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους και πραγματικά τον μετέφεραν εξαιρετικά στο live. Βέβεια δεν υπήρχε η ανάλογη ανταπόκριση από τον κόσμο που ακόμα έφθανε στο χώρο του φεστιβάλ.
Celtic Legacy: Όμορφο europower metal από τους Celtic Legacy, τους οποίους για να πω την αμαρτία μου δεν τους ήξερα καν. Χωρίς να παίζουν κάτι το συγκλονιστικό, ήταν δυνατοί επί σκηνής και ικανοποίησαν τους οπαδούς τους.
Silver Fist: Άλλη μια speed metal μπάντα από την Ισπανία. Δε μπορώ να πω ότι τρελάθηκα μαζί τους αν και επικράτησε ένας πανικός στο κοινό. Δυνατοί πάντως!
Lonewolf: Οι Γάλλοι Lonewolf απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι το live τους ταιριάζει γάντι. Φοβερή απόδοση, μεγάλος πανικός, πολύ ξύλο, γροθιές στον αέρα... αυτό είναι metal ρε! Με τα "Seawolf", "Pagan Glory", "Hellenic Warriors", "Divine Art Οf Lies", "Made Ιn Hell" και άλλους ύμνους μας εξόντωσαν! Σίγουρα η καλύτερη παρουσία όλου του φεστιβάλ (μαζί με του Cage όπως θα διαβάσετε παρακάτω).
Battleroar: Ό,τι και να πω για τους Battleroar είναι λίγο. Είναι ίσως η μοναδική Ελληνική μπάντα που σε κάθε album και σε κάθε live εμφάνιση παρουσιάζει όλο και πιο βελτιωμένο πρόσωπο και καλύτερη εμφάνιση. Το βιολί έδωσε πολύ ωραίο τόνο σε κάποια κομμάτια και ο Kenny Powel εμφανίστηκε για να σολάρει μαζί τους στο "Megaloman". Φοβερή παρουσία για άλλη μια φορά.
Cage: Έπιασα κουβέντα με τον Sean Peck πριν την εμφάνιση των Cage και με ρώτησε "Είσαι προετοιμασμένος για αυτό που θα ακολουθήσει"; Το τι εννοούσε το κατάλαβα μονάχα όταν οι Cage βγήκαν στη σκηνή! Κόλαση, πανικός και κόλαση ξανά! Ο Peck ξερνούσε τους στίχους μέσα από το λαρύγγι του σαν να ήταν η τελευταία μέρα του κόσμου, οι κιθάρες έσπειραν, το μπάσο ασήκωτο, τα drums οδοστρωτήρας! "Hell Destroyer", "Kill The Devil", "Final Solution", "Wings Of Destruction", "I Am The King" και τα μυαλά μας στο πάτωμα! Κολοσσιαία εμφάνιση από την πιο φορμαρισμένη μπάντα της εποχής μας! Προσκυνάτε άπιστοι!
Stormwarrior: Τους λατρεύω! Και μετά από το live τους, τους λατρεύω ακόμα πιο πολύ. Οι speed metallers από τη Γερμανία έδωσαν ένα ισοπεδωτικό live. Εξαιρετική επιλογή τραγουδιών και από τα τρία albums της μπάντας και τρομερή ανταπόκριση από το κοινό. Δυστυχώς δεν άντεξα μέχρι το τέλος (είχαν προηγηθεί οι Cage!) οπότε τα τελευταία κομμάτια τα άκουσα καθιστός.
Manilla Road: Δεύτερη φορά που έβλεπα τους Manilla Road. Φοβερή απόδοση, πολύ ενέργεια, μεγάλη όρεξη! Ο Hellroadie ήταν σε μεγάλα κέφια όπως άλλωστε και ο μέγιστος Shelton. Δυστυχώς όμως υπήρξαν παράπονα από κόσμο που τους έβλεπε πρώτη φορά και αυτό γιατί έπαιξαν κυρίως καινούρια κομμάτια και κάποια, ας τα πούμε "πιο άγνωστα" απο τα παλιά. Ξέφυγαν αρκετά από το χρόνο τους (γύρω στα 50 λεπτά!) αλλά τους Manilla Road δεν τους βαριόμαστε ποτέ!
Γενικά, το UTH 3 Festival μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Ήταν δύο μέρες γεμάτες με πραγματικό heavy metal σε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ heavy metal festival.
Hails to Κώστας "Trampakoulas", Πέτρος "Asgardlord", Νίκος "Manowar", Αλέξης "Sailor", Γιώργος "Wraithverge", Βασίλης Κιμπιζής & Ξάδελφος.
Ειδικά thanks πάνε στον Μανώλη (κιθαρίστα των Battleroar και διοργανωτή του φεστιβάλ - για τους άσχετους) για την άψογη διοργάνωση και τις συνεχείς προσπάθεις να βλέπουμε κάθε χρόνο στη χώρα μας τις μεγαλύτερες μπάντες του heavy metal με το μικρότερο δυνατό κόστος, σε ένα festival αντάξιο των Ευρωπαικών! Hails!
http://www.up-the-hammers.gr
