15 μέγιστες heavy metal μπάντες, περίπου 20 ώρες καυτού μεταλλικού ατσαλιού. Αλλά αυτά δε γίνονται κάθε μέρα στη χώρα μας, έτσι; Για την ακρίβεια γίνονται μία φορά τον χρόνο, στο Up The Hammers φυσικά. Και αυτή τη χρονιά το festival ήταν εδώ με την τέταρτη παρουσία του. Όπως τα πράγματα δείχνουν το UTH έχει καθιερωθεί πλέον στις συνειδήσεις των πραγματικών metal οπαδών σαν ένα από τα καλύτερα ευρωπαικά festivals. Φέτος είχαμε Σουηδική και Ελληνική επίθεση αλλά οι headliners ήταν εκπρόσωποι των δύο μεγαλύτερων metal σχολών, του NWONHM και του US Power. Το Morning Star Webzine ήταν και πάλι εκεί (όχι θα το έχανα!)...
Ημέρα 1Δεν πρόλαβα το πλήρες σετ των Σουηδών Portrait καθώς μπήκα καθυστερημένα στο club. Ο σχετικά λίγος για αρχή κόσμος πάντως έδειξε να το διασκεδάζει και είχε ζεσταθεί αρκετά. Αφού ακολούθησαν ψώνια από τον μοναδικό και προσωπικό μου παροχέα καυτού μεταλλικού ατσαλιού Steel Legacy Records (Τραμπάκουλα πάλι διαφήμιση σου κάνω!) βρήκα μια ωραία θέση για να απολαύσω έναν από τους κύριους λόγους που βρέθηκα στο festival, τους viking θεούς...
Ereb AltorΤι να πει κανείς για αυτή τη μπαντάρα; Scrollάρετε λίγο παρακάτω στο blog να διαβάσετε την κριτική που είχα γράψει για το album τους. Η μοναδική viking ατμόσφαιρα των Ereb Altor μεταφέρθηκε ΑΨΟΓΑ επί σκηνής! "Wonder Wonderland", "By Honor", "Wizard", "Awakening" και το κοινό με υψωμένες γροθιές να δίνει τον ρυθμό. Ευχαριστούμε Ereb Altor!
Dream WeaverΣτη συνέχεια βγήκαν οι Dream Weaver στη σκηνή. Κλασική αξία στο χώρο του Ελληνικού metal, ειλικρινά δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από αυτό που είδα. Δυνατή σκηνική παρουσία, εκπληκτική απόδοση σε κάθε κομμάτι και βέβαια ένα κοινό να παραληρεί. Κορυφαίες στιγμές τα "Soul Searching", "Destiny Dancer" και "Hands on the White".
Crystal ViperΛατρεία! Από την πρώτη στιγμή που άκουσα τους Πολωνούς αυτούς είναι γίνει για μένα μια all time classic metal band! Ήταν και από τα πρώτα ονόματα που σχεδόν ένα χρόνο πριν είχαν ανακοινωθεί για το Up The Hammers Festival οπότε όπως καταλαβαίνετε μετρούσα μέρες. Όπως ήταν φυσικό η ατραξιόν της μπάντας είναι η μικρούλα κοντούλα (πολύ κοντούλα!) Marta. Ξεκινούν με το "Metal Nation" και πραγματικά έδειξαν αμέσως την αξία τους. Ακολουθεί το "Island of the Silver Skull" και η Marta στη σκηνή με την πειρατική σημαία στο χέρι δίνει ρεσιτάλ. Στη διασκευή "Agents of Steel" επικρατεί το αδιαχώρητο (έφαγα κι έναν "ιπτάμενο οπαδό" στο κεφάλι :p). "Bringer of Light", "Legions of Truth", "Shadows on the Horizon", "Sleeping Swords" κλείνουν την βραδιά κι εμείς απλά χαιρόμαστε. Μοναδικό ψεγάδι ήταν η χαλαρή συμμετοχή του κοινού στα καινούρια κομμάτια, αν και λογικό καθώς το νέο cd δεν έχει πολλές ημέρες στα Ελληνικά δισκοπωλεία. Α, και κάτι ακόμα: που είναι το "The Last Axeman" ρεεεεε; Απαράδεκτοι, θα σας μαλώσω. Ελπίζω να τους δω κάποια στιγμή μόνους τους και όχι σε ένα festival, για να απολαύσω ένα δύωρο της μουσικής τους. Thanks guys (and girl)!
ShadowkeepΣειρά είχαν οι Shadowkeep. Αν και "progessivίζουν" πολύ για τα γούστα μου, εν τούτοις είχαν μια εξαιρετική παρουσία. Και μόνο το ότι έπαιξαν το "Dark Tower" (το κομμάτι με το οποίο εγώ αλλά και χιλιάδες άλλοι τους πρωτογνωρίσαμε) λέει πολλά. Το κοινό ανταποκρίθηκε ζεστά και οι ίδιοι οι Άγγλοι φάνηκαν να το διασκεδάζουν.
ParadoxΧαμός, πανικός, ξύλο, stage diving, moshing... χαμός ξανά! Οι Paradox ξέρουν πως να ξεσηκώνουν το μεταλλικό κοινό με το speed heavy thrash metal τους και το έκαναν και στην Ελλάδα. "Pray to the Godz of Wrath" και "Search for Perfection" οι κορυφαίες στιγμές και τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί. Άψογη παρουσία από μια μπάντα που δεν είναι ψηλά στις προτιμήσεις μου, αλλά με έκανε να παρακολουθήσω όλη την εμφάνιση τους με ενδιαφέρον. Αυτό κάτι δείχνει...
WitchfyndeΤα γερόντια έχουν δόντια! Τι να πει κανείς για μια από τις μεγαλύτερες μπάντες του NWOBHM; Τα λόγια είναι περιττά. Αυτό που ζήσαμε το βράδυ της Παρασκευής ήταν απερίγραπτο. Να μιλήσω για την εκπληκτική επιλογή κομματιών; Για την άψογη παρουσία; Για το θεότρελο κοινό (hail στον φίλο και αδελφό Βασίλη που έδωσε ρεσιτάλ με την Αγγλική σημαία στα χέρια!); Τα παλικάρια (που λέει ο λόγος!) περνούν δεύτερη νιότη! Μας ισοπέδωσαν! Τέλος!
Η βραδιά έκλεισε εκπληκτικά κι εμείς μαζεύαμε τα κομμάτια μας. Ναι, την επόμενη ημέρα θα είχε κι άλλο!
Ημέρα 2Δυστυχώς έφτασα πάλι καθυστερημένα (πεινούσα ο καημένος και πήγα να φάω) με αποτέλεσμα να παρακολουθήσω μόνο ένα κομμάτι από τους Storrmbringer, μια νέα ελπιδοφόρα epic metal μπάντα. Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους αλλά... το στομάχι μου δε με άφησε να τους απολαύσω.
Darkest EraΤους Ιρλανδούς Darkest Era δεν τους ήξερα ιδιαίτερα. Κακώς! Έπαιξαν εκπληκτικά το epic/power/folk metal τους και το κοινό ανταποκρίθηκε δυναμικά. Υπέροχα μελωδικά κομμάτια, δυνατή σκηνική παρουσία και ζωντάνια στο κοινό ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά της εμφάνισής τους. Πραγματικά ενθουσιάστηκα μαζί τους και ήταν σίγουρα η ευχάριστη έκπληξη του διημέρου.
Etrus GraveΔεν πίστευα ότι θα δω ποτέ τον Fulberto Serena στη σκηνή. Κι όμως το όνειρο έγινε πραγματικότητα! Οι υπέρτατοι epic metallers Etrus Grave εμφανίστηκαν στο festival και ζήσαμε μαγικές στιγμές. Χάζευα το χέρι του Fulberto να ζωγραφίζει μοναδικά επάνω στην κιθάρα, τον Paoletti με μια απίστευτη ηρεμία να κρατάει τον heavy ρυθμό με το μπάσο του, τον Hammerhead να δίνει απίστευτες ερμηνείες στο μικρόφωνο! Μεγάλη εμφάνιση! Etrus Grave σας ευχαριστώ!
ReflectionΤη σκυτάλη πήραν οι Reflection. Epic metal to the bone! Πανικός! Και πως να μη γίνει άλλωστε όταν ακούστηκαν κομμάτια όπως τα "The Wings of Fate", "Ghostship", "Burn the Witch", "When Immortals Die". Κορυφαία στιγμή του show η διασκευή στο "Battle Hymn" στην οποία μάλλον περιγραφή δε μπορεί να γίνει. Όσοι ήταν εκεί έζησαν μια απερίγραπτη εμπειρία. Άξιοι!
IsoleΟι doomsters Isole συνέχισαν την βραδιά. Πολύ καλή παρουσία αν και η μουσική τους με κούρασε μετά από κάποιο σημείο. Οι οπαδοί τους φάνηκε να περνούν καλά πάντως και αυτό έχει σημασία. Ώρα για ψώνια (ξανά!) και για την ψυχολογική προετοιμασία για τις επόμενο τρίο-hell...
Emerald... το οποίο ξεκίνησε μόλις βγήκαν οι Emerald στη σκηνή. Τα γερόντια έχουν δόντια! Το ξανέγραψα αυτό μου φάινεται, έτσι; Μοναδική εμφάνιση από τους Ολλανδούς. Μας κατατρόπωσαν. Ο Bert Kivits ούρλιαζε σαν να μην υπάρχει άυριο, ο Allard Ekkel μοναδικός, ο Marissen χτυπιόταν σαν εικοσάχρονος. Τι να πεις κανείς για μια μπάντα που παίζει δεκαετίες την αγαπημένη μας μουσική με τον ίδιο ακριβώς τρόπο; Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Απλά εμπειρία!
CrushΗ μεγαλύτερη Ελληνική μπάντα, το συγκρότημα εκείνο που όρισε τον επικό ήχο στη χώρα μας... ladies and gentlemen: CRUSH! Μετά από 7 ολόκληρα χρόνια οι Crush ήταν ξανά στη σκηνή. Ξεκίνησαν λίγο παγωμένα (λογικό, 7 χρόνια ήταν αυτά) αλλά μετά από 10 λεπτά επικράτησε κόλαση. "March of the Deads","The Gloriest Night", "Kingdom of the Kings", "Run to the Highway", "Unborn" είναι μερικά από τα έπη που ακούστηκαν. Συγκλονιστική η εμφάνιση των Crush, τους οποίους ελπίζουμε να δούμε ξανά σύντομα.
Titan ForceΌταν έχεις μια από τις μεγαλύτερες US Power μπάντες στη σκηνή με τον Tyrant στα φωνητικά, αλήθεια, τι μπορείς να περιμένεις; Μια αψεγάδιαστή εμφάνιση; Ένα "hell on earth"; Όποιο και να διαλέξετε μέσα θα πέσετε. Το live του αιώνα. Φίλοι και γνωστοί που τους είχαν δει στη Γερμανία με είχαν προετοιμάσει για το τι θα παρακολουθούσα, αλλά και πάλι έπρεπε να τελειώσει το live για να καταλάβω τι έγινε. Χαλαρά μέσα στα 5 καλύτερα live που έχω δει EVER! Το UTH IV τελείωσε με μια μοναδική εμφάνιση που ζούμε σπάνια στη χώρα μας.
Mighty hails σε γνωστούς και φίλους που είχα να τους δω μήνες και τους συνάντησα ξανά στο Up The Hammers: Τραμπάκουλα, Bill Κιμπιζή & Ξάδελφο, Kyrman, Ελένη Παπαδέα, Γιώργο "Black Knight", Βασίλη "NWOBHM", Chris Countraven, Γιώργο "Virus XI", Αντώνη "Anathema".
Ειδικά THANKS για άλλη μια φορά πάνε στον MVP του διημέρου, τον Μανώλη Καραζέρη που για άλλη μια χρονιά και παρά τις ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ δυσκολίες διοργάνωσε ένα άψογο festival για να περάσουμε εμείς καλά και να δούμε τις μπάντες που αγαπάμε στη χώρα μας με το μικρότερο δυνατό κόστος. To Up The Hammers είναι ένα τεράστιο festival για τα δεδομένα της Ελλαδίτσας μας και πρέπει όλοι μας να το στηρίζουμε δυναμικά.
Να είμαστε όλοι καλά να τα ξαναπούμε στο Up The Hammers V (με τους Metalucifeeeeer :p). Hammers up!
