Morning Star Webzine

Kin of Ettins - Tears for Lost Ages (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Sat, 12 Dec 2009 09:04:00 +0000

Δεν είμαι φανατικός doomster, doomάς ή όπως θέλετε πείτε το. Είμαι εξαιρετικά επιλεκτικός στο συγκεκριμένο είδος. Οι Kin of Ettins μου είχαν κάνει εξαιρετική εντύπωση με το demo τους. Εδώ έχουμε την πρώτη ολοκληρωμένη τους κυκλοφορία που τιτλοφορείται "Tears for Lost Ages". Το δισκάκι περιλαμβάνει όλα τα κομμάτια του demo και καινούρια, ένα σύνολο 9 συνθέσεων. Αν με το demo είχα ενθουσιαστεί, με το album αυτό απλά ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑ! Οι Kin of Ettins έχουν την ικανότητα να περνούν μεσαιωνικά στοιχεία με περίσσεια άνεση στα κομμάτια τους με αποτέλεσμα να δίνουν επικό τόνο και ύφος σε αυτά (και αυτό μου αρέσει!). Αν στο demo το πέτυχαν μία, εδώ το έχουν πετύχει εκάτο. Ασήκωτος ήχος, κάργα επικούρα, σκοτεινά φωνητικά και μια 70s ψυχεδέλεια στα εξαιρετικά solo κάνουν τους Kins of Ettins να ξεχωρίζουν μέσα από τον σωρό. "Forge Fire and Below", "Raven's Flight" και "Falcon Skies" είναι κομμάτια που δεν γράφονται κάθε μέρα. Είτε ακούτε doom είτε όχι, το "Tears for Lost Ages" είναι ένα album που δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή σας. Ίσως να είναι και το album της χρονιάς για μένα... αληθινό διαμάντι!

http://www.myspace.com/kinofettins

Sacred Steel - Carnage Victory (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Sat, 12 Dec 2009 08:45:00 +0000

Καράφλα σε αγαπάω! Πως και πως περίμενα το νέο album των Sacred Steel. Μέρες μέτραγα (λες και περίμενα να απολυθώ από το στρατό)! Και όταν πήρα το πακετάκι στα χέρια μου (collector's version παρακαλώ με tshirt, tag, αφισούλα, 7ιντσο και λοιπά μπιχλιμπίδια - ωραία πράγματα!) άρχισα να τρέμω. Όχι πως περίμενα ότι το ablum θα είναι κακό, απλά όπως και να έχει για τα προσωπικά μου γούστα κάθε νέα κυκλοφορία των Sacred Steel είναι σημαντικό γεγονός. Τι έχουμε λοιπόν μουσικά; Ένα ακόμα επιθετικό, thrashοειδές, κολασμένο και κάργα επιθετικό δημιούργημα. Ο καράφλας είναι σε τρελά κέφια ενώ το πιο πρόσφατο μέλος της μπάντας, ο πιτσιρικάς Jonas, δείχνει απίστευτη ωριμότητα και διάθεση τόσο στο παίξιμο αλλά και στον δημιουργικό τομέα (τι riffάρα έγραψε ο θεός στο "Broken Rites";). Δύναμη, οργή, πάθος, ταχύτητα και βέβαια τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Gerrit είναι τα βασικά σημεία του "Carnage Victory". Μοναδικό ψεγάδι του δίσκου είναι οι υπερβολικά "evil" στίχοι κάποιων κομματιών. Καράφλα το παράκανες. Σίγουρα δεν πρόκειται για το καλύτερο album τους αλλά σίγουρα είναι το πιο ολοκληρωμένο. Well done!

ΥΓ: Το "πολεμικό" ομώνυμο κομμάτι του δίσκου είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη, ώριμη και μεστή σύνθεση της μπάντας έως τώρα. Εύγε!

http://www.sacred.cavillator.de

Metalforce - Metalforce (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Sat, 12 Dec 2009 08:42:00 +0000

Μετά την διάλυση των Majesty υπήρχε μέσα μου ένα κενό. Πως να το κάνουμε, όταν χάνεται από το προσκήνιο μια I-wanna-be-Manowar μπάντα τότε κάτι δεν πάει καλά. Ευτυχώς όμως ο κύριος Tarek Maghary δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και here we have... Metalforce! Όταν έβαλα το δισκάκι να παίξει περίμενα να ακούσω κλασικές Majesty μελωδίες και κάργα επικούρα. Και τα άκουσα! Κάλλιστα το δισκάκι αυτό θα μπορούσε να είναι ένα ακόμη Majesty album. Λαμπρά! Από που να αρχίσω και που να
τελειώσω; Από το υμνικό "Freedom Warriors"; Το "We are the Fire" με τις ψηλές κορώνες; Ή να μιλήσω για το καταπληκτικό φινάλε με τα χορωδιακά φωνητικά του "Son of the North"; Οι φίλοι των Majesty μπορούν να είναι ευτυχισμένοι. O Tarek απλά άλλαξε όνομα και μέλη... τα μυαλά του είναι τα ίδια! Αριστούργημα! Οι υπόλοιποι απλά προσπεράστε...

http://www.metalforce.eu

Solitary Sabred - The Hero, The Monster, The Myth (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 01 Oct 2009 12:55:00 +0000

Οι Solitary Sabred έρχονται από την Κύπρο και αποτελούν την πρώτη μπάντα που υπογράφει στην Steel Legacy, η οποία αποφάσισε να κάνει ένα βήμα πέρα από τις εξαιρετικές επανακυκλοφορίες της. Έχοντας πάρει μια γεύση από το promo live dvd της μπάντας περίμενα να ακούσω καλοπαιγμένο heavy metal. Κι όμως, τα αυτάκια μου δεν ήταν έτοιμα για την καταιγίδα που ακολούθησε. Τα καλύτερα στοιχεία του αμερικάνικου ήχου (και κυρίως των Cirith Ungol και των Cauldron Born) κάνουν την εμφάνιση τους στο δισκάκι αυτό συγκεντρωμένα σε οχτώ έπη (κάποια αποτελούν εισαγωγές). Riding ρυθμοί, κιθάρες που "κόβουν", πολεμικά τύμπανα και το κερασάκι στην τούρτα αποτελούν τα ΚΟΛΑΣΜΕΝΑ φωνητικά (γεια σου Πετράν!) τα οποία βρίσκονται σε άλλη διάσταση. Το album αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο στο άκουσμά του, όπως άλλωστε και οι μπάντες-επιρροές που ανέφερα παραπάνω. Δώστε του λίγο χρόνο και θα ξετυλίξει μπροστά σας το πραγματικό του πρόσωπο... ένα αριστούργημα του επικού metal! "Hammers of Ulric", "Slayer's Oath", "The Trojan Hero" αποτελούν τις προσωπικές μου επιλογές μεταξύ ίσων. Μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς και ένα παράδειγμα για το πως παίζεται το πραγματικό heavy metal... Hammers of Ulric ride!

http://www.solitarysabred.com

Cage - Science Of Annihilation (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 13 Aug 2009 07:11:00 +0000

Τέλος! Δεν πρόκειται να κάνω ξανά ποτέ πια σύγκριση ανάμεσα στους Cage και σε κάποια άλλη μπάντα. Ο λόγος; Απλούστατος! Οι τύποι παίζουν μπάλα μόνοι τους. Έτσι απλά. Το μόνο μέτρο σύγκρισης κάθε νέας κυκλοφορίας τους είναι... τα προηγούμενα album τους! Τί έχουμε εδώ; Μα βέβαια το πέμπτο χτύπημα από τους θεούς του Αμερικάνικου ήχου με τίτλο "Science Of Annihilation". Το δισκάκι είναι απλά ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟ! Μην τολμήσετε και το ακούσετε μόνοι σας γιατί θα τα σπάσετε όλα! Να είστε με παρέα να σας προσέχουν. Υπερηχητικές ταχύτητες, riffs που κόβουν σαν μαχαίρια (φρεσκοτροχισμένα!), πολεμικά drums και μια φωνή που θα ματώσει πολλά πολλά αυτάκια και θα κάνουν πολύ κόσμο να αναθεωρήσει την άποψη του για το πως είναι οι metal τραγουδιστές. Οι Cage γίνονται σαφώς πιο ακραίοι με αυτό το album. Χωρίς να ξεφεύγουν από τον κλασικό ήχο τους ανεβαίνουν ένα στάδιο σε επιθετικότητα (ίσως και δύο). Θα αναρωτηθεί κανείς: είναι καλύτερο από το "Hell Destroyer" ή το "Darker than Black"; Κι εγώ θα απαντήσω: έχει σημασία; Σημασία έχει πως εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα από τα καλύτερα albums της χρονιάς, έναν δίσκο που θα σπάσει κεφάλια, θα λυγίσει σπονδυλικές στήλες και θα ματώσει αυτιά. Αν αντέχετε, welcome. Διαφορετικά... υπάρχει και nunu metal να ακούσετε!

http://www.cageheavymetal.com

Etrusgrave - Masters Of Fate (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 13 Aug 2009 07:10:00 +0000

Οι Etrusgrave έρχονται από τη γειτονική Ιταλία και βασικό τους μέλος είναι ο θεός Fulberto Serena. Ναι δεν διαβάσατε λάθος. Για τον Serena μιλάω, που ήταν ex-Dark Quarterer. Ναι αυτός. Τι περιμένετε λοιπόν; Επιβλητική ατμόσφαιρα και μακρόσυρτες συνθέσεις; Έχει! Λυρισμό και doomίστικα περάσματα; Έχει! Μοναδικές κιθαριστικές μελωδίες (Serena είναι αυτός!) που σε ταξιδεύουν αλλού; Έχει κι από αυτό! Όσοι αγαπήσατε τους Dark Quarterer των δύο πρώτων δίσκων θα βρείτε τον παράδεισό σας εδώ. Εφτά αριστουργήματα, εφτά μακρόσυρτες επικές και μεγαλεπίβολες συνθέσεις με μυστηριακές μελωδίες θέλουν να μας ταξιδέψουν με καλοπαιγμένο και original heavy metal. Το καταφέρνουν; Απόλυτα! Κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και αποκτήστε αυτό το διαμάντι. Ένα από τα λίγα albums της εποχής μας που πραγματικά σε κάνουν περήφανο που είσαι μεταλλάς...

http://www.myspace.com/etrusgraveband

Crystal Viper - Metal Nation (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 13 Aug 2009 07:08:00 +0000

Μια από τις πλέον υποσχόμενες μπάντες των τελευταίων χρόνων, οι Πολωνοί Crystal Viper κάνουν την επανεμφάνισή τους με το δεύτερο album τους (μεσολάβησε και ενα mini-ep, scrollάρετε πιο κάτω να διαβάσετε review). Για μια ακόμη φορά μας ικανοποιούν απόλυτα με τον γεμάτο heavy ήχο τους, τις ευκολομνημόνευτες συνθέσεις και τα μοναδικά φωνητικά της Marta. Συγκριτικά με το πρώτο album τους έχουμε μια ελαφριά στροφή προς τον πιο κλασικό ευρωπαϊκό power ήχο. Προσωπικά με χάλασε λίγο αλλά το συνολικό αποτέλεσμα παραμένει ένα εξαιρετικό album. Οι guest συμμετοχές των Manni Schmidt (Grave Digger), Lars Ramcke (Stormwarrior) και Frank Knight (X-Wild) μόνο στα θετικά στοιχεία του album συγκαταλέγονται. Κορυφαίες συνθέσεις τα "Metal Nation", "The Anvil of Hate" και το επικό "Gladiator, Die by the Blade". Το "Metal Nation" αποτελεί ένα θαυμάσιο δεύτερο βήμα στην καριέρα των Crystal Viper, που μετά και από την εξαιρετική τους εμφάνιση στο Up The Hammers IV δείχνουν πως έχουν πολλά ακόμα να προσφέρουν.

http://www.myspace.com/crystalviperofficial

Falconer - Among Beggards And Thieves (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 13 Aug 2009 07:06:00 +0000

Κάθε νέα κυκλοφορία των Falconer για μένα αποτελεί πάντοτε ευχάριστη είδηση. Δεν είναι τόσο ο ιδιαίτερος folklore ήχος τους, ούτε τα φωνητικά του Mathias Blad τα οποία ΛΑΤΡΕΥΩ, όσο το ότι κάθε νέο album τους έχει να μας δώσει κάτι καινούριο χωρίς να ξεφεύγει από τους original Falconer. Η έκτη κυκλοφορία τους με τίτλο "Among Beggards And Thieves" αποτελεί και μια στροφή στα δύο πρώτα album της μπάντας (και κατά κύρια ομολογία, καλύτερά τους). Το folk στοιχείο παραμένει ισχυρό, οι ταχύτητες είναι εκεί που πρέπει (δηλαδή ανέβηκαν!), τα φωνητικά ίδια και απαράλλαχτα, η παραγωγή εξαιρετική. Η ακρόαση κυλάει νεράκι και πραγματικά ακούγοντας την κάθε νότα αναφωνείς "ναι ρε φίλε, αυτό είναι Falconer!". Βασιλιάδες, πριγκίπισσες, βάρδοι, ταβέρνες, ιππότες με αστραφτερές πανοπλίες... σας αρέσουν αυτά; Έ, θα σας αρέσει και το "Among Beggards And Thieves". Προσωπικά το τοποθετώ μαζί με τα δύο πρώτα album τους στην κορυφή. Well done guys!

ΥΓ: Στο booklet του cd έχει γίνει εξαιρετική δουλειά! Σε βάζει απόλυτα στο μεσαιωνικό κλίμα του album χωρίς να έχεις ακούσει ούτε νότα! Παράδειγμα προς μίμηση!

http://www.falconermusic.com

Vital Lusion - Sacred Kingdom Demo 2007 (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Fri, 20 Mar 2009 07:22:00 +0000

Άλλη μια άγνωστη μπάντα που ανακάλυψα στις αναζητήσεις μου στο MySpace είναι οι Αμερικανοί Vital Lusion. Πρόκειται για ένα συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1997 αλλά μόλις το 2007 έβγαλε το πρώτο του demo που τιτλοφορείται "Sacred Kingdom". Οι τύποι παίζουν us power/white metal και το παίζουν καλά! Οι κιθάρες κόβουν αβέρτα, τα φωνητικά πιάνουν απίστευτες οκτάβες (ακούστε την "κραυγή" στην αρχή του demo και θα καταλάβετε), το rhythm section σε κάνει να κοπανιέσαι. Τα τέσσερα κομμάτια που περιλαμβάνονται εδώ ("Bullet", "Madness", "The Kingdom", "The Light") είναι μακρόσυρτα έπη με μελωδίες που σου κολλάνε στο μυαλό. Μοναδικό ψεγάδι αποτελεί η πολύ κακή παραγωγή που όμως δε θάβει την όποια προσπάθεια. Ακόμη κι έτσι γίνεται κατανοητό πως μιλάμε για μεγάλους μουσικούς. Αναμένω μια νέα κυκλοφορία με καλύτερο ήχο για να μας στείλουν τελείως. Hail!

http://www.myspace.com/vitallusionrocks

Stormmbringer - Promo 2008 (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 12 Mar 2009 14:12:00 +0000

Οι Storrmbringer μας έρχονται από την πόλη του Βόλου και σε αυτό το promo μας παρουσιάζουν 3 κομμάτια γνήσιου και ανόθευτου epic metal. Το ξεκίνημα γίνεται δυναμικά με το κομμάτι "Stormbringer". Γρήγορο, δυνατό, στακάτο με το ρυθμό να σου μένει στο μυαλό, με ένα εξαιρετικό solo και με τσιριχτά ala-Sacred Steel φωνητικά που σε κολλάνε στον τοίχο! Ακολουθεί το "Heathen Cry" που είναι σαφώς πιο heavy, με ρυθμό που σε οδηγεί σε ασταμάτητο headbanging και καρα-epic ήχο. Στη μέση του κομματιού και πάλι κάνει την εμφάνισή του ένα εξαιρετικό sol-άρισμα και μετά από ένα όμορφο αργό πέρασμα ένας νέος riding ρυθμός σε οδηγεί μέχρι το τέλος. Το "Return of the Avenger" είναι το κομμάτι που κλείνει το promo. Ένα ακόμη υπερέπος με φοβερη μελωδία και πολλές αλλαγές, ίσως το καλύτερο κομμάτι του promo. Τα 15 λεπτά αυτού του demo δίνουν αμέσως το στίγμα μιας καλοδουλεμένης μπάντας. Κρίμα που δεν πρόλαβα ολόκληρη την εμφάνισή τους στο Up The Hammers IV Festival. Αναμένουμε την κυκλοφορία του album τους από την Eat Metal Records. Μην κάνετε το λάθος και τους αγνοήσετε!

http://www.myspace.com/storrmbringer

Up The Hammers IV Festival - 6 & 7 Μαρτίου 2009 (Live Report)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Mon, 09 Mar 2009 14:07:00 +0000

15 μέγιστες heavy metal μπάντες, περίπου 20 ώρες καυτού μεταλλικού ατσαλιού. Αλλά αυτά δε γίνονται κάθε μέρα στη χώρα μας, έτσι; Για την ακρίβεια γίνονται μία φορά τον χρόνο, στο Up The Hammers φυσικά. Και αυτή τη χρονιά το festival ήταν εδώ με την τέταρτη παρουσία του. Όπως τα πράγματα δείχνουν το UTH έχει καθιερωθεί πλέον στις συνειδήσεις των πραγματικών metal οπαδών σαν ένα από τα καλύτερα ευρωπαικά festivals. Φέτος είχαμε Σουηδική και Ελληνική επίθεση αλλά οι headliners ήταν εκπρόσωποι των δύο μεγαλύτερων metal σχολών, του NWONHM και του US Power. Το Morning Star Webzine ήταν και πάλι εκεί (όχι θα το έχανα!)...

Ημέρα 1
Δεν πρόλαβα το πλήρες σετ των Σουηδών Portrait καθώς μπήκα καθυστερημένα στο club. Ο σχετικά λίγος για αρχή κόσμος πάντως έδειξε να το διασκεδάζει και είχε ζεσταθεί αρκετά. Αφού ακολούθησαν ψώνια από τον μοναδικό και προσωπικό μου παροχέα καυτού μεταλλικού ατσαλιού Steel Legacy Records (Τραμπάκουλα πάλι διαφήμιση σου κάνω!) βρήκα μια ωραία θέση για να απολαύσω έναν από τους κύριους λόγους που βρέθηκα στο festival, τους viking θεούς...

Ereb Altor
Τι να πει κανείς για αυτή τη μπαντάρα; Scrollάρετε λίγο παρακάτω στο blog να διαβάσετε την κριτική που είχα γράψει για το album τους. Η μοναδική viking ατμόσφαιρα των Ereb Altor μεταφέρθηκε ΑΨΟΓΑ επί σκηνής! "Wonder Wonderland", "By Honor", "Wizard", "Awakening" και το κοινό με υψωμένες γροθιές να δίνει τον ρυθμό. Ευχαριστούμε Ereb Altor!

Dream Weaver
Στη συνέχεια βγήκαν οι Dream Weaver στη σκηνή. Κλασική αξία στο χώρο του Ελληνικού metal, ειλικρινά δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από αυτό που είδα. Δυνατή σκηνική παρουσία, εκπληκτική απόδοση σε κάθε κομμάτι και βέβαια ένα κοινό να παραληρεί. Κορυφαίες στιγμές τα "Soul Searching", "Destiny Dancer" και "Hands on the White".

Crystal Viper
Λατρεία! Από την πρώτη στιγμή που άκουσα τους Πολωνούς αυτούς είναι γίνει για μένα μια all time classic metal band! Ήταν και από τα πρώτα ονόματα που σχεδόν ένα χρόνο πριν είχαν ανακοινωθεί για το Up The Hammers Festival οπότε όπως καταλαβαίνετε μετρούσα μέρες. Όπως ήταν φυσικό η ατραξιόν της μπάντας είναι η μικρούλα κοντούλα (πολύ κοντούλα!) Marta. Ξεκινούν με το "Metal Nation" και πραγματικά έδειξαν αμέσως την αξία τους. Ακολουθεί το "Island of the Silver Skull" και η Marta στη σκηνή με την πειρατική σημαία στο χέρι δίνει ρεσιτάλ. Στη διασκευή "Agents of Steel" επικρατεί το αδιαχώρητο (έφαγα κι έναν "ιπτάμενο οπαδό" στο κεφάλι :p). "Bringer of Light", "Legions of Truth", "Shadows on the Horizon", "Sleeping Swords" κλείνουν την βραδιά κι εμείς απλά χαιρόμαστε. Μοναδικό ψεγάδι ήταν η χαλαρή συμμετοχή του κοινού στα καινούρια κομμάτια, αν και λογικό καθώς το νέο cd δεν έχει πολλές ημέρες στα Ελληνικά δισκοπωλεία. Α, και κάτι ακόμα: που είναι το "The Last Axeman" ρεεεεε; Απαράδεκτοι, θα σας μαλώσω. Ελπίζω να τους δω κάποια στιγμή μόνους τους και όχι σε ένα festival, για να απολαύσω ένα δύωρο της μουσικής τους. Thanks guys (and girl)!

Shadowkeep
Σειρά είχαν οι Shadowkeep. Αν και "progessivίζουν" πολύ για τα γούστα μου, εν τούτοις είχαν μια εξαιρετική παρουσία. Και μόνο το ότι έπαιξαν το "Dark Tower" (το κομμάτι με το οποίο εγώ αλλά και χιλιάδες άλλοι τους πρωτογνωρίσαμε) λέει πολλά. Το κοινό ανταποκρίθηκε ζεστά και οι ίδιοι οι Άγγλοι φάνηκαν να το διασκεδάζουν.

Paradox
Χαμός, πανικός, ξύλο, stage diving, moshing... χαμός ξανά! Οι Paradox ξέρουν πως να ξεσηκώνουν το μεταλλικό κοινό με το speed heavy thrash metal τους και το έκαναν και στην Ελλάδα. "Pray to the Godz of Wrath" και "Search for Perfection" οι κορυφαίες στιγμές και τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί. Άψογη παρουσία από μια μπάντα που δεν είναι ψηλά στις προτιμήσεις μου, αλλά με έκανε να παρακολουθήσω όλη την εμφάνιση τους με ενδιαφέρον. Αυτό κάτι δείχνει...

Witchfynde
Τα γερόντια έχουν δόντια! Τι να πει κανείς για μια από τις μεγαλύτερες μπάντες του NWOBHM; Τα λόγια είναι περιττά. Αυτό που ζήσαμε το βράδυ της Παρασκευής ήταν απερίγραπτο. Να μιλήσω για την εκπληκτική επιλογή κομματιών; Για την άψογη παρουσία; Για το θεότρελο κοινό (hail στον φίλο και αδελφό Βασίλη που έδωσε ρεσιτάλ με την Αγγλική σημαία στα χέρια!); Τα παλικάρια (που λέει ο λόγος!) περνούν δεύτερη νιότη! Μας ισοπέδωσαν! Τέλος!

Η βραδιά έκλεισε εκπληκτικά κι εμείς μαζεύαμε τα κομμάτια μας. Ναι, την επόμενη ημέρα θα είχε κι άλλο!

Ημέρα 2
Δυστυχώς έφτασα πάλι καθυστερημένα (πεινούσα ο καημένος και πήγα να φάω) με αποτέλεσμα να παρακολουθήσω μόνο ένα κομμάτι από τους Storrmbringer, μια νέα ελπιδοφόρα epic metal μπάντα. Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους αλλά... το στομάχι μου δε με άφησε να τους απολαύσω.

Darkest Era
Τους Ιρλανδούς Darkest Era δεν τους ήξερα ιδιαίτερα. Κακώς! Έπαιξαν εκπληκτικά το epic/power/folk metal τους και το κοινό ανταποκρίθηκε δυναμικά. Υπέροχα μελωδικά κομμάτια, δυνατή σκηνική παρουσία και ζωντάνια στο κοινό ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά της εμφάνισής τους. Πραγματικά ενθουσιάστηκα μαζί τους και ήταν σίγουρα η ευχάριστη έκπληξη του διημέρου.

Etrus Grave
Δεν πίστευα ότι θα δω ποτέ τον Fulberto Serena στη σκηνή. Κι όμως το όνειρο έγινε πραγματικότητα! Οι υπέρτατοι epic metallers Etrus Grave εμφανίστηκαν στο festival και ζήσαμε μαγικές στιγμές. Χάζευα το χέρι του Fulberto να ζωγραφίζει μοναδικά επάνω στην κιθάρα, τον Paoletti με μια απίστευτη ηρεμία να κρατάει τον heavy ρυθμό με το μπάσο του, τον Hammerhead να δίνει απίστευτες ερμηνείες στο μικρόφωνο! Μεγάλη εμφάνιση! Etrus Grave σας ευχαριστώ!

Reflection
Τη σκυτάλη πήραν οι Reflection. Epic metal to the bone! Πανικός! Και πως να μη γίνει άλλωστε όταν ακούστηκαν κομμάτια όπως τα "The Wings of Fate", "Ghostship", "Burn the Witch", "When Immortals Die". Κορυφαία στιγμή του show η διασκευή στο "Battle Hymn" στην οποία μάλλον περιγραφή δε μπορεί να γίνει. Όσοι ήταν εκεί έζησαν μια απερίγραπτη εμπειρία. Άξιοι!

Isole
Οι doomsters Isole συνέχισαν την βραδιά. Πολύ καλή παρουσία αν και η μουσική τους με κούρασε μετά από κάποιο σημείο. Οι οπαδοί τους φάνηκε να περνούν καλά πάντως και αυτό έχει σημασία. Ώρα για ψώνια (ξανά!) και για την ψυχολογική προετοιμασία για τις επόμενο τρίο-hell...

Emerald
... το οποίο ξεκίνησε μόλις βγήκαν οι Emerald στη σκηνή. Τα γερόντια έχουν δόντια! Το ξανέγραψα αυτό μου φάινεται, έτσι; Μοναδική εμφάνιση από τους Ολλανδούς. Μας κατατρόπωσαν. Ο Bert Kivits ούρλιαζε σαν να μην υπάρχει άυριο, ο Allard Ekkel μοναδικός, ο Marissen χτυπιόταν σαν εικοσάχρονος. Τι να πεις κανείς για μια μπάντα που παίζει δεκαετίες την αγαπημένη μας μουσική με τον ίδιο ακριβώς τρόπο; Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Απλά εμπειρία!

Crush
Η μεγαλύτερη Ελληνική μπάντα, το συγκρότημα εκείνο που όρισε τον επικό ήχο στη χώρα μας... ladies and gentlemen: CRUSH! Μετά από 7 ολόκληρα χρόνια οι Crush ήταν ξανά στη σκηνή. Ξεκίνησαν λίγο παγωμένα (λογικό, 7 χρόνια ήταν αυτά) αλλά μετά από 10 λεπτά επικράτησε κόλαση. "March of the Deads","The Gloriest Night", "Kingdom of the Kings", "Run to the Highway", "Unborn" είναι μερικά από τα έπη που ακούστηκαν. Συγκλονιστική η εμφάνιση των Crush, τους οποίους ελπίζουμε να δούμε ξανά σύντομα.

Titan Force
Όταν έχεις μια από τις μεγαλύτερες US Power μπάντες στη σκηνή με τον Tyrant στα φωνητικά, αλήθεια, τι μπορείς να περιμένεις; Μια αψεγάδιαστή εμφάνιση; Ένα "hell on earth"; Όποιο και να διαλέξετε μέσα θα πέσετε. Το live του αιώνα. Φίλοι και γνωστοί που τους είχαν δει στη Γερμανία με είχαν προετοιμάσει για το τι θα παρακολουθούσα, αλλά και πάλι έπρεπε να τελειώσει το live για να καταλάβω τι έγινε. Χαλαρά μέσα στα 5 καλύτερα live που έχω δει EVER! Το UTH IV τελείωσε με μια μοναδική εμφάνιση που ζούμε σπάνια στη χώρα μας.

Mighty hails σε γνωστούς και φίλους που είχα να τους δω μήνες και τους συνάντησα ξανά στο Up The Hammers: Τραμπάκουλα, Bill Κιμπιζή & Ξάδελφο, Kyrman, Ελένη Παπαδέα, Γιώργο "Black Knight", Βασίλη "NWOBHM", Chris Countraven, Γιώργο "Virus XI", Αντώνη "Anathema".

Ειδικά THANKS για άλλη μια φορά πάνε στον MVP του διημέρου, τον Μανώλη Καραζέρη που για άλλη μια χρονιά και παρά τις ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ δυσκολίες διοργάνωσε ένα άψογο festival για να περάσουμε εμείς καλά και να δούμε τις μπάντες που αγαπάμε στη χώρα μας με το μικρότερο δυνατό κόστος. To Up The Hammers είναι ένα τεράστιο festival για τα δεδομένα της Ελλαδίτσας μας και πρέπει όλοι μας να το στηρίζουμε δυναμικά.

Να είμαστε όλοι καλά να τα ξαναπούμε στο Up The Hammers V (με τους Metalucifeeeeer :p). Hammers up!

http://www.up-the-hammers.gr

Tribute To Steel - A Tribute To Warlock (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Sun, 08 Feb 2009 08:29:00 +0000

Αχ! Επιτέλους ένα tribute album στους μέγιστους Warlock, μια από τις αγαπημένες μου μπάντες από τα χρυσά 80s. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια (κακώς!) για να κυκλοφορήσει ένα τέτοιο δισκάκι αλλά δεν παραπονιέμαι: οι διασκευές τα σπάνε! Πάντα είχα την απορία να ακούσω τα κομμάτια της θεάς Doro από άντρες. Το έζησα κι αυτό! Βέβαια δε λείπουν και οι νεαρές κορασίδες που διασκευάζουν Doro στο πρόσωπο των Volnaya Staya (από τη Ρωσία με αγάπη... μπαντάρα!), Crystal Viper και The Mystery. Κορυφαίες στιγμές το "Three Minute Warning" από τους Boomerang, οι οποίοι με πάρα πολύ όμορφο τρόπο πρόσθεσαν τα δικά τους στοιχεία και το "Fur Immer" από τους Sabaton.

Και για να έχετε μια συνολική εικόνα, ορίστε το πλήρες "διασκευολόγιο" (track list ντε!):

01. Warlock - Earthshaker Rock
02. Ivory Tower - Cold Cold World
03. Volnaya Staya - I Rule The Ruins
04. Custard - Metal Tango
05. Crystal Viper - Mr. Gold
06. Boomerang - Three Minute Warning
07. The Mystery - Bad Blood
08. Sabaton - Fur Immer
09. Bone Shaker - Out Of Control
10. Lonewolf - True As Steel
11. Emerald - Burning The Witches
12. Capital Sin - All We Are
13. Eternal Winter - Touch Of Evil
14. Ravage - Cold Cold World

Η Doro αλλά κι εμείς νομίζω ότι είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι! Nice try!

Grave Digger - Ballads Of A Hangman (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 22 Jan 2009 19:39:00 +0000

Τι περιμένετε από τους Grave Digger ρε και μου θέλετε και review; Κολασμένο heavy metal δε θέλετε; Ε πάρτε το! Οι Γερμαναράδες δεν καταλαβαίνουν τίποτα και ας περνούν τα χρόνια. Το νέο τους δισκάκι με τίτλο "Ballads of a Hangman" μόνο μπαλάντες δεν έχει! Από την αρχή το κοπάνημα είναι ανελέητο. "Hell of Disilusion", "Into the War", "The Shadow of your Soul" και άντε γεια. Το χαρακτηριστικό αυτής της μπάντας είναι ότι ενώ εδώ και χρόνια παίζουν τα ίδια και τα ίδια, εντούτοις έχουν μια απίστευτη φρεσκάδα σε κάθε δίσκο τους. To album είναι γεμάτο με riffάρες, απίστευτα μελωδικά περάσματα και βέβαια τη φωνάρα του Chris. Αν θέλετε πραγματικό heavy metal και όχι μπάντες πιθηκομάγαζα με nunu metallers τότε αγοράστε το δισκάκι ΑΜΕΣΑ! Αν είστε στην άλλη κατηγορία... ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ! The Reaper is alive!

http://www.grave-digger.de

Invasion - Stand Against This World (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Mon, 05 Jan 2009 20:32:00 +0000

Το πρώτο review της χρονιάς, καλά να μας πάει. Τι έχουμε εδώ; Τους άγνωστους σε εμένα Ρώσους metallers Invasion. Δεν είχα καμιά ιδέα για την μπάντα αυτή όταν ξαφνικά την ανακάλυψα στις internet-ικές μου αναζητήσεις. Οι τύποι (και η τύπισα στα φωνητικά!) παίζουν κλασικό heavy/power με διάσπαρτες progressive πινελιές. Περιττό να σας πω ότι έχω "λιώσει" να το ακούω τις τελευταίες ημέρες. Οι Invasion δεν προσφέρουν κάτι νέο ή πρωτόγνωρο. Αυτό που παίζουν όμως το κάνουν με μεράκι και με άπειρη φρεσκαδούρα. Υπέροχες μελωδίες, φοβερά riffs, μοναδικά συνοδευτικά πλήκτρα και μια φοβερή frontwoman με εκπληκτική φωνή. Η μελωδικότητα του "Nightsorrow", η επικούρα και η fantasy ατμόσφαιρα του "Legend" (εδώ τα φωνητικά είναι από άλλο πλανήτη!), το ονειρικό "Princess", το αλά Priest "Stand Against This World" αλλά και τα υπόλοιπα άσματα του δίσκου είναι σίγουρο ότι θα σας ταξιδέψουν. Το καλύτερο το άφησα για το τέλος: η μπάντα σας δίνει το album ΔΩΡΕΑΝ για να το κατεβάσετε από το website τους! Εδώ είστε ακόμα; Ετοιμαστείτε για Invasion!!!

http://invasion.kovrov.net/

Happy New Year

noreply@blogger.com (Morning Star) — Wed, 31 Dec 2008 12:14:00 +0000

Φέτος δεν έχουμε top ten της χρονιάς. Η δουλειά των τελευταίων μηνών δε με άφησε να ασχοληθώ όσο θα ήθελα με το Morning Star Webzine. Κάντε λίγο υπομονή και ο νέος χρόνος μας φέρνει ΔΙΣΚΑΡΕΣ από μεγάλες μπάντες. Σας εύχομαι ολόψυχα ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ γεμάτη υγεία, ευτυχία και... METAL! Let the morning star fall! Metal on!

Ereb Altor - By Honour (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Wed, 03 Dec 2008 14:01:00 +0000

Μπορεί ο μέγιστος Quorthon να μην είναι πλέον κοντά μας, αλλά οι Bathory ΖΟΥΝ! Και πως δε θα συνέβαινε αυτό όταν υπάρχουν μπάντες σαν τους Ereb Altor εδώ έξω. Οι τύποι είναι Σουηδοί και παρόλο που υπάρχουν από τις αρχές του '90, μόλις φέτος κυκλοφόρησαν την παρθενική τους δουλειά "By Honour". Και τι δουλειά! Με τις ευλογίες λοιπόν του μονόφθαλμου θεού οι Ereb Altor μας παρουσιάζουν ένα απίστευτο αμάγαλμα των "Twilight of the Gods" και "Hammerheart". Εφτά κομμάτια που καταφέρνουν ευθύς να σας ταξιδέψουν σε παγωμένα φιορδ μαζί με βόρειους πολεμιστές, εφτά κομμάτια που θα παγώσουν το δωμάτιό σας με το κρύο της Σκανδιναβίας, εφτά κομμάτια που θα σας μείνουν χαραγμένα για πάντα! Φανταστείτε ένα μοναδικό συνοθύλευμα μελωδιών Bathory και Candlemass δεμένο με riffάρες και εξαιρετικά καθαρά φωνητικά. Το viking metal έχει βρει τους νέους ηγέτες του, έτσι απλά. Είμαι σίγουρος ότι από εκεί ψηλά ο Quorthon μαζί με τους υπόλοιπους Einherjer υψώνουν τα ποτήρια τους ακούγοντας Ereb Altor... και χαίρονται!

http://www.myspace.com/erebaltor

Holy Martyr - Hellenic Warrior Spirit (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Wed, 03 Dec 2008 13:46:00 +0000

Η επιστροφή των Ιταλών θεών είναι πραγματικότητα! Οι Holy Martyr για μια ακόμη φορά τιμούν την πατρίδα μας με μια ΕΠΙΚΗ κυκλοφορία με τον τίτλο "Hellenic Warrior Spirit". Το album είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στους Σπαρτιάτες και την υπέρτατη θυσία τους στα στενά των Θερμοπυλών. Μην περιμένετε να ακούσετε νεωτερισμούς, φρου φρου και αρώματα. Εδώ μιλάμε για HEAVY METAL ρεεεε! Κλασικό album Holy Martyr και τα κεφάλια να κοπανάνε στον τοίχο! Περιμένετε κριτική για τους Holy Martyr; Χάσατε φίλοι μου. Τα πάντα εδώ είναι άνευ κριτικής! Ακούστε απλά τα "Spartan Phalanx" και "Lakedaimon" και θα καταλάβετε τι παίζει. Οι Ιταλοί φίλοι μας χρησιμοποιούν ΑΠΕΙΡΕΣ Ελληνικές λέξεις στους στίχους τους ("we have the LAMBDA on our shields", "fight with ANDREIA" και άλλα) και κλείνουν το δίσκο με το "Kalesma sta Opla" το οποίο είναι ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ! Ναι καλά διαβάσατε, ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ! Πολλοί θα γελάσουν, θα κοροιδέψουν, θα βρίσουν. Εγώ απλά θα προσκυνήσω σε αυτό το αριστούργημα και θα ψελλίσω μια φράση "Holy Martyr... σας ευχαριστούμε"!

http://www.holy-martyr.com

Sacred Blood - The Battle of Thermopylae (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Tue, 13 May 2008 09:21:00 +0000

Το "The Battle of Thermopylae" αποτελεί το ντεμπούτο album των Ελλήνων Sacred Blood και όπως γίνεται κατανοητό αποτελεί μια concept παρουσίαση της μάχης των 300 στα στενά των Θερμοπυλών. Σε διάφορα σημεία του δίσκου γίνεται χρήση ιντερλούδιων και απαγγελιών, κάτι που συνεισφέρει στην θεατρικότητα που θέλουν να προσδώσουν οι Sacred Blood στην ιστορία τους. Στο δισκάκι αυτό όμως, υπάρχουν άνισες στιγμές. Σε γενικές γραμμές η μουσική δεν απογοητεύει. Επική, υμνική και επιθετική με δυνατά ρεφραίν που σου μένουν στο μυαλό, ενώ τα πλήκτρα χρησιμοποιούνται με μέτρο και μόνο στα σημεία που πρέπει. Δυστυχώς όμως τα φωνητικά είναι εξαιρετικά αδύναμα και την κατάσταση κάνει ακόμη χειρότερη η μέτρια παραγωγή. Αυτό όμως δεν αμαυρώνει τη γενική εικόνα του album. Μια εξαιρετική πρώτη προσπάθεια που προμηνύει ένα λαμπρό μέλλον. Hail!

http://www.sacred-blood.com

Battleroar - To Death and Beyond... (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Tue, 13 May 2008 09:07:00 +0000

Δισκάρα! Από την πρώτη κιόλας ακρόαση έχουμε να κάνουμε με δισκάρα! Οι Battleroar αποτελούν το παράδειγμα μπάντας που δίσκο με δίσκο γίνεται ολοένα και καλύτερη. Τι να πρωτοαναφέρω; Τις νέες απίστευτες φωνητικές γραμμές που ακολουθεί ο Marco στο "Metal from Hellas"; Τις τρομερές μελωδίες στα "The Wrathforge" και "Dragonhelm"; Τη μοναδική έμπνευση να χρησιμοποιήσουν βιολί στα "Finis Mundi" και "Oceans of Pain"; Όλο το album κυλάει από την αρχή έως το τέλος σαν νεράκι και μετά... repeat! Τα βασικά στοιχεία των Battleroar είναι εδώ και η εμπειρία που έχουν αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια κάνει ηχηρή εμφάνιση. Στα συν το εκπληκτικό booklet με τους επιβλητικούς πολέμαρχους να φιγουράρουν σε κάθε σελίδα και να συνεισφέρουν στην βάρβαρη ατμόσφαιρα του album. Μοναδικό ψεγάδι αποτελεί το κομμάτι "Born in the 70s" που χωρίς να είναι κακό, βρίσκεται εκτός κλίματος. Οι Battleroar αποτελούν την καλύτερη και πιο φρέσκια μπάντα στη χώρα μας αυτή τη στιγμή. Απόδειξη; Ο Ken Powell στο Up The Hammers III Festival καθόταν κάγκελο και χτυπιόταν με τα κομμάτια τους! Απλά... METAL FROM HELLAS!

http://www.battleroar.com

Crystal Viper - The Last Axeman (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Mon, 12 May 2008 18:03:00 +0000

Οι Crystal Viper αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της προηγούμενης χρονιάς. Το πρώτο τους album ήταν ένας heavy metal κεραυνός. Πριν προλάβουμε να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας, ανακοίνωσαν ότι δουλεύουν επάνω στο δεύτερο δίσκο τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, βγάζουν και το "The Last Axeman", μια "ενδιάμεση" κυκλοφορία με αρκετά ενδιαφέρον περιεχόμενο. Στο cd αυτό θα βρείτε δύο εκτελέσεις του ομότιτλου έπους, την original και μια στα Πολωνικά. Προσθέστε τρεις εξαιρετικές διασκευές στα "Blood And Gasoline" (Virgin Steele), "Flaming Metal Systems" (Manilla Road) και "Wild Child" (WASP). Δεν σας φτάνουν αυτά; Ε, πάρτε και δύο ακυκλοφόρητα κομμάτια: "The Anvil of Hate" το οποίο πρόκειται για ένα ανυπέρβλητο έπος στο στυλ του πρώτου album τους και την συγκλονιστική μπαλάντα "The Banshee". Το πακετάκι συμπληρώνουν 6 live εκτελέσεις σε bootleg μορφή και original ήχο. Οι Crystal Viper έρχονται να μας κρατήσουν παρέα με μια εξαιρετική και πλήρη κυκλοφορία μέχρι την δεύτερη ηχητική τους επίθεση. Προλάβετε γιατί το συγκεκριμένο cd κυκλοφορεί σε λίγες κόπιες.

http://www.crystalviper.com

Lonewolf - Made in Hell (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Mon, 12 May 2008 17:49:00 +0000

Η καλύτερη και αγαπημένη Γαλλική μπάντα επιστρέφει με τον 3ο δίσκο της που τιτλοφορείται "Made In Hell". Μετά από 2 πολύ καλές κυκλοφορίες περίμενα μια εξίσου δυναμική συνέχεια και δεν απογοητεύτηκα. Το "Made In Hell" είναι ακριβώς όπως το λέει το όνομά του. Καταιγιστικό heavy metal με σαφείς Running Wild επιρροές (ποτέ δεν το έκρυψαν άλλωστε). Χαρακτηριστικό είναι ότι οι συγκεκριμένες επιρροές έχουν μειωθεί στο ελάχιστο και το προσωπικό στίγμα της μπάντας κάνει την εμφάνισή του περισσότερο από ποτέ. "Divine Art of Lies", "Seawolf", "Made In Hell", "Nightpeace" είναι λίγα μόνο από τα έπη που θα σας κάνουν να κοπανάτε το κεφάλι σας στον τοίχο. Σε συνδυασμό με την εκρηκτική παρουσία τους στο Up The Hammers III Festival φτάνουμε εύκολα στο συμπέρασμα πως οι Lonewolf είναι πλέον μια απολύτως καταξιωμένη μπάντα στον ευρωπαικό χώρο του heavy metal. Αξίζει να τους ακούσουν και άτομα που τους σνόμπαραν έως τώρα. Αν όχι, αυτοί χάνουν. Όπως λένε και οι ίδιοι "We'll never change our course"...

http://www.chez.com/lonewolfweb

Airged Lamh - Ode to Salvation (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Mon, 12 May 2008 17:46:00 +0000

Νέο album για τους Airged Lamh με τίτλο "Ode To Salvation" και ένα πάρα πολύ δυναμικό εξώφυλλο με τον William Wallace στο πεδίο της μάχης μαζί με τους Σκωτσέζους συμπολεμιστές του. Περίμενα ένα δυνατό δίσκο μετά από το καταπληκτικό "The Silver Arm"... δυστυχώς απογοητεύτηκα! Δεν είναι το ότι η μουσική είναι κακή. Αντιθέτως. Η μουσική είναι εξαιρετική, τα φωνητικά αξεπέραστα (όπως πάντα) αλλά λείπει αυτό το "κάτι" που χαρακτηρίζει τους Airged Lamh. Οι ταχύτητες έχουν πέσει, οι ιδέες έχουν στερέψει, έμπνευση δεν υπάρχει και γενικά ακούγοντας το album μου ήρθε μία λέξη στο μυαλό: ΒΑΡΕΜΑΡΑ! Δεν μιλάμε για μια κακή κυκλοφορία, αλλά σίγουρα δεν φτάνει ούτε καν στο ελάχιστο το "The Silver Arm" το οποίο σου έκοβε την ανάσα και σε άφηνε να την επαναφέρεις μονάχα μετά την ολοκληρωτική ακρόασή του. Κρίμα...

http://www.airgedlamh.com

Up The Hammers III Festival - 11 & 12 Απριλίου 2008 (Live Report)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Fri, 02 May 2008 11:27:00 +0000

Πέρασε και φέτος σαν τυφώνας και μας άφησε να μαζεύουμε τα κομμάτια μας από το πεδίο της μάχης. Το UTH 3 Festival είναι πλέον παρελθόν και όσοι είμασταν εκεί έχουμε μείνει με τις καλύτερες αναμνήσεις. Ας δούμε τι συνέβη αυτές τις δύο ημέρες...

Ημέρα 1η
Έφτασα λίγο καθυστερημένα οπότε και δεν είδα την πρώτη μπάντα του φεστιβάλ, τους Heathendom. Από ότι άκουσα η απόδοσή τους κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα. Μετά από χαιρετούρες με γνωστούς και φίλους μπήκαμε στο χώρο του φεστιβάλ. Ακολούθησαν ψώνια (cd κυρίως, διψήφιος αριθμός παρακαλώ και μερικά tshirts).

Airged L'Amh: Μια από τις καλύτερες Ελληνικές μπάντες, οι Airged L'Amh μας εξαπέλυσαν το βάρβαρο epic metal τους και άφησαν τους πάντες ευχαριστημένους. Τα "Fate Of The King" και "One Eyed God" ήταν τα κομμάτια στα οποία έγινε πανικός. Ολοκληρωτική συντριβή με διασκευή στο "Battle Hymn" των Manowar και τέλος για μια εξαιρετική Ελληνική παρουσία.

Sentinel Beast: Οι speed/thrash metallers Sentinel Beast από την Αμερική έκαναν μια τρομερή εμφάνιση. Το crowd surfing και το stage diving ήταν σε πρώτο ρόλο και η frontwoman Debby έδειχνε γεμάτη όρεξη και πάθος. Μια εμφάνιση-έκπληξη από μια μπάντα που δεν της είχα δώσει την ανάλογη σημασία... λάθος μου!

Dark Quarterer: Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του φεστιβάλ! Αν κάποιος μου έλεγε ότι κάποτε θα έβλεπα live τους Ιταλούς αυτούς θεούς, δεν θα τον πίστευα. Ε, τελικά τους είδα. Πως να περιγράψω τα συναισθήματα όταν ακούω live σε απίστευτη απόδοση κομμάτια όπως το "Dark Quarterer" και το "Retributioner"; Θα θέλαμε να ακούσουμε "Red Hot Gloves" και "Colossus Of Argil" αλλά δεν πειράζει. Ζήσαμε το όνειρο. Dark Quarterer, σας ευχαριστούμε!

Memory Garden: Οι doomsters Memory Garden με άφησαν παγερά αδιάφορο. Οι οπαδοί τους έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι οπότε μιλάμε για άλλη μια καλή παρουσία στο φεστιβάλ. Απλά εμένα δεν είναι του γούστου μου. Ώρα για φαγητό, μπύρες και συζήτηση για την Wrestlemania 24 με το φίλο μου Πέτρο (hail!).

Omen: Τι να πει κανείς για αυτή τη μπάντα; Τους έβλεπα για δεύτερη φορά και έπαθα και πάλι απίστευτη πλάκα. "Battle Cry", "Don't Fear The Night", "Dark Rider", "Teeth Of The Hydra" και πολλοί ακόμα ύμνοι ακούστηκαν για να μας θυμήσουν ποιοι είναι οι Omen και ποιο είναι το πραγματικό metal. Ο Kenny Powel ήταν πάλι λιώμα (θεός!) και σε πολλά κομμάτια έπαιζε ότι ήθελε αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αμαύρωσε την απόδοση της μπάντας. Επικό stage diving του Kenny και η πρώτη μέρα του UTH 3 Festival έληξε με απόλυτη επιτυχία.

Ημέρα 2η
Έφτασα αρκετά πιο νωρίς γιατί δεν ήθελα να χάσω τους Trinakrius. Η προσέλευση του κόσμου αυτή τη μέρα ήταν αρκετά μεγαλύτερη (sold out!).

Trinakrius: Οι Ιταλοί epic doomsters έπαιξαν τρομερά. Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους και πραγματικά τον μετέφεραν εξαιρετικά στο live. Βέβεια δεν υπήρχε η ανάλογη ανταπόκριση από τον κόσμο που ακόμα έφθανε στο χώρο του φεστιβάλ.

Celtic Legacy: Όμορφο europower metal από τους Celtic Legacy, τους οποίους για να πω την αμαρτία μου δεν τους ήξερα καν. Χωρίς να παίζουν κάτι το συγκλονιστικό, ήταν δυνατοί επί σκηνής και ικανοποίησαν τους οπαδούς τους.

Silver Fist: Άλλη μια speed metal μπάντα από την Ισπανία. Δε μπορώ να πω ότι τρελάθηκα μαζί τους αν και επικράτησε ένας πανικός στο κοινό. Δυνατοί πάντως!

Lonewolf: Οι Γάλλοι Lonewolf απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι το live τους ταιριάζει γάντι. Φοβερή απόδοση, μεγάλος πανικός, πολύ ξύλο, γροθιές στον αέρα... αυτό είναι metal ρε! Με τα "Seawolf", "Pagan Glory", "Hellenic Warriors", "Divine Art Οf Lies", "Made Ιn Hell" και άλλους ύμνους μας εξόντωσαν! Σίγουρα η καλύτερη παρουσία όλου του φεστιβάλ (μαζί με του Cage όπως θα διαβάσετε παρακάτω).

Battleroar: Ό,τι και να πω για τους Battleroar είναι λίγο. Είναι ίσως η μοναδική Ελληνική μπάντα που σε κάθε album και σε κάθε live εμφάνιση παρουσιάζει όλο και πιο βελτιωμένο πρόσωπο και καλύτερη εμφάνιση. Το βιολί έδωσε πολύ ωραίο τόνο σε κάποια κομμάτια και ο Kenny Powel εμφανίστηκε για να σολάρει μαζί τους στο "Megaloman". Φοβερή παρουσία για άλλη μια φορά.

Cage: Έπιασα κουβέντα με τον Sean Peck πριν την εμφάνιση των Cage και με ρώτησε "Είσαι προετοιμασμένος για αυτό που θα ακολουθήσει"; Το τι εννοούσε το κατάλαβα μονάχα όταν οι Cage βγήκαν στη σκηνή! Κόλαση, πανικός και κόλαση ξανά! Ο Peck ξερνούσε τους στίχους μέσα από το λαρύγγι του σαν να ήταν η τελευταία μέρα του κόσμου, οι κιθάρες έσπειραν, το μπάσο ασήκωτο, τα drums οδοστρωτήρας! "Hell Destroyer", "Kill The Devil", "Final Solution", "Wings Of Destruction", "I Am The King" και τα μυαλά μας στο πάτωμα! Κολοσσιαία εμφάνιση από την πιο φορμαρισμένη μπάντα της εποχής μας! Προσκυνάτε άπιστοι!

Stormwarrior: Τους λατρεύω! Και μετά από το live τους, τους λατρεύω ακόμα πιο πολύ. Οι speed metallers από τη Γερμανία έδωσαν ένα ισοπεδωτικό live. Εξαιρετική επιλογή τραγουδιών και από τα τρία albums της μπάντας και τρομερή ανταπόκριση από το κοινό. Δυστυχώς δεν άντεξα μέχρι το τέλος (είχαν προηγηθεί οι Cage!) οπότε τα τελευταία κομμάτια τα άκουσα καθιστός.

Manilla Road: Δεύτερη φορά που έβλεπα τους Manilla Road. Φοβερή απόδοση, πολύ ενέργεια, μεγάλη όρεξη! Ο Hellroadie ήταν σε μεγάλα κέφια όπως άλλωστε και ο μέγιστος Shelton. Δυστυχώς όμως υπήρξαν παράπονα από κόσμο που τους έβλεπε πρώτη φορά και αυτό γιατί έπαιξαν κυρίως καινούρια κομμάτια και κάποια, ας τα πούμε "πιο άγνωστα" απο τα παλιά. Ξέφυγαν αρκετά από το χρόνο τους (γύρω στα 50 λεπτά!) αλλά τους Manilla Road δεν τους βαριόμαστε ποτέ!

Γενικά, το UTH 3 Festival μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Ήταν δύο μέρες γεμάτες με πραγματικό heavy metal σε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ heavy metal festival.

Hails to Κώστας "Trampakoulas", Πέτρος "Asgardlord", Νίκος "Manowar", Αλέξης "Sailor", Γιώργος "Wraithverge", Βασίλης Κιμπιζής & Ξάδελφος.

Ειδικά thanks πάνε στον Μανώλη (κιθαρίστα των Battleroar και διοργανωτή του φεστιβάλ - για τους άσχετους) για την άψογη διοργάνωση και τις συνεχείς προσπάθεις να βλέπουμε κάθε χρόνο στη χώρα μας τις μεγαλύτερες μπάντες του heavy metal με το μικρότερο δυνατό κόστος, σε ένα festival αντάξιο των Ευρωπαικών! Hails!

http://www.up-the-hammers.gr

Stormwarrior - Heading Northe (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Sun, 23 Mar 2008 20:06:00 +0000

Επιτέλους, τρίτο album για τους πολυαγαπημένους μου Stormwarrior! Για άλλη μια φορά καταπιάνονται με την σκανδιναβική μυθολογία (και καλά κάνουν!) σε ένα δίσκο με τίτλο "Heading Northe". Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση είναι η φρεσκάδα και η δύναμη που εκπέμπει το δισκάκι αυτό. Συνθέσεις δυναμικές, καλοπαιγμένες, πλήρεις και προπαντώς με το στίγμα των Stormwarrior. Οι πολέμιοί τους θα πουν ότι και ο δίσκος αυτός είναι ένα αντίγραφο του "Walls of Jericho" των Helloween. Κακώς θα κάνουν. Ακούστε το album ξανά και ξανά και πραγματικά θα δείτε το προσωπικό ήχο και τις φρέσκιες ιδέες που προσφέρουν οι Γερμανοί στον ακροατή. Το πολεμικό κλίμα των vikings μεταφέρεται στο σαλόνι σας μέσα από αυτή τη δισκάρα. Ίσως το μοναδικό ψεγάδι που θα μπορούσα να βρω είναι ότι σε κάποια κομμάτια τα φωνητικά δεν έχουν αυτό το γρέζο των προηγούμενων 2 albums, κάτι που τα κάνει πιο "europower" και λιγότερο "epic". Εννοείται ότι αυτό δε θα σας κάνει να μην σπεύσετε για την αγορά του "Heading Northe" ΤΩΡΑ! Και μην ξεχνάτε ότι θα τους δούμε στο "Up The Hammer III Festival" να σκορπούν τον πανικό γύρω τους! The sears of countless victories revive the days of yore...

http://www.stormwarrior.de

Berserker - Blood of the Warriors (Review)

noreply@blogger.com (Morning Star) — Thu, 28 Feb 2008 08:44:00 +0000

Οι Berserker έρχονται από την Ιταλία και αποτελούν ένα σχετικά άγνωστο όνομα. Το 2003 ηχογράφησαν το "Blood of the Warriors" και οι άγιοι άνθρωποι της "My Graveyard Productions" ήρθαν και το κυκλοφόρησαν λίγους μήνες πριν. Γιατί τους ονομάζω άγιους; Γιατί το δισκάκι ΤΑ ΣΠΑΕΙ! Τρελαίνεστε για 80s ήχο; Γουστάρετε καφροπαραγωγή; Παθαίνετε παράκρουση σε στίχους με ξίφη και βάρβαρους; Τότε συνεχίστε την ανάγνωση. Αν όχι άντε να ακούσετε πιθηκοτράγουδα. Οι Berserker μας προσφέρουν απλόχερα κλασικό, αληθινό, 80s metal... τόσο 80s που βρωμάει από χιλιόμετρα μακριά! Μεγαλες συνθέσεις, με επικούς riding ρυθμούς, εξαιρετικά solo και πολεμική ατμόσφαιρα είναι τα βασικά στοιχεία του album αυτού. Μπορεί η προφορά του τραγουδιστή να είναι χάλια μαύρα, οι στίχοι να έχουν άπειρα λάθη και τα φάλτσα να πετάγονται από εδώ και από εκεί αλλά ΓΟΥΣΤΑΡΩ! Γουστάρω γιατί οι τυπάδες τα έχουν γραμμένα όλα στα παλιά τους (τόσο παλιά όσο τα 80s!) παπούτσια. Παίζουν metal όπως αυτό παιζόταν και θα ΕΠΡΕΠΕ να παίζεται και σήμερα. Για αυτό τους βγάζω το καπέλο! Κολλημένοι; Μαζί τους! Άντε γεια!

http://www.myspace.com/berserkerepic