Morning Star Webzine

Είναι το Morning Star Webzine "νεκρό";

2011-03-27T13:31:00.000-07:00

... με ρωτούν πολλοί. Η απάντηση είναι και "ναι" και "όχι". Όντως έχω να postάρω πάρα πολύ καιρό reviews στο συγκεκριμένο blog αλλά ο λόγος είναι απλός: γράφω πλέον στο Metal Holocaust Radio Webzine!

Μπείτε λοιπόν στο http://www.metalholocaust.gr για να διαβάσετε κριτικές, ανταποκρίσεις και συνεντεύξεις τόσο δικές μου όσο και των άλλων φίλων και συνεργατών.

Μην παραλείψετε να ακούσετε και την εκπομπή μου Heathen Assault Radio Show κάθε Κυριακή στις 20:00. Ένα δύωρο πρόγραμμα με ήχους από το χώρο του viking, folk, pagan, epic death και black metal!

The Morning Star Webzine is dead... Long live the Morning Star Webzine!

Let the Morning Star fall... Metal on!

Kin of Ettins - Tears for Lost Ages (Review)

2009-12-12T01:04:00.001-08:00

Δεν είμαι φανατικός doomster, doomάς ή όπως θέλετε πείτε το. Είμαι εξαιρετικά επιλεκτικός στο συγκεκριμένο είδος. Οι Kin of Ettins μου είχαν κάνει εξαιρετική εντύπωση με το demo τους. Εδώ έχουμε την πρώτη ολοκληρωμένη τους κυκλοφορία που τιτλοφορείται "Tears for Lost Ages". Το δισκάκι περιλαμβάνει όλα τα κομμάτια του demo και καινούρια, ένα σύνολο 9 συνθέσεων. Αν με το demo είχα ενθουσιαστεί, με το album αυτό απλά ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑ! Οι Kin of Ettins έχουν την ικανότητα να περνούν μεσαιωνικά στοιχεία με περίσσεια άνεση στα κομμάτια τους με αποτέλεσμα να δίνουν επικό τόνο και ύφος σε αυτά (και αυτό μου αρέσει!). Αν στο demo το πέτυχαν μία, εδώ το έχουν πετύχει εκάτο. Ασήκωτος ήχος, κάργα επικούρα, σκοτεινά φωνητικά και μια 70s ψυχεδέλεια στα εξαιρετικά solo κάνουν τους Kins of Ettins να ξεχωρίζουν μέσα από τον σωρό. "Forge Fire and Below", "Raven's Flight" και "Falcon Skies" είναι κομμάτια που δεν γράφονται κάθε μέρα. Είτε ακούτε doom είτε όχι, το "Tears for Lost Ages" είναι ένα album που δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή σας. Ίσως να είναι και το album της χρονιάς για μένα... αληθινό διαμάντι!

http://www.myspace.com/kinofettins

Sacred Steel - Carnage Victory (Review)

2009-12-12T00:45:00.000-08:00

Καράφλα σε αγαπάω! Πως και πως περίμενα το νέο album των Sacred Steel. Μέρες μέτραγα (λες και περίμενα να απολυθώ από το στρατό)! Και όταν πήρα το πακετάκι στα χέρια μου (collector's version παρακαλώ με tshirt, tag, αφισούλα, 7ιντσο και λοιπά μπιχλιμπίδια - ωραία πράγματα!) άρχισα να τρέμω. Όχι πως περίμενα ότι το ablum θα είναι κακό, απλά όπως και να έχει για τα προσωπικά μου γούστα κάθε νέα κυκλοφορία των Sacred Steel είναι σημαντικό γεγονός. Τι έχουμε λοιπόν μουσικά; Ένα ακόμα επιθετικό, thrashοειδές, κολασμένο και κάργα επιθετικό δημιούργημα. Ο καράφλας είναι σε τρελά κέφια ενώ το πιο πρόσφατο μέλος της μπάντας, ο πιτσιρικάς Jonas, δείχνει απίστευτη ωριμότητα και διάθεση τόσο στο παίξιμο αλλά και στον δημιουργικό τομέα (τι riffάρα έγραψε ο θεός στο "Broken Rites";). Δύναμη, οργή, πάθος, ταχύτητα και βέβαια τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Gerrit είναι τα βασικά σημεία του "Carnage Victory". Μοναδικό ψεγάδι του δίσκου είναι οι υπερβολικά "evil" στίχοι κάποιων κομματιών. Καράφλα το παράκανες. Σίγουρα δεν πρόκειται για το καλύτερο album τους αλλά σίγουρα είναι το πιο ολοκληρωμένο. Well done!

ΥΓ: Το "πολεμικό" ομώνυμο κομμάτι του δίσκου είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη, ώριμη και μεστή σύνθεση της μπάντας έως τώρα. Εύγε!

http://www.sacred.cavillator.de

Metalforce - Metalforce (Review)

2009-12-12T00:42:00.000-08:00

Μετά την διάλυση των Majesty υπήρχε μέσα μου ένα κενό. Πως να το κάνουμε, όταν χάνεται από το προσκήνιο μια I-wanna-be-Manowar μπάντα τότε κάτι δεν πάει καλά. Ευτυχώς όμως ο κύριος Tarek Maghary δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και here we have... Metalforce! Όταν έβαλα το δισκάκι να παίξει περίμενα να ακούσω κλασικές Majesty μελωδίες και κάργα επικούρα. Και τα άκουσα! Κάλλιστα το δισκάκι αυτό θα μπορούσε να είναι ένα ακόμη Majesty album. Λαμπρά! Από που να αρχίσω και που να
τελειώσω; Από το υμνικό "Freedom Warriors"; Το "We are the Fire" με τις ψηλές κορώνες; Ή να μιλήσω για το καταπληκτικό φινάλε με τα χορωδιακά φωνητικά του "Son of the North"; Οι φίλοι των Majesty μπορούν να είναι ευτυχισμένοι. O Tarek απλά άλλαξε όνομα και μέλη... τα μυαλά του είναι τα ίδια! Αριστούργημα! Οι υπόλοιποι απλά προσπεράστε...

http://www.metalforce.eu

Solitary Sabred - The Hero, The Monster, The Myth (Review)

2009-10-01T05:55:00.001-07:00

Οι Solitary Sabred έρχονται από την Κύπρο και αποτελούν την πρώτη μπάντα που υπογράφει στην Steel Legacy, η οποία αποφάσισε να κάνει ένα βήμα πέρα από τις εξαιρετικές επανακυκλοφορίες της. Έχοντας πάρει μια γεύση από το promo live dvd της μπάντας περίμενα να ακούσω καλοπαιγμένο heavy metal. Κι όμως, τα αυτάκια μου δεν ήταν έτοιμα για την καταιγίδα που ακολούθησε. Τα καλύτερα στοιχεία του αμερικάνικου ήχου (και κυρίως των Cirith Ungol και των Cauldron Born) κάνουν την εμφάνιση τους στο δισκάκι αυτό συγκεντρωμένα σε οχτώ έπη (κάποια αποτελούν εισαγωγές). Riding ρυθμοί, κιθάρες που "κόβουν", πολεμικά τύμπανα και το κερασάκι στην τούρτα αποτελούν τα ΚΟΛΑΣΜΕΝΑ φωνητικά (γεια σου Πετράν!) τα οποία βρίσκονται σε άλλη διάσταση. Το album αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο στο άκουσμά του, όπως άλλωστε και οι μπάντες-επιρροές που ανέφερα παραπάνω. Δώστε του λίγο χρόνο και θα ξετυλίξει μπροστά σας το πραγματικό του πρόσωπο... ένα αριστούργημα του επικού metal! "Hammers of Ulric", "Slayer's Oath", "The Trojan Hero" αποτελούν τις προσωπικές μου επιλογές μεταξύ ίσων. Μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς και ένα παράδειγμα για το πως παίζεται το πραγματικό heavy metal... Hammers of Ulric ride!

http://www.solitarysabred.com

Cage - Science Of Annihilation (Review)

2009-08-13T00:11:00.000-07:00

Τέλος! Δεν πρόκειται να κάνω ξανά ποτέ πια σύγκριση ανάμεσα στους Cage και σε κάποια άλλη μπάντα. Ο λόγος; Απλούστατος! Οι τύποι παίζουν μπάλα μόνοι τους. Έτσι απλά. Το μόνο μέτρο σύγκρισης κάθε νέας κυκλοφορίας τους είναι... τα προηγούμενα album τους! Τί έχουμε εδώ; Μα βέβαια το πέμπτο χτύπημα από τους θεούς του Αμερικάνικου ήχου με τίτλο "Science Of Annihilation". Το δισκάκι είναι απλά ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟ! Μην τολμήσετε και το ακούσετε μόνοι σας γιατί θα τα σπάσετε όλα! Να είστε με παρέα να σας προσέχουν. Υπερηχητικές ταχύτητες, riffs που κόβουν σαν μαχαίρια (φρεσκοτροχισμένα!), πολεμικά drums και μια φωνή που θα ματώσει πολλά πολλά αυτάκια και θα κάνουν πολύ κόσμο να αναθεωρήσει την άποψη του για το πως είναι οι metal τραγουδιστές. Οι Cage γίνονται σαφώς πιο ακραίοι με αυτό το album. Χωρίς να ξεφεύγουν από τον κλασικό ήχο τους ανεβαίνουν ένα στάδιο σε επιθετικότητα (ίσως και δύο). Θα αναρωτηθεί κανείς: είναι καλύτερο από το "Hell Destroyer" ή το "Darker than Black"; Κι εγώ θα απαντήσω: έχει σημασία; Σημασία έχει πως εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα από τα καλύτερα albums της χρονιάς, έναν δίσκο που θα σπάσει κεφάλια, θα λυγίσει σπονδυλικές στήλες και θα ματώσει αυτιά. Αν αντέχετε, welcome. Διαφορετικά... υπάρχει και nunu metal να ακούσετε!

http://www.cageheavymetal.com

Etrusgrave - Masters Of Fate (Review)

2009-08-13T00:10:00.000-07:00

Οι Etrusgrave έρχονται από τη γειτονική Ιταλία και βασικό τους μέλος είναι ο θεός Fulberto Serena. Ναι δεν διαβάσατε λάθος. Για τον Serena μιλάω, που ήταν ex-Dark Quarterer. Ναι αυτός. Τι περιμένετε λοιπόν; Επιβλητική ατμόσφαιρα και μακρόσυρτες συνθέσεις; Έχει! Λυρισμό και doomίστικα περάσματα; Έχει! Μοναδικές κιθαριστικές μελωδίες (Serena είναι αυτός!) που σε ταξιδεύουν αλλού; Έχει κι από αυτό! Όσοι αγαπήσατε τους Dark Quarterer των δύο πρώτων δίσκων θα βρείτε τον παράδεισό σας εδώ. Εφτά αριστουργήματα, εφτά μακρόσυρτες επικές και μεγαλεπίβολες συνθέσεις με μυστηριακές μελωδίες θέλουν να μας ταξιδέψουν με καλοπαιγμένο και original heavy metal. Το καταφέρνουν; Απόλυτα! Κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και αποκτήστε αυτό το διαμάντι. Ένα από τα λίγα albums της εποχής μας που πραγματικά σε κάνουν περήφανο που είσαι μεταλλάς...

http://www.myspace.com/etrusgraveband

Crystal Viper - Metal Nation (Review)

2009-08-13T00:08:00.000-07:00

Μια από τις πλέον υποσχόμενες μπάντες των τελευταίων χρόνων, οι Πολωνοί Crystal Viper κάνουν την επανεμφάνισή τους με το δεύτερο album τους (μεσολάβησε και ενα mini-ep, scrollάρετε πιο κάτω να διαβάσετε review). Για μια ακόμη φορά μας ικανοποιούν απόλυτα με τον γεμάτο heavy ήχο τους, τις ευκολομνημόνευτες συνθέσεις και τα μοναδικά φωνητικά της Marta. Συγκριτικά με το πρώτο album τους έχουμε μια ελαφριά στροφή προς τον πιο κλασικό ευρωπαϊκό power ήχο. Προσωπικά με χάλασε λίγο αλλά το συνολικό αποτέλεσμα παραμένει ένα εξαιρετικό album. Οι guest συμμετοχές των Manni Schmidt (Grave Digger), Lars Ramcke (Stormwarrior) και Frank Knight (X-Wild) μόνο στα θετικά στοιχεία του album συγκαταλέγονται. Κορυφαίες συνθέσεις τα "Metal Nation", "The Anvil of Hate" και το επικό "Gladiator, Die by the Blade". Το "Metal Nation" αποτελεί ένα θαυμάσιο δεύτερο βήμα στην καριέρα των Crystal Viper, που μετά και από την εξαιρετική τους εμφάνιση στο Up The Hammers IV δείχνουν πως έχουν πολλά ακόμα να προσφέρουν.

http://www.myspace.com/crystalviperofficial

Falconer - Among Beggards And Thieves (Review)

2009-08-13T00:06:00.001-07:00

Κάθε νέα κυκλοφορία των Falconer για μένα αποτελεί πάντοτε ευχάριστη είδηση. Δεν είναι τόσο ο ιδιαίτερος folklore ήχος τους, ούτε τα φωνητικά του Mathias Blad τα οποία ΛΑΤΡΕΥΩ, όσο το ότι κάθε νέο album τους έχει να μας δώσει κάτι καινούριο χωρίς να ξεφεύγει από τους original Falconer. Η έκτη κυκλοφορία τους με τίτλο "Among Beggards And Thieves" αποτελεί και μια στροφή στα δύο πρώτα album της μπάντας (και κατά κύρια ομολογία, καλύτερά τους). Το folk στοιχείο παραμένει ισχυρό, οι ταχύτητες είναι εκεί που πρέπει (δηλαδή ανέβηκαν!), τα φωνητικά ίδια και απαράλλαχτα, η παραγωγή εξαιρετική. Η ακρόαση κυλάει νεράκι και πραγματικά ακούγοντας την κάθε νότα αναφωνείς "ναι ρε φίλε, αυτό είναι Falconer!". Βασιλιάδες, πριγκίπισσες, βάρδοι, ταβέρνες, ιππότες με αστραφτερές πανοπλίες... σας αρέσουν αυτά; Έ, θα σας αρέσει και το "Among Beggards And Thieves". Προσωπικά το τοποθετώ μαζί με τα δύο πρώτα album τους στην κορυφή. Well done guys!

ΥΓ: Στο booklet του cd έχει γίνει εξαιρετική δουλειά! Σε βάζει απόλυτα στο μεσαιωνικό κλίμα του album χωρίς να έχεις ακούσει ούτε νότα! Παράδειγμα προς μίμηση!

http://www.falconermusic.com

Vital Lusion - Sacred Kingdom Demo 2007 (Review)

2009-03-20T00:22:00.000-07:00

Άλλη μια άγνωστη μπάντα που ανακάλυψα στις αναζητήσεις μου στο MySpace είναι οι Αμερικανοί Vital Lusion. Πρόκειται για ένα συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1997 αλλά μόλις το 2007 έβγαλε το πρώτο του demo που τιτλοφορείται "Sacred Kingdom". Οι τύποι παίζουν us power/white metal και το παίζουν καλά! Οι κιθάρες κόβουν αβέρτα, τα φωνητικά πιάνουν απίστευτες οκτάβες (ακούστε την "κραυγή" στην αρχή του demo και θα καταλάβετε), το rhythm section σε κάνει να κοπανιέσαι. Τα τέσσερα κομμάτια που περιλαμβάνονται εδώ ("Bullet", "Madness", "The Kingdom", "The Light") είναι μακρόσυρτα έπη με μελωδίες που σου κολλάνε στο μυαλό. Μοναδικό ψεγάδι αποτελεί η πολύ κακή παραγωγή που όμως δε θάβει την όποια προσπάθεια. Ακόμη κι έτσι γίνεται κατανοητό πως μιλάμε για μεγάλους μουσικούς. Αναμένω μια νέα κυκλοφορία με καλύτερο ήχο για να μας στείλουν τελείως. Hail!

http://www.myspace.com/vitallusionrocks

Stormmbringer - Promo 2008 (Review)

2009-03-12T07:12:00.000-07:00

Οι Storrmbringer μας έρχονται από την πόλη του Βόλου και σε αυτό το promo μας παρουσιάζουν 3 κομμάτια γνήσιου και ανόθευτου epic metal. Το ξεκίνημα γίνεται δυναμικά με το κομμάτι "Stormbringer". Γρήγορο, δυνατό, στακάτο με το ρυθμό να σου μένει στο μυαλό, με ένα εξαιρετικό solo και με τσιριχτά ala-Sacred Steel φωνητικά που σε κολλάνε στον τοίχο! Ακολουθεί το "Heathen Cry" που είναι σαφώς πιο heavy, με ρυθμό που σε οδηγεί σε ασταμάτητο headbanging και καρα-epic ήχο. Στη μέση του κομματιού και πάλι κάνει την εμφάνισή του ένα εξαιρετικό sol-άρισμα και μετά από ένα όμορφο αργό πέρασμα ένας νέος riding ρυθμός σε οδηγεί μέχρι το τέλος. Το "Return of the Avenger" είναι το κομμάτι που κλείνει το promo. Ένα ακόμη υπερέπος με φοβερη μελωδία και πολλές αλλαγές, ίσως το καλύτερο κομμάτι του promo. Τα 15 λεπτά αυτού του demo δίνουν αμέσως το στίγμα μιας καλοδουλεμένης μπάντας. Κρίμα που δεν πρόλαβα ολόκληρη την εμφάνισή τους στο Up The Hammers IV Festival. Αναμένουμε την κυκλοφορία του album τους από την Eat Metal Records. Μην κάνετε το λάθος και τους αγνοήσετε!

http://www.myspace.com/storrmbringer

Up The Hammers IV Festival - 6 & 7 Μαρτίου 2009 (Live Report)

2009-03-09T07:07:00.001-07:00

15 μέγιστες heavy metal μπάντες, περίπου 20 ώρες καυτού μεταλλικού ατσαλιού. Αλλά αυτά δε γίνονται κάθε μέρα στη χώρα μας, έτσι; Για την ακρίβεια γίνονται μία φορά τον χρόνο, στο Up The Hammers φυσικά. Και αυτή τη χρονιά το festival ήταν εδώ με την τέταρτη παρουσία του. Όπως τα πράγματα δείχνουν το UTH έχει καθιερωθεί πλέον στις συνειδήσεις των πραγματικών metal οπαδών σαν ένα από τα καλύτερα ευρωπαικά festivals. Φέτος είχαμε Σουηδική και Ελληνική επίθεση αλλά οι headliners ήταν εκπρόσωποι των δύο μεγαλύτερων metal σχολών, του NWONHM και του US Power. Το Morning Star Webzine ήταν και πάλι εκεί (όχι θα το έχανα!)...

Ημέρα 1
Δεν πρόλαβα το πλήρες σετ των Σουηδών Portrait καθώς μπήκα καθυστερημένα στο club. Ο σχετικά λίγος για αρχή κόσμος πάντως έδειξε να το διασκεδάζει και είχε ζεσταθεί αρκετά. Αφού ακολούθησαν ψώνια από τον μοναδικό και προσωπικό μου παροχέα καυτού μεταλλικού ατσαλιού Steel Legacy Records (Τραμπάκουλα πάλι διαφήμιση σου κάνω!) βρήκα μια ωραία θέση για να απολαύσω έναν από τους κύριους λόγους που βρέθηκα στο festival, τους viking θεούς...

Ereb Altor
Τι να πει κανείς για αυτή τη μπαντάρα; Scrollάρετε λίγο παρακάτω στο blog να διαβάσετε την κριτική που είχα γράψει για το album τους. Η μοναδική viking ατμόσφαιρα των Ereb Altor μεταφέρθηκε ΑΨΟΓΑ επί σκηνής! "Wonder Wonderland", "By Honor", "Wizard", "Awakening" και το κοινό με υψωμένες γροθιές να δίνει τον ρυθμό. Ευχαριστούμε Ereb Altor!

Dream Weaver
Στη συνέχεια βγήκαν οι Dream Weaver στη σκηνή. Κλασική αξία στο χώρο του Ελληνικού metal, ειλικρινά δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από αυτό που είδα. Δυνατή σκηνική παρουσία, εκπληκτική απόδοση σε κάθε κομμάτι και βέβαια ένα κοινό να παραληρεί. Κορυφαίες στιγμές τα "Soul Searching", "Destiny Dancer" και "Hands on the White".

Crystal Viper
Λατρεία! Από την πρώτη στιγμή που άκουσα τους Πολωνούς αυτούς είναι γίνει για μένα μια all time classic metal band! Ήταν και από τα πρώτα ονόματα που σχεδόν ένα χρόνο πριν είχαν ανακοινωθεί για το Up The Hammers Festival οπότε όπως καταλαβαίνετε μετρούσα μέρες. Όπως ήταν φυσικό η ατραξιόν της μπάντας είναι η μικρούλα κοντούλα (πολύ κοντούλα!) Marta. Ξεκινούν με το "Metal Nation" και πραγματικά έδειξαν αμέσως την αξία τους. Ακολουθεί το "Island of the Silver Skull" και η Marta στη σκηνή με την πειρατική σημαία στο χέρι δίνει ρεσιτάλ. Στη διασκευή "Agents of Steel" επικρατεί το αδιαχώρητο (έφαγα κι έναν "ιπτάμενο οπαδό" στο κεφάλι :p). "Bringer of Light", "Legions of Truth", "Shadows on the Horizon", "Sleeping Swords" κλείνουν την βραδιά κι εμείς απλά χαιρόμαστε. Μοναδικό ψεγάδι ήταν η χαλαρή συμμετοχή του κοινού στα καινούρια κομμάτια, αν και λογικό καθώς το νέο cd δεν έχει πολλές ημέρες στα Ελληνικά δισκοπωλεία. Α, και κάτι ακόμα: που είναι το "The Last Axeman" ρεεεεε; Απαράδεκτοι, θα σας μαλώσω. Ελπίζω να τους δω κάποια στιγμή μόνους τους και όχι σε ένα festival, για να απολαύσω ένα δύωρο της μουσικής τους. Thanks guys (and girl)!

Shadowkeep
Σειρά είχαν οι Shadowkeep. Αν και "progessivίζουν" πολύ για τα γούστα μου, εν τούτοις είχαν μια εξαιρετική παρουσία. Και μόνο το ότι έπαιξαν το "Dark Tower" (το κομμάτι με το οποίο εγώ αλλά και χιλιάδες άλλοι τους πρωτογνωρίσαμε) λέει πολλά. Το κοινό ανταποκρίθηκε ζεστά και οι ίδιοι οι Άγγλοι φάνηκαν να το διασκεδάζουν.

Paradox
Χαμός, πανικός, ξύλο, stage diving, moshing... χαμός ξανά! Οι Paradox ξέρουν πως να ξεσηκώνουν το μεταλλικό κοινό με το speed heavy thrash metal τους και το έκαναν και στην Ελλάδα. "Pray to the Godz of Wrath" και "Search for Perfection" οι κορυφαίες στιγμές και τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί. Άψογη παρουσία από μια μπάντα που δεν είναι ψηλά στις προτιμήσεις μου, αλλά με έκανε να παρακολουθήσω όλη την εμφάνιση τους με ενδιαφέρον. Αυτό κάτι δείχνει...

Witchfynde
Τα γερόντια έχουν δόντια! Τι να πει κανείς για μια από τις μεγαλύτερες μπάντες του NWOBHM; Τα λόγια είναι περιττά. Αυτό που ζήσαμε το βράδυ της Παρασκευής ήταν απερίγραπτο. Να μιλήσω για την εκπληκτική επιλογή κομματιών; Για την άψογη παρουσία; Για το θεότρελο κοινό (hail στον φίλο και αδελφό Βασίλη που έδωσε ρεσιτάλ με την Αγγλική σημαία στα χέρια!); Τα παλικάρια (που λέει ο λόγος!) περνούν δεύτερη νιότη! Μας ισοπέδωσαν! Τέλος!

Η βραδιά έκλεισε εκπληκτικά κι εμείς μαζεύαμε τα κομμάτια μας. Ναι, την επόμενη ημέρα θα είχε κι άλλο!

Ημέρα 2
Δυστυχώς έφτασα πάλι καθυστερημένα (πεινούσα ο καημένος και πήγα να φάω) με αποτέλεσμα να παρακολουθήσω μόνο ένα κομμάτι από τους Storrmbringer, μια νέα ελπιδοφόρα epic metal μπάντα. Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους αλλά... το στομάχι μου δε με άφησε να τους απολαύσω.

Darkest Era
Τους Ιρλανδούς Darkest Era δεν τους ήξερα ιδιαίτερα. Κακώς! Έπαιξαν εκπληκτικά το epic/power/folk metal τους και το κοινό ανταποκρίθηκε δυναμικά. Υπέροχα μελωδικά κομμάτια, δυνατή σκηνική παρουσία και ζωντάνια στο κοινό ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά της εμφάνισής τους. Πραγματικά ενθουσιάστηκα μαζί τους και ήταν σίγουρα η ευχάριστη έκπληξη του διημέρου.

Etrus Grave
Δεν πίστευα ότι θα δω ποτέ τον Fulberto Serena στη σκηνή. Κι όμως το όνειρο έγινε πραγματικότητα! Οι υπέρτατοι epic metallers Etrus Grave εμφανίστηκαν στο festival και ζήσαμε μαγικές στιγμές. Χάζευα το χέρι του Fulberto να ζωγραφίζει μοναδικά επάνω στην κιθάρα, τον Paoletti με μια απίστευτη ηρεμία να κρατάει τον heavy ρυθμό με το μπάσο του, τον Hammerhead να δίνει απίστευτες ερμηνείες στο μικρόφωνο! Μεγάλη εμφάνιση! Etrus Grave σας ευχαριστώ!

Reflection
Τη σκυτάλη πήραν οι Reflection. Epic metal to the bone! Πανικός! Και πως να μη γίνει άλλωστε όταν ακούστηκαν κομμάτια όπως τα "The Wings of Fate", "Ghostship", "Burn the Witch", "When Immortals Die". Κορυφαία στιγμή του show η διασκευή στο "Battle Hymn" στην οποία μάλλον περιγραφή δε μπορεί να γίνει. Όσοι ήταν εκεί έζησαν μια απερίγραπτη εμπειρία. Άξιοι!

Isole
Οι doomsters Isole συνέχισαν την βραδιά. Πολύ καλή παρουσία αν και η μουσική τους με κούρασε μετά από κάποιο σημείο. Οι οπαδοί τους φάνηκε να περνούν καλά πάντως και αυτό έχει σημασία. Ώρα για ψώνια (ξανά!) και για την ψυχολογική προετοιμασία για τις επόμενο τρίο-hell...

Emerald
... το οποίο ξεκίνησε μόλις βγήκαν οι Emerald στη σκηνή. Τα γερόντια έχουν δόντια! Το ξανέγραψα αυτό μου φάινεται, έτσι; Μοναδική εμφάνιση από τους Ολλανδούς. Μας κατατρόπωσαν. Ο Bert Kivits ούρλιαζε σαν να μην υπάρχει άυριο, ο Allard Ekkel μοναδικός, ο Marissen χτυπιόταν σαν εικοσάχρονος. Τι να πεις κανείς για μια μπάντα που παίζει δεκαετίες την αγαπημένη μας μουσική με τον ίδιο ακριβώς τρόπο; Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Απλά εμπειρία!

Crush
Η μεγαλύτερη Ελληνική μπάντα, το συγκρότημα εκείνο που όρισε τον επικό ήχο στη χώρα μας... ladies and gentlemen: CRUSH! Μετά από 7 ολόκληρα χρόνια οι Crush ήταν ξανά στη σκηνή. Ξεκίνησαν λίγο παγωμένα (λογικό, 7 χρόνια ήταν αυτά) αλλά μετά από 10 λεπτά επικράτησε κόλαση. "March of the Deads","The Gloriest Night", "Kingdom of the Kings", "Run to the Highway", "Unborn" είναι μερικά από τα έπη που ακούστηκαν. Συγκλονιστική η εμφάνιση των Crush, τους οποίους ελπίζουμε να δούμε ξανά σύντομα.

Titan Force
Όταν έχεις μια από τις μεγαλύτερες US Power μπάντες στη σκηνή με τον Tyrant στα φωνητικά, αλήθεια, τι μπορείς να περιμένεις; Μια αψεγάδιαστή εμφάνιση; Ένα "hell on earth"; Όποιο και να διαλέξετε μέσα θα πέσετε. Το live του αιώνα. Φίλοι και γνωστοί που τους είχαν δει στη Γερμανία με είχαν προετοιμάσει για το τι θα παρακολουθούσα, αλλά και πάλι έπρεπε να τελειώσει το live για να καταλάβω τι έγινε. Χαλαρά μέσα στα 5 καλύτερα live που έχω δει EVER! Το UTH IV τελείωσε με μια μοναδική εμφάνιση που ζούμε σπάνια στη χώρα μας.

Mighty hails σε γνωστούς και φίλους που είχα να τους δω μήνες και τους συνάντησα ξανά στο Up The Hammers: Τραμπάκουλα, Bill Κιμπιζή & Ξάδελφο, Kyrman, Ελένη Παπαδέα, Γιώργο "Black Knight", Βασίλη "NWOBHM", Chris Countraven, Γιώργο "Virus XI", Αντώνη "Anathema".

Ειδικά THANKS για άλλη μια φορά πάνε στον MVP του διημέρου, τον Μανώλη Καραζέρη που για άλλη μια χρονιά και παρά τις ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ δυσκολίες διοργάνωσε ένα άψογο festival για να περάσουμε εμείς καλά και να δούμε τις μπάντες που αγαπάμε στη χώρα μας με το μικρότερο δυνατό κόστος. To Up The Hammers είναι ένα τεράστιο festival για τα δεδομένα της Ελλαδίτσας μας και πρέπει όλοι μας να το στηρίζουμε δυναμικά.

Να είμαστε όλοι καλά να τα ξαναπούμε στο Up The Hammers V (με τους Metalucifeeeeer :p). Hammers up!

http://www.up-the-hammers.gr

Tribute To Steel - A Tribute To Warlock (Review)

2009-02-08T00:29:00.000-08:00

Αχ! Επιτέλους ένα tribute album στους μέγιστους Warlock, μια από τις αγαπημένες μου μπάντες από τα χρυσά 80s. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια (κακώς!) για να κυκλοφορήσει ένα τέτοιο δισκάκι αλλά δεν παραπονιέμαι: οι διασκευές τα σπάνε! Πάντα είχα την απορία να ακούσω τα κομμάτια της θεάς Doro από άντρες. Το έζησα κι αυτό! Βέβαια δε λείπουν και οι νεαρές κορασίδες που διασκευάζουν Doro στο πρόσωπο των Volnaya Staya (από τη Ρωσία με αγάπη... μπαντάρα!), Crystal Viper και The Mystery. Κορυφαίες στιγμές το "Three Minute Warning" από τους Boomerang, οι οποίοι με πάρα πολύ όμορφο τρόπο πρόσθεσαν τα δικά τους στοιχεία και το "Fur Immer" από τους Sabaton.

Και για να έχετε μια συνολική εικόνα, ορίστε το πλήρες "διασκευολόγιο" (track list ντε!):

01. Warlock - Earthshaker Rock
02. Ivory Tower - Cold Cold World
03. Volnaya Staya - I Rule The Ruins
04. Custard - Metal Tango
05. Crystal Viper - Mr. Gold
06. Boomerang - Three Minute Warning
07. The Mystery - Bad Blood
08. Sabaton - Fur Immer
09. Bone Shaker - Out Of Control
10. Lonewolf - True As Steel
11. Emerald - Burning The Witches
12. Capital Sin - All We Are
13. Eternal Winter - Touch Of Evil
14. Ravage - Cold Cold World

Η Doro αλλά κι εμείς νομίζω ότι είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι! Nice try!

Grave Digger - Ballads Of A Hangman (Review)

2009-01-22T11:39:00.000-08:00

Τι περιμένετε από τους Grave Digger ρε και μου θέλετε και review; Κολασμένο heavy metal δε θέλετε; Ε πάρτε το! Οι Γερμαναράδες δεν καταλαβαίνουν τίποτα και ας περνούν τα χρόνια. Το νέο τους δισκάκι με τίτλο "Ballads of a Hangman" μόνο μπαλάντες δεν έχει! Από την αρχή το κοπάνημα είναι ανελέητο. "Hell of Disilusion", "Into the War", "The Shadow of your Soul" και άντε γεια. Το χαρακτηριστικό αυτής της μπάντας είναι ότι ενώ εδώ και χρόνια παίζουν τα ίδια και τα ίδια, εντούτοις έχουν μια απίστευτη φρεσκάδα σε κάθε δίσκο τους. To album είναι γεμάτο με riffάρες, απίστευτα μελωδικά περάσματα και βέβαια τη φωνάρα του Chris. Αν θέλετε πραγματικό heavy metal και όχι μπάντες πιθηκομάγαζα με nunu metallers τότε αγοράστε το δισκάκι ΑΜΕΣΑ! Αν είστε στην άλλη κατηγορία... ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ! The Reaper is alive!

http://www.grave-digger.de

Invasion - Stand Against This World (Review)

2009-01-05T12:32:00.000-08:00

Το πρώτο review της χρονιάς, καλά να μας πάει. Τι έχουμε εδώ; Τους άγνωστους σε εμένα Ρώσους metallers Invasion. Δεν είχα καμιά ιδέα για την μπάντα αυτή όταν ξαφνικά την ανακάλυψα στις internet-ικές μου αναζητήσεις. Οι τύποι (και η τύπισα στα φωνητικά!) παίζουν κλασικό heavy/power με διάσπαρτες progressive πινελιές. Περιττό να σας πω ότι έχω "λιώσει" να το ακούω τις τελευταίες ημέρες. Οι Invasion δεν προσφέρουν κάτι νέο ή πρωτόγνωρο. Αυτό που παίζουν όμως το κάνουν με μεράκι και με άπειρη φρεσκαδούρα. Υπέροχες μελωδίες, φοβερά riffs, μοναδικά συνοδευτικά πλήκτρα και μια φοβερή frontwoman με εκπληκτική φωνή. Η μελωδικότητα του "Nightsorrow", η επικούρα και η fantasy ατμόσφαιρα του "Legend" (εδώ τα φωνητικά είναι από άλλο πλανήτη!), το ονειρικό "Princess", το αλά Priest "Stand Against This World" αλλά και τα υπόλοιπα άσματα του δίσκου είναι σίγουρο ότι θα σας ταξιδέψουν. Το καλύτερο το άφησα για το τέλος: η μπάντα σας δίνει το album ΔΩΡΕΑΝ για να το κατεβάσετε από το website τους! Εδώ είστε ακόμα; Ετοιμαστείτε για Invasion!!!

http://invasion.kovrov.net/

Happy New Year

2008-12-31T04:14:00.000-08:00

Φέτος δεν έχουμε top ten της χρονιάς. Η δουλειά των τελευταίων μηνών δε με άφησε να ασχοληθώ όσο θα ήθελα με το Morning Star Webzine. Κάντε λίγο υπομονή και ο νέος χρόνος μας φέρνει ΔΙΣΚΑΡΕΣ από μεγάλες μπάντες. Σας εύχομαι ολόψυχα ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ γεμάτη υγεία, ευτυχία και... METAL! Let the morning star fall! Metal on!

Ereb Altor - By Honour (Review)

2008-12-03T06:01:00.000-08:00

Μπορεί ο μέγιστος Quorthon να μην είναι πλέον κοντά μας, αλλά οι Bathory ΖΟΥΝ! Και πως δε θα συνέβαινε αυτό όταν υπάρχουν μπάντες σαν τους Ereb Altor εδώ έξω. Οι τύποι είναι Σουηδοί και παρόλο που υπάρχουν από τις αρχές του '90, μόλις φέτος κυκλοφόρησαν την παρθενική τους δουλειά "By Honour". Και τι δουλειά! Με τις ευλογίες λοιπόν του μονόφθαλμου θεού οι Ereb Altor μας παρουσιάζουν ένα απίστευτο αμάγαλμα των "Twilight of the Gods" και "Hammerheart". Εφτά κομμάτια που καταφέρνουν ευθύς να σας ταξιδέψουν σε παγωμένα φιορδ μαζί με βόρειους πολεμιστές, εφτά κομμάτια που θα παγώσουν το δωμάτιό σας με το κρύο της Σκανδιναβίας, εφτά κομμάτια που θα σας μείνουν χαραγμένα για πάντα! Φανταστείτε ένα μοναδικό συνοθύλευμα μελωδιών Bathory και Candlemass δεμένο με riffάρες και εξαιρετικά καθαρά φωνητικά. Το viking metal έχει βρει τους νέους ηγέτες του, έτσι απλά. Είμαι σίγουρος ότι από εκεί ψηλά ο Quorthon μαζί με τους υπόλοιπους Einherjer υψώνουν τα ποτήρια τους ακούγοντας Ereb Altor... και χαίρονται!

http://www.myspace.com/erebaltor

Holy Martyr - Hellenic Warrior Spirit (Review)

2008-12-03T05:46:00.000-08:00

Η επιστροφή των Ιταλών θεών είναι πραγματικότητα! Οι Holy Martyr για μια ακόμη φορά τιμούν την πατρίδα μας με μια ΕΠΙΚΗ κυκλοφορία με τον τίτλο "Hellenic Warrior Spirit". Το album είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στους Σπαρτιάτες και την υπέρτατη θυσία τους στα στενά των Θερμοπυλών. Μην περιμένετε να ακούσετε νεωτερισμούς, φρου φρου και αρώματα. Εδώ μιλάμε για HEAVY METAL ρεεεε! Κλασικό album Holy Martyr και τα κεφάλια να κοπανάνε στον τοίχο! Περιμένετε κριτική για τους Holy Martyr; Χάσατε φίλοι μου. Τα πάντα εδώ είναι άνευ κριτικής! Ακούστε απλά τα "Spartan Phalanx" και "Lakedaimon" και θα καταλάβετε τι παίζει. Οι Ιταλοί φίλοι μας χρησιμοποιούν ΑΠΕΙΡΕΣ Ελληνικές λέξεις στους στίχους τους ("we have the LAMBDA on our shields", "fight with ANDREIA" και άλλα) και κλείνουν το δίσκο με το "Kalesma sta Opla" το οποίο είναι ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ! Ναι καλά διαβάσατε, ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ! Πολλοί θα γελάσουν, θα κοροιδέψουν, θα βρίσουν. Εγώ απλά θα προσκυνήσω σε αυτό το αριστούργημα και θα ψελλίσω μια φράση "Holy Martyr... σας ευχαριστούμε"!

http://www.holy-martyr.com

Sacred Blood - The Battle of Thermopylae (Review)

2008-05-13T02:21:00.000-07:00

Το "The Battle of Thermopylae" αποτελεί το ντεμπούτο album των Ελλήνων Sacred Blood και όπως γίνεται κατανοητό αποτελεί μια concept παρουσίαση της μάχης των 300 στα στενά των Θερμοπυλών. Σε διάφορα σημεία του δίσκου γίνεται χρήση ιντερλούδιων και απαγγελιών, κάτι που συνεισφέρει στην θεατρικότητα που θέλουν να προσδώσουν οι Sacred Blood στην ιστορία τους. Στο δισκάκι αυτό όμως, υπάρχουν άνισες στιγμές. Σε γενικές γραμμές η μουσική δεν απογοητεύει. Επική, υμνική και επιθετική με δυνατά ρεφραίν που σου μένουν στο μυαλό, ενώ τα πλήκτρα χρησιμοποιούνται με μέτρο και μόνο στα σημεία που πρέπει. Δυστυχώς όμως τα φωνητικά είναι εξαιρετικά αδύναμα και την κατάσταση κάνει ακόμη χειρότερη η μέτρια παραγωγή. Αυτό όμως δεν αμαυρώνει τη γενική εικόνα του album. Μια εξαιρετική πρώτη προσπάθεια που προμηνύει ένα λαμπρό μέλλον. Hail!

http://www.sacred-blood.com

Battleroar - To Death and Beyond... (Review)

2008-05-13T02:07:00.000-07:00

Δισκάρα! Από την πρώτη κιόλας ακρόαση έχουμε να κάνουμε με δισκάρα! Οι Battleroar αποτελούν το παράδειγμα μπάντας που δίσκο με δίσκο γίνεται ολοένα και καλύτερη. Τι να πρωτοαναφέρω; Τις νέες απίστευτες φωνητικές γραμμές που ακολουθεί ο Marco στο "Metal from Hellas"; Τις τρομερές μελωδίες στα "The Wrathforge" και "Dragonhelm"; Τη μοναδική έμπνευση να χρησιμοποιήσουν βιολί στα "Finis Mundi" και "Oceans of Pain"; Όλο το album κυλάει από την αρχή έως το τέλος σαν νεράκι και μετά... repeat! Τα βασικά στοιχεία των Battleroar είναι εδώ και η εμπειρία που έχουν αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια κάνει ηχηρή εμφάνιση. Στα συν το εκπληκτικό booklet με τους επιβλητικούς πολέμαρχους να φιγουράρουν σε κάθε σελίδα και να συνεισφέρουν στην βάρβαρη ατμόσφαιρα του album. Μοναδικό ψεγάδι αποτελεί το κομμάτι "Born in the 70s" που χωρίς να είναι κακό, βρίσκεται εκτός κλίματος. Οι Battleroar αποτελούν την καλύτερη και πιο φρέσκια μπάντα στη χώρα μας αυτή τη στιγμή. Απόδειξη; Ο Ken Powell στο Up The Hammers III Festival καθόταν κάγκελο και χτυπιόταν με τα κομμάτια τους! Απλά... METAL FROM HELLAS!

http://www.battleroar.com

Crystal Viper - The Last Axeman (Review)

2008-05-12T11:03:00.000-07:00

Οι Crystal Viper αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της προηγούμενης χρονιάς. Το πρώτο τους album ήταν ένας heavy metal κεραυνός. Πριν προλάβουμε να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας, ανακοίνωσαν ότι δουλεύουν επάνω στο δεύτερο δίσκο τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, βγάζουν και το "The Last Axeman", μια "ενδιάμεση" κυκλοφορία με αρκετά ενδιαφέρον περιεχόμενο. Στο cd αυτό θα βρείτε δύο εκτελέσεις του ομότιτλου έπους, την original και μια στα Πολωνικά. Προσθέστε τρεις εξαιρετικές διασκευές στα "Blood And Gasoline" (Virgin Steele), "Flaming Metal Systems" (Manilla Road) και "Wild Child" (WASP). Δεν σας φτάνουν αυτά; Ε, πάρτε και δύο ακυκλοφόρητα κομμάτια: "The Anvil of Hate" το οποίο πρόκειται για ένα ανυπέρβλητο έπος στο στυλ του πρώτου album τους και την συγκλονιστική μπαλάντα "The Banshee". Το πακετάκι συμπληρώνουν 6 live εκτελέσεις σε bootleg μορφή και original ήχο. Οι Crystal Viper έρχονται να μας κρατήσουν παρέα με μια εξαιρετική και πλήρη κυκλοφορία μέχρι την δεύτερη ηχητική τους επίθεση. Προλάβετε γιατί το συγκεκριμένο cd κυκλοφορεί σε λίγες κόπιες.

http://www.crystalviper.com

Lonewolf - Made in Hell (Review)

2008-05-12T10:49:00.000-07:00

Η καλύτερη και αγαπημένη Γαλλική μπάντα επιστρέφει με τον 3ο δίσκο της που τιτλοφορείται "Made In Hell". Μετά από 2 πολύ καλές κυκλοφορίες περίμενα μια εξίσου δυναμική συνέχεια και δεν απογοητεύτηκα. Το "Made In Hell" είναι ακριβώς όπως το λέει το όνομά του. Καταιγιστικό heavy metal με σαφείς Running Wild επιρροές (ποτέ δεν το έκρυψαν άλλωστε). Χαρακτηριστικό είναι ότι οι συγκεκριμένες επιρροές έχουν μειωθεί στο ελάχιστο και το προσωπικό στίγμα της μπάντας κάνει την εμφάνισή του περισσότερο από ποτέ. "Divine Art of Lies", "Seawolf", "Made In Hell", "Nightpeace" είναι λίγα μόνο από τα έπη που θα σας κάνουν να κοπανάτε το κεφάλι σας στον τοίχο. Σε συνδυασμό με την εκρηκτική παρουσία τους στο Up The Hammers III Festival φτάνουμε εύκολα στο συμπέρασμα πως οι Lonewolf είναι πλέον μια απολύτως καταξιωμένη μπάντα στον ευρωπαικό χώρο του heavy metal. Αξίζει να τους ακούσουν και άτομα που τους σνόμπαραν έως τώρα. Αν όχι, αυτοί χάνουν. Όπως λένε και οι ίδιοι "We'll never change our course"...

http://www.chez.com/lonewolfweb

Airged Lamh - Ode to Salvation (Review)

2008-05-12T10:46:00.000-07:00

Νέο album για τους Airged Lamh με τίτλο "Ode To Salvation" και ένα πάρα πολύ δυναμικό εξώφυλλο με τον William Wallace στο πεδίο της μάχης μαζί με τους Σκωτσέζους συμπολεμιστές του. Περίμενα ένα δυνατό δίσκο μετά από το καταπληκτικό "The Silver Arm"... δυστυχώς απογοητεύτηκα! Δεν είναι το ότι η μουσική είναι κακή. Αντιθέτως. Η μουσική είναι εξαιρετική, τα φωνητικά αξεπέραστα (όπως πάντα) αλλά λείπει αυτό το "κάτι" που χαρακτηρίζει τους Airged Lamh. Οι ταχύτητες έχουν πέσει, οι ιδέες έχουν στερέψει, έμπνευση δεν υπάρχει και γενικά ακούγοντας το album μου ήρθε μία λέξη στο μυαλό: ΒΑΡΕΜΑΡΑ! Δεν μιλάμε για μια κακή κυκλοφορία, αλλά σίγουρα δεν φτάνει ούτε καν στο ελάχιστο το "The Silver Arm" το οποίο σου έκοβε την ανάσα και σε άφηνε να την επαναφέρεις μονάχα μετά την ολοκληρωτική ακρόασή του. Κρίμα...

http://www.airgedlamh.com

Up The Hammers III Festival - 11 & 12 Απριλίου 2008 (Live Report)

2008-05-02T04:27:00.000-07:00

Πέρασε και φέτος σαν τυφώνας και μας άφησε να μαζεύουμε τα κομμάτια μας από το πεδίο της μάχης. Το UTH 3 Festival είναι πλέον παρελθόν και όσοι είμασταν εκεί έχουμε μείνει με τις καλύτερες αναμνήσεις. Ας δούμε τι συνέβη αυτές τις δύο ημέρες...

Ημέρα 1η
Έφτασα λίγο καθυστερημένα οπότε και δεν είδα την πρώτη μπάντα του φεστιβάλ, τους Heathendom. Από ότι άκουσα η απόδοσή τους κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα. Μετά από χαιρετούρες με γνωστούς και φίλους μπήκαμε στο χώρο του φεστιβάλ. Ακολούθησαν ψώνια (cd κυρίως, διψήφιος αριθμός παρακαλώ και μερικά tshirts).

Airged L'Amh: Μια από τις καλύτερες Ελληνικές μπάντες, οι Airged L'Amh μας εξαπέλυσαν το βάρβαρο epic metal τους και άφησαν τους πάντες ευχαριστημένους. Τα "Fate Of The King" και "One Eyed God" ήταν τα κομμάτια στα οποία έγινε πανικός. Ολοκληρωτική συντριβή με διασκευή στο "Battle Hymn" των Manowar και τέλος για μια εξαιρετική Ελληνική παρουσία.

Sentinel Beast: Οι speed/thrash metallers Sentinel Beast από την Αμερική έκαναν μια τρομερή εμφάνιση. Το crowd surfing και το stage diving ήταν σε πρώτο ρόλο και η frontwoman Debby έδειχνε γεμάτη όρεξη και πάθος. Μια εμφάνιση-έκπληξη από μια μπάντα που δεν της είχα δώσει την ανάλογη σημασία... λάθος μου!

Dark Quarterer: Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του φεστιβάλ! Αν κάποιος μου έλεγε ότι κάποτε θα έβλεπα live τους Ιταλούς αυτούς θεούς, δεν θα τον πίστευα. Ε, τελικά τους είδα. Πως να περιγράψω τα συναισθήματα όταν ακούω live σε απίστευτη απόδοση κομμάτια όπως το "Dark Quarterer" και το "Retributioner"; Θα θέλαμε να ακούσουμε "Red Hot Gloves" και "Colossus Of Argil" αλλά δεν πειράζει. Ζήσαμε το όνειρο. Dark Quarterer, σας ευχαριστούμε!

Memory Garden: Οι doomsters Memory Garden με άφησαν παγερά αδιάφορο. Οι οπαδοί τους έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι οπότε μιλάμε για άλλη μια καλή παρουσία στο φεστιβάλ. Απλά εμένα δεν είναι του γούστου μου. Ώρα για φαγητό, μπύρες και συζήτηση για την Wrestlemania 24 με το φίλο μου Πέτρο (hail!).

Omen: Τι να πει κανείς για αυτή τη μπάντα; Τους έβλεπα για δεύτερη φορά και έπαθα και πάλι απίστευτη πλάκα. "Battle Cry", "Don't Fear The Night", "Dark Rider", "Teeth Of The Hydra" και πολλοί ακόμα ύμνοι ακούστηκαν για να μας θυμήσουν ποιοι είναι οι Omen και ποιο είναι το πραγματικό metal. Ο Kenny Powel ήταν πάλι λιώμα (θεός!) και σε πολλά κομμάτια έπαιζε ότι ήθελε αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αμαύρωσε την απόδοση της μπάντας. Επικό stage diving του Kenny και η πρώτη μέρα του UTH 3 Festival έληξε με απόλυτη επιτυχία.

Ημέρα 2η
Έφτασα αρκετά πιο νωρίς γιατί δεν ήθελα να χάσω τους Trinakrius. Η προσέλευση του κόσμου αυτή τη μέρα ήταν αρκετά μεγαλύτερη (sold out!).

Trinakrius: Οι Ιταλοί epic doomsters έπαιξαν τρομερά. Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους και πραγματικά τον μετέφεραν εξαιρετικά στο live. Βέβεια δεν υπήρχε η ανάλογη ανταπόκριση από τον κόσμο που ακόμα έφθανε στο χώρο του φεστιβάλ.

Celtic Legacy: Όμορφο europower metal από τους Celtic Legacy, τους οποίους για να πω την αμαρτία μου δεν τους ήξερα καν. Χωρίς να παίζουν κάτι το συγκλονιστικό, ήταν δυνατοί επί σκηνής και ικανοποίησαν τους οπαδούς τους.

Silver Fist: Άλλη μια speed metal μπάντα από την Ισπανία. Δε μπορώ να πω ότι τρελάθηκα μαζί τους αν και επικράτησε ένας πανικός στο κοινό. Δυνατοί πάντως!

Lonewolf: Οι Γάλλοι Lonewolf απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι το live τους ταιριάζει γάντι. Φοβερή απόδοση, μεγάλος πανικός, πολύ ξύλο, γροθιές στον αέρα... αυτό είναι metal ρε! Με τα "Seawolf", "Pagan Glory", "Hellenic Warriors", "Divine Art Οf Lies", "Made Ιn Hell" και άλλους ύμνους μας εξόντωσαν! Σίγουρα η καλύτερη παρουσία όλου του φεστιβάλ (μαζί με του Cage όπως θα διαβάσετε παρακάτω).

Battleroar: Ό,τι και να πω για τους Battleroar είναι λίγο. Είναι ίσως η μοναδική Ελληνική μπάντα που σε κάθε album και σε κάθε live εμφάνιση παρουσιάζει όλο και πιο βελτιωμένο πρόσωπο και καλύτερη εμφάνιση. Το βιολί έδωσε πολύ ωραίο τόνο σε κάποια κομμάτια και ο Kenny Powel εμφανίστηκε για να σολάρει μαζί τους στο "Megaloman". Φοβερή παρουσία για άλλη μια φορά.

Cage: Έπιασα κουβέντα με τον Sean Peck πριν την εμφάνιση των Cage και με ρώτησε "Είσαι προετοιμασμένος για αυτό που θα ακολουθήσει"; Το τι εννοούσε το κατάλαβα μονάχα όταν οι Cage βγήκαν στη σκηνή! Κόλαση, πανικός και κόλαση ξανά! Ο Peck ξερνούσε τους στίχους μέσα από το λαρύγγι του σαν να ήταν η τελευταία μέρα του κόσμου, οι κιθάρες έσπειραν, το μπάσο ασήκωτο, τα drums οδοστρωτήρας! "Hell Destroyer", "Kill The Devil", "Final Solution", "Wings Of Destruction", "I Am The King" και τα μυαλά μας στο πάτωμα! Κολοσσιαία εμφάνιση από την πιο φορμαρισμένη μπάντα της εποχής μας! Προσκυνάτε άπιστοι!

Stormwarrior: Τους λατρεύω! Και μετά από το live τους, τους λατρεύω ακόμα πιο πολύ. Οι speed metallers από τη Γερμανία έδωσαν ένα ισοπεδωτικό live. Εξαιρετική επιλογή τραγουδιών και από τα τρία albums της μπάντας και τρομερή ανταπόκριση από το κοινό. Δυστυχώς δεν άντεξα μέχρι το τέλος (είχαν προηγηθεί οι Cage!) οπότε τα τελευταία κομμάτια τα άκουσα καθιστός.

Manilla Road: Δεύτερη φορά που έβλεπα τους Manilla Road. Φοβερή απόδοση, πολύ ενέργεια, μεγάλη όρεξη! Ο Hellroadie ήταν σε μεγάλα κέφια όπως άλλωστε και ο μέγιστος Shelton. Δυστυχώς όμως υπήρξαν παράπονα από κόσμο που τους έβλεπε πρώτη φορά και αυτό γιατί έπαιξαν κυρίως καινούρια κομμάτια και κάποια, ας τα πούμε "πιο άγνωστα" απο τα παλιά. Ξέφυγαν αρκετά από το χρόνο τους (γύρω στα 50 λεπτά!) αλλά τους Manilla Road δεν τους βαριόμαστε ποτέ!

Γενικά, το UTH 3 Festival μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Ήταν δύο μέρες γεμάτες με πραγματικό heavy metal σε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ heavy metal festival.

Hails to Κώστας "Trampakoulas", Πέτρος "Asgardlord", Νίκος "Manowar", Αλέξης "Sailor", Γιώργος "Wraithverge", Βασίλης Κιμπιζής & Ξάδελφος.

Ειδικά thanks πάνε στον Μανώλη (κιθαρίστα των Battleroar και διοργανωτή του φεστιβάλ - για τους άσχετους) για την άψογη διοργάνωση και τις συνεχείς προσπάθεις να βλέπουμε κάθε χρόνο στη χώρα μας τις μεγαλύτερες μπάντες του heavy metal με το μικρότερο δυνατό κόστος, σε ένα festival αντάξιο των Ευρωπαικών! Hails!

http://www.up-the-hammers.gr

Stormwarrior - Heading Northe (Review)

2008-03-23T13:06:00.000-07:00

Επιτέλους, τρίτο album για τους πολυαγαπημένους μου Stormwarrior! Για άλλη μια φορά καταπιάνονται με την σκανδιναβική μυθολογία (και καλά κάνουν!) σε ένα δίσκο με τίτλο "Heading Northe". Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση είναι η φρεσκάδα και η δύναμη που εκπέμπει το δισκάκι αυτό. Συνθέσεις δυναμικές, καλοπαιγμένες, πλήρεις και προπαντώς με το στίγμα των Stormwarrior. Οι πολέμιοί τους θα πουν ότι και ο δίσκος αυτός είναι ένα αντίγραφο του "Walls of Jericho" των Helloween. Κακώς θα κάνουν. Ακούστε το album ξανά και ξανά και πραγματικά θα δείτε το προσωπικό ήχο και τις φρέσκιες ιδέες που προσφέρουν οι Γερμανοί στον ακροατή. Το πολεμικό κλίμα των vikings μεταφέρεται στο σαλόνι σας μέσα από αυτή τη δισκάρα. Ίσως το μοναδικό ψεγάδι που θα μπορούσα να βρω είναι ότι σε κάποια κομμάτια τα φωνητικά δεν έχουν αυτό το γρέζο των προηγούμενων 2 albums, κάτι που τα κάνει πιο "europower" και λιγότερο "epic". Εννοείται ότι αυτό δε θα σας κάνει να μην σπεύσετε για την αγορά του "Heading Northe" ΤΩΡΑ! Και μην ξεχνάτε ότι θα τους δούμε στο "Up The Hammer III Festival" να σκορπούν τον πανικό γύρω τους! The sears of countless victories revive the days of yore...

http://www.stormwarrior.de

Berserker - Blood of the Warriors (Review)

2008-02-28T00:44:00.001-08:00

Οι Berserker έρχονται από την Ιταλία και αποτελούν ένα σχετικά άγνωστο όνομα. Το 2003 ηχογράφησαν το "Blood of the Warriors" και οι άγιοι άνθρωποι της "My Graveyard Productions" ήρθαν και το κυκλοφόρησαν λίγους μήνες πριν. Γιατί τους ονομάζω άγιους; Γιατί το δισκάκι ΤΑ ΣΠΑΕΙ! Τρελαίνεστε για 80s ήχο; Γουστάρετε καφροπαραγωγή; Παθαίνετε παράκρουση σε στίχους με ξίφη και βάρβαρους; Τότε συνεχίστε την ανάγνωση. Αν όχι άντε να ακούσετε πιθηκοτράγουδα. Οι Berserker μας προσφέρουν απλόχερα κλασικό, αληθινό, 80s metal... τόσο 80s που βρωμάει από χιλιόμετρα μακριά! Μεγαλες συνθέσεις, με επικούς riding ρυθμούς, εξαιρετικά solo και πολεμική ατμόσφαιρα είναι τα βασικά στοιχεία του album αυτού. Μπορεί η προφορά του τραγουδιστή να είναι χάλια μαύρα, οι στίχοι να έχουν άπειρα λάθη και τα φάλτσα να πετάγονται από εδώ και από εκεί αλλά ΓΟΥΣΤΑΡΩ! Γουστάρω γιατί οι τυπάδες τα έχουν γραμμένα όλα στα παλιά τους (τόσο παλιά όσο τα 80s!) παπούτσια. Παίζουν metal όπως αυτό παιζόταν και θα ΕΠΡΕΠΕ να παίζεται και σήμερα. Για αυτό τους βγάζω το καπέλο! Κολλημένοι; Μαζί τους! Άντε γεια!

http://www.myspace.com/berserkerepic

Elysion - Demo (Review)

2008-02-28T00:35:00.001-08:00

Το έχω πει και το ξαναλέω. Μπορεί να ακούω κυρίως epic/US metal αλλά ποτέ δε λέω όχι σε ορισμένες εξαιρετικές μπάντες του ατμοσφαιρικού ήχου. Οι Elysion είναι μια τέτοια μπάντα και μάλιστα από τη χώρα μας. Το demo τους αποτελείται από 9 κομμάτια (χορταστικότατο!). Τι να πούμε τώρα για αυτούς; Μιλάμε για μεγάλη μπάντα με λαμπρό μέλλον. Οι συνθέσεις κινούνται στο χώρο του gothic/atmospheric με εξαιρετικά γυναικεία φωνητικά και ονειρικές μελωδίες. Τι θα ακούσετε; Όμορφες συνθέσεις σε γρήγορους και πιο mid tempo ρυθμούς, gothic αισθητική (χωρίς όμως να γίνεται downιάρικη) και ένα υπέροχο συνοθήλευμα μελωδιών από την αρχή έως το τέλος. Ίσως θα μπορούσαν να δώσουν λίγο μεγαλύτερη έκταση στα κομμάτια τους αφού έχουν τις μουσικές δυνατότητες. Απορώ που ακόμα δεν έχουν βρει δισκογραφική εταιρία. Μα καλά τόσο κουφοί είναι οι άνθρωποι; Κομματάρες όπως "Killing My Dreams" (κόβω φλέβες λέμε!), "Never Forever", "Weakness In Your Eyes" δεν γράφονται συχνά. Οι Elysion για το προσωπικό μου γούστο τοποθετούνται άμεσα στην elite των Ελληνικών metal gothic συγκροτημάτων μαζί με τους Odes of Ecstasy και τους En-Garde. Φανταστείτε να κυκλοφορήσουν και full length album! Τσεκάρετε τους οπωσδήποτε... θα γοητευθείτε όπως κι εγώ!

http://www.myspace.com/elysionmyspace

And the Winner is...

2008-01-01T06:52:00.000-08:00

...Cage! Το "Hell Destroyer" των Cage ήταν το album που ήρθε πρώτο στις προτιμήσεις σας! Η πρώτη δεκάδα της ψηφοφορίας έχει ως εξής:

1. CAGE - Hell Destroyer
2. MANOWAR - Gods Of War
3. CRYSTAL VIPER - The Curse Of Crystal Viper
4. DOOMSWORD - My Name Will Live On
5. ICED EARTH - Framing Armageddon
6. ROTTING CHRIST - Theogonia
7. PARADISE LOST - In Requiem
8. IGNITOR - Road Of Bones
9. MACHINE HEAD - The Blackening
10. DARK TRANQUILLITY - Fiction

Η μεγαλύτερη απογοήτευση της χρονιάς σύμφωνα με τις ψήφους σας ήταν το νέο album των Nightwish "Dark Passion Play". Η αλλαγή της Tarja με την Annette δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα στους οπαδούς της μπάντας...

Ευχαριστώ όλους που συμμετείχαν στην ψηφοφορία!

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2008! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! METAL ON!

Bye Bye 2007...

2007-12-07T11:31:00.000-08:00

Άλλη μια χρονιά φτάνει στο τέλος της. Ετοιμαστείτε να ψηφίσετε τους καλύτερους της χρονιάς που τελειώνει. Στείλτε με email στο volrath@in.gr τους 5 καλύτερους δίσκους του 2007 και την μεγαλύτερη απογοήτευση. Οι δικές σας απόψεις θα διαμορφώσουν τους Kings of 2007! Το Morning Star Webzine σας ευχαριστεί για την υποστήριξη αυτούς τους λίγους μήνες ύπαρξής του. Let the morning star fall... metal on!

Nightwish - Dark Passion Play (Review)

2007-09-29T06:12:00.001-07:00

Επιτέλους! Μετά από πολύχρονη αναμονή οι Nightwish επέστρεψαν με νέο album και νέα frontwoman. Ήμουν σίγουρος από την πορεία της μπάντας τα τελευταία χρόνια ότι οι ηχητικά power εποχές τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Και δεν έπεσα έξω. Πλέον οι Nightwish απευθύνονται στο ευρύ κοινό και όχι στους "hardcore" metallers. Πριν ξεκινήσω το review θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι: κριτικάρω το δίσκο αυτό σαν ένα δίσκο μιας heavy metal μπάντας γιατί τέτοια μπάντα ήταν (είναι ακόμα;) οι Nightwish και όχι σαν ένα δίσκο μιας μπάντας κοινής αποδοχής και για όλα τα γούστα. Από το επόμενο album, βλέπουμε. Έτσι για να είμαι δίκαιος...

Ας δούμε όμως το νέο τους δημιούργημα "Dark Passion Play" αναλυτικά:

The Poet And The Pendulum: Το album κατά παράξενο τρόπο ξεκινά με το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι (14 λεπτά) και το πολυπλοκότερο ηχητικά. Ουσιαστικά πρόκειται για μικρότερα κομμάτια "δεμένα" μεταξύ τους. Μετά από μια ατμοσφαιρική εισαγωγή μπαίνει δυναμικά η βασική μελωδία. Όχι άσχημη και μάλιστα το ρεφραίν είναι ιδιαίτερα συμφωνικό και ευκολοάκουστο. Το κομμάτι στη συνέχεια αλλάζει σε πιο αργούς ρυθμούς, φτάνει μέχρι και σε σημείο με απαγγελίες και μετά από κάποια στιγμή κουράζει. Ο Marco σε κάποιο σημείο πετάγεται σαν την "τσουτσού" και καταστρέφει την όποια προσπάθεια με τα γαιδουροφωνητικά του. Καλά τι το ήθελε; Γενικά πρόκειται για ένα ικανοποιητικό κομμάτι που θα ταίριαζε καλύτερα στο φινάλε του δίσκου.

Bye Bye Beautiful: Πολύ μέτριο κομμάτι. Η αρχική δυναμική διάθεση πάει περίπατο και η τσουτσού έρχεται πάλι στο ρεφραίν και τα κάνει όλα μαντάρα.

Amaranth: Το single του δίσκου, το οποίο και οι περισσότεροι από εμάς το είχαμε δει σε videoclip λίγο καιρό πριν. Hitάκι για το MTV, με ρεφραίν που popίζει. Όχι ενδεικτικό της συνθετικής ικανότητας των Nightwish (αν και αυτή η ικανότητα υπήρχε πολλά χρόνια πριν ενώ πλέον...).

Cadence Of Her Last Breath: Αισίως φτάσαμε στο χειρότερο κομμάτι μέχρι στιγμής. Πολύ computerized ήχος, ανέμπνευστη σύνθεση και η τσουτσού κάνει και πάλι την εμφάνισή της σε ένα hiphop-οειδές παρασκηνιακό "run away, run away".

Master Passion Greed: Κι όμως! Αμέσως μετά βρίσκω ένα ΑΚΟΜΗ χειρότερο κομμάτι. Thrash ήχος και η τσουτσού το έχει πάρει μονότερμα και μας δείχνει τις φωνητικές της ικανότητες. Καμιά σχέση με Nightwish το κομμάτι, έτσι;

Eva: Μια συμπαθητική μπαλάντα και ταυτόχρονα το πρώτο single της μπάντας λίγους μήνες πριν. Scrollάρετε σε παλιές καταχωρήσεις του blog να διαβάσετε το αναλυτικό review.

Sahara: Η απίστευτη αρχική power καταιγίδα αφήνει φοβερές υποσχέσεις για ένα κομμάτι μεγαλείο, αντάξιο του ένδοξου παρελθόντος της μπάντας. Αμ δε! Το τραγούδι συνεχίζει σε ένα απίστευτα βαρετό mid tempo ρυθμό. Πατάτεεεεεεες, ντομάτεεεεες έλα πάρε πάρε!

Whoever Brings The Night: Άλλη μια ανέμπνευστη σύνθεση που 2 λεπτά μετά το άκουσμά της θα την έχετε τελείως ξεχάσει. Έχει και τσουτσού, έτσι;

For The Heart I Once Had: Ένα όμορφο και ζεστό κομμάτι. Υπέροχη ερμηνεία, εξαιρετικό ρεφραίν. Ίσως ό,τι καλύτερο μέχρι στιγμής. Και η πλάκα ξέρετε ποια είναι; Σε λίγο το album τελειώνει!

The Islander: Μεγαλείο! Κοίτα να δεις. Σε μια σύνθεση που δεν έχει καμιά σχέση με τον ήχο των Nightwish, τα παλικάρια και η νέα μας διαπρέπουν. Μιλάμε για ένα folk κομμάτι με κιθάρα και βιολί και εξαιρετική ατμόσφαιρα. Θα ταίριαζε περισσότερο σε μπάντες όπως οι Falconer και οι Blackmore's Night. Ακούστε και το άλλο: τραγουδάει η τσουτσού αλλά εδώ πέρα έχει θεριέψει! Παιδί μου Marco, όταν τραγουδάς καθαρά είσαι άρχοντας. Να το κάνεις συχνότερα και να αφήσεις τις άλλες πατατιές. Στο φινάλε το κομμάτι θα σας θυμίσει soundtracks ταινιών όπως "Braveheart" και "Ο Τελευταίος των Μοϊκανών". Εξαιρετικό τραγούδι!

Last Of The Wilds: ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ INSTRUMENTAL! Συνεχίζοντας τo φολκλορικό στυλ του "The Islander", οι Nightwish μας προσφέρουν ένα μεγαλειώδες κομμάτι που ο ρυθμός του θα κολλήσει στο μυαλό σας αμέσως. Προχώρησα στο επόμενο κομμάτι μετά από 12 ακροάσεις! Χαοτικό!

7 Days To The Wolves: Επιστροφή στην πραγματικότητα... άλλο ένα μέτριο και ανέμπνευστο κομμάτι, άλλη μια καυτή πατάτα.

Meadows Of Heaven: Ο δίσκος κλείνει με άλλη μια καλοδουλεμένη μπαλάντα. Από μπαλάντες ξέρουμε, τίποτε άλλο θα ακούσουμε;

Λοιπόν για να τα συγκεντρώσουμε όλα μαζί. Καταρχήν δε θα μπω στη διαδικασία που είμαι σίγουρος ότι θα κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Αναφέρομαι βέβαια στη σύγκριση της Tarja με την Anette. Και δε μπαίνω στη διαδικασία αυτή γιατί απλά δεν υπάρχει σύγκριση. Η Anette έχει μια όμορφη φωνή και κάνει μια ομολογουμένως αξιέπαινη προσπάθεια αλλά μέχρι εκεί. Η Anette είναι τραγουδίστρια, η Tarja είναι άγγελος... τέλος!

Πάμε παρακάτω... Το album μου άφησε τελείως ανάμικτα συναισθήματα. Καταρχήν ξεχάστε την συνθετική δεινότητα των Nightwish. Τα περισσότερα κομμάτια είναι βαρετά. Στα σημεία που τραγουδάει η Anette η μουσική είναι τελείως μα τελείως "άδεια" (μάλλον έγραψαν τη μουσική για τη φωνή της και δεν την "ανάγκασαν" να τραγουδήσει για την μουσική που είχαν σκοπό να γράψουν). Η πολυπλοκότητα και η συμφωνικότητα που πάνε να προσδώσουν στα κομμάτια πάει περίπατο. Και έρχεται και η τσουτσού στο νέο πλέον Enanescence style, να πετάγεται εκεί που δεν την περιμένεις.

Τι μου άρεσε; Σχεδόν τίποτα. Δύο εξαιρετικά folk κομμάτια και δύο μπαλάντες συν μερικά μόνο σημεία διάσπαρτα από εδώ κι από εκεί δε νομίζω να κάνουν τη διαφορά σε ένα album 75 λεπτών. Και το λέω αυτό για μια μπάντα που παλαιότερα δυσκολευόσουν να διακρίνεις το καλύτερο κομμάτι ανάμεσα σε ΟΛΑ τα κομμάτια του album.

Το μέλλον θα δείξει. Οι Nightwish σίγουρα δεν είναι αυτοί που ήταν. Οι Nightwish σίγουρα με βάση της ιστορία τους και την προσωπική μου γνώμη κυκλοφόρησαν το χειρότερο album τους. Οι Nightwish... ποιοι Nightwish;

http://www.nightwish.com

Cage - Hell Destroyer (Review)

2007-08-11T23:54:00.000-07:00

Τι να πω τώρα για αυτό το έπος; Λόγια δεν υπάρχουν. Ακούστε το και τότε μόνο θα καταλάβετε ότι το metal δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Σε μια εποχή που οι κωλοφυλλάδες (με την γνωστή βέβαια να κρατάει τη σημαία στην πρώτη γραμμή) προωθούν το nunu metal και τα αυστραλοπιθηκέ μαϊμουδιάρικα συγκροτήματα που αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα είναι να χοροπηδάνε στη σκηνή τρίβοντας το τραγόμουσό τους, υπάρχουν και κάποιοι Cage οι οποίοι έρχονται και τα γκρεμίζουν όλα. Μιλάμε για γκρέμισμα, όχι αστεία. Το "Hell Destroyer" αποτελεί μια άνευ προηγουμένου ηχητική επίθεση, ένα album που θα κάνει τα αυτάκια σας να ματώσουν, μια δισκάρα που αν είχε κυκλοφορήσει το 80 δεν θα μου έκανε καμιά εντύπωση γιατί τέτοια είναι η μουσική τους: metal όπως παιζόταν τότε. 75 λεπτά μεταλλικού ολοκαυτώματος και νομίζω πως δεν είναι αρκετά. Ο λαός θέλει κι άλλο λέμε! Αργόσυρτα σημεία; Μπαλάντες; Τι λέτε ρε; Αυτά να πάτε να τα βρείτε αλλού! Εδώ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα... θα μαζεύετε τα μυαλά σας από τον τοίχο, έτσι απλά. Φανταστείτε ότι οι γνωστοί δημοσιογράφοι ξερόλες έθαψαν αυτό το album. Ναι, ok, δεν έχει μαϊμουδιές, τι να κάνουμε κύριοι; Τα παλικάρια παίζουν metal, εσάς αυτό δε σας αρέσει... ΨΟΦΟΣ!!!

http://www.cageheavymetal.com

Kin οf Ettins - Wake Demo (Review)

2007-08-11T06:56:00.000-07:00

Άλλη μια άγνωστη νέα μπάντα που ανακάλυψα εντελώς τυχαία. Οι Τεξανοί Kin of Ettins χαρακτηρίζουν τη μουσική τους σαν mythical doom metal και δε θα διαφωνήσω καθόλου. Το "Wake" αποτελεί το πρώτο τους demo. Ειλικρινά έχω πάθει πλάκα με τα παλικάρια τούτα. Το doom metal που παίζουν είναι απίστευτα βαρύ και ασήκωτο. Θα πείτε, ναι, έτσι πρέπει να είναι το doom αλλά εδώ οι Kin of Ettins έχουν προσωπικό ήχο. Φολκλορικά στοιχεία, επικά περάσματα και μια απίστευτη φωνή (με τα κατάλληλα echo για ατμόσφαιρα) συνθέτουν ένα μεγαλειώδες demo. Οι μελωδικές γραμμές του "Folkvang", η επικούρα και ο riding ρυθμός του "Falcon Skies" (προσκύνημα!) και ο doom ογκόλιθος "Waking Memory" με το σκοτεινό ιντερλούδιό του "Forest Of Sunlight And Shadow" θα σας στοιχειώσουν για καιρό. Το μέλλον τους είναι λαμπρό. Περιμένω με αγωνία το δεύτερο demo τους.

http://www.myspace.com/kinofettins

Turisas - The Varangian Way (Review)

2007-08-11T06:54:00.000-07:00

Μετά από ένα σχετικά καλό ντεμπούτο ("Battle Metal") οι Turisas επιστρέφουν με ένα concept album που τιτλοφορείται "The Varangian Way". Ακούω το πρώτο κομμάτι ("To Holmgard And Beyond") και παθαίνω σοκ. Ένα απίστευτο συμφωνικό μεγαλειώδες έπος με το οποίο άρχισα να παραμιλάω. Μιλάμε για τέτοιο σοκ που πίστεψα πως αν και τα υπόλοιπα κομμάτια είναι έτσι τότε θα έχουμε να κάνουμε με τους νέους θεούς του viking metal. Συνεχίζοντας την ακρόαση παθαίνω το δεύτερο σοκ: χρήση ακορντεόν; ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ; Ναι καλά ακούσατε. Και να πω πως δένει με τον φολκλορικό ήχο των Turisas; Μπα! Ο δίσκος συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο και προκαλεί τρελά γέλια. Αντί να φέρνει στο μυαλό του ακροατή εικόνες μάχης με vikings και με drakkars να αρμενίζουν στις παγωμένες βόρειες θάλασσες, φέρνει εικόνες Ιταλικών φτωχογειτονιών με φτωχά βρώμικα παιδάκια να παίζουν με το τσέρκι τους ενώ η Μόνικα Μπελούτσι περνάει μπροστά χαιρετώντας τον μπακάλη και κινούμενη προς την λαική αγορά να αγοράσει ντομάτες. Ρε άντε να ακούσετε Thyrfing, Bathory, Moonsorrow και μετά ελάτε να παίξετε viking metal. Απορώ με τις τρελές βαθμολογίες που έχει πάρει αυτό το δισκάκι από παντού. Ουστ! Κανονίστε την πορεία σας γιατί σας βλέπω από Turisas να γίνεστε... Turistas! Τα κόκκαλα του Harald Hardrada τρίζουν!!!

http://www.turisas.com

Doomsword - My Name Will Live On (Review)

2007-07-05T05:51:00.000-07:00

Καλώς τους κι ας άργησαν! Η μεταλομάνα Ιταλία κάνει φονική επίθεση φέτος, δεν εξηγείται αλλιώς. Μετά το τρίτο τους δίσκο "Let the Battle Commence" που ουσιαστικά ήταν ένα tribute στους Bathory, οι Doomsword κυκλοφορούν το "My Name Will Live On" και επιστρέφουν μουσικά στις ρίζες τους. Η μπάντα έχει ωριμάσει απίστευτα και ίσως οι πρώτες ακροάσεις σας ξενίσουν. Πρόκειται για ένα δύσκολο album αλλά αξίζει να του δώσετε χρόνο για να σας ανταμείψει με τις αρετές του. Κομμάτια όπως "Death of Ferdia", "Claidhheamh Solais" και "The Great Horn" αποτελούν ύμνους του epic metal. Η μπάντα πρωτοτυπεί παίζοντας άκρως επιθετικά στο κομμάτι "Steel on my Axe" και το εγχείρημα έχει επιτυχία. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στα φωνητικά του Deathmaster που πλέον έρχονται από άλλον πλανήτη. Προσέξτε τις απίστευτες εναλλάγες, την ένταση και το συναίσθημα της φωνής του και θα καταλάβετε. Να γίνω λίγο αιρετικός και να πω πως οι Doomsword δίνουν έναν νέο αέρα στο epic metal, ένα ισχυρό "σπρώξιμο", μια κλωτσιά μπροστά; Ένας επαναπροσδιορισμός του επικού ήχου νομίζω ήταν απαραίτητος και οι Doomsword τον πέτυχαν. Ακούστε το "My Name Will Live On" και πείτε μου αν συμφωνείτε...

http://www.doomsword.it

Holy Martyr - Still at War (Review)

2007-07-05T05:40:00.000-07:00

Πόλεμος! Στα όπλα! Οι Holy Martyr έφτασαν! Έπειτα από αρκετά demos και mini cds οι Ιταλοί πολέμαρχοι κυκλοφόρησαν το πρώτο τους επίσημο album από την Dragonheart records. Οι φίλοι τους στην Ελλάδα ήταν ήδη προετοιμασμένοι, οι υπόλοιποι πάρτε θέσεις και ετοιμαστείτε για μια επικομεταλλική καταιγίδα. Τα παλικάρια δεν αστειεύονται! Από τα πρώτα riffs του "Vis Et Honor" οι Holy Martyr δείχνουν τις πολεμικές διαθέσεις τους: βάρβαρο επικό metal ως εκεί που δεν πάει! Ave ave Roma hail to the eagle of power, ουρλιάζει ο Alex στο ρεφραίν και γίνεται πλέον κατανοητό πως τα ξίφη έχουν βγει από τις θήκες τους. Το album συνεχίζει σε καταιγιστικούς ρυθμούς με τα επικά "Ares Guide my Spear" (που για άλλη μια φορά οι Holy Martyr τιμούν εμάς τους Έλληνες) και "Warmonger". Ακολουθεί το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι "Hatred is my Strength" για να φτάσουμε στο αργόσυρτο μεγαλειώδες έπος "From the North Comes the War". Τη δισκάρα αυτή κλείνουν τα "Hadding Garmsson" και "Ave Atque Vale" με τον καλύτερο τρόπο. Μη διστάσετε να αποκτήσετε το "Still at War". Είτε είστε επικάς είτε όχι, αυτό το αριστούργημα πρέπει να βρίσκεται στη δισκοθήκη σας, τελεία και παύλα. Ave ave Holy Martyr!

http://www.holy-martyr.com

Crystal Viper - The Curse of Crystal Viper (Review)

2007-06-29T05:06:00.000-07:00

Ετοιμαστείτε για απίστευτο καταιγισμό δυναμικού heavy metal! Οι Crystal Viper έρχονται από την Πολωνία και στις τάξεις τους έχουν την απίστευτη φωνάρα της Leather Wych. Από το πρώτο δευτερόλεπτο του cd δεν πρόκειται να ηρεμήσετε! Απίστευτη επιθετικότητα, θεϊκές μελωδίες (με "πολύ" από Iron Maiden) και υμνικά reffrains. Μετά από 1-2 ακροάσεις είναι απόλυτα σίγουρα πως θα τραγουδάτε τον κάθε στίχο καθώς προχωράτε στο δρόμο. Είναι αδύνατο να ξεχωρίσω κάποιο από τα κομμάτια του συγκεκριμένου έπους (το οποίο σημειωτέων αποτελεί και μια fantasy concept ιστορία). Οι Crystal Viper δεν έρχονται για να δημιουργήσουν κάτι νέο. Έρχονται δυναμικά για να δείξουν πως πρέπει να παίζεται το πραγματικό heavy metal. Το "The Curse of Crystal Viper" είναι ένα album φρέσκο, μοντέρνο, σύγχρονο και ταυτόχρονα ώριμο και κλασικό. Πραγματικά λίγες είναι οι φορές που με την πρώτη ακρόαση ένα cd μου μένει στο μυαλό. Οι Crystal Viper το κατάφεραν με χαρακτηριστική άνεση. Βρείτε το και αγοράστε το με κλειστά τα μάτια. Χαλαρή υποψηφιότητα για το album της χρονιάς...

http://www.crystalviper.com

Sound Storm - Northern Wilderness EP (Review)

2007-06-29T04:55:00.000-07:00

Οι Sound Storm είναι μια νέα μπάντα από την Ιταλία και το "Northern Wilderness" αποτελεί την πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία. Το συμφωνικό power metal τους είναι καλοδουλεμένο, με όμορφες ενορχηστρώσεις και εξαιρετικά φωνητικά. Δυστυχώς όμως δεν πρόκειται για κάτι πρωτότυπο. Πολλές μπάντες το έχουν κάνει ξανά και μάλιστα καλύτερα (call me Rhapsody of Fire). Οι 3 συνθέσεις (+1 intro) δυστυχώς δεν ξεφεύγουν από τα κλισέ του συγκεκριμένου genre. Η 5η και τελευταία σύνθεση με τίτλο "We are Vikings" αποτελεί και την καλύτερη, με μια εξαιρετική συμφωνική μελωδία που σου μένει στο μυαλό. Το EP είναι μικρό σε διάρκεια (μόλις 19 λεπτά!) και περιμένω το επόμενο βήμα τους για μια πιο ολοκληρωμένη άποψη. Δείχνουν να έχουν τις δυνατότητες αλλά τους λείπει η έμπνευση και το προσωπικό στίγμα...

http://www.powerofsoundstorm.com

Valkyrie's Cry - Black Knight Demo 2005 (Review)

2007-06-19T03:28:00.000-07:00

Τους Valkyrie's Cry τους ανακάλυψα πρόσφατα στις αναζητήσεις μου στο MySpace. Ακούγοντας κάποια κομμάτια τους ήρθα σε επαφή μαζί τους κι έτσι απόκτησα το demo τους με τίτλο "Black Knight" και ηχογραφημένο το 2005. Ό,τι και να πω για αυτούς τους Καναδούς είναι λίγο. Οι 5 συνθέσεις του cd αποτελούν έναν epic metal καταιγισμό. Απίστευτη επιθετικότητα σε συνδυασμό με μελωδία, καταπληκτικά και δυναμικά φωνητικά και μια αίσθηση ότι "ναι, ρε έτσι είναι το metal" είναι τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της δουλειάς. Η παραγωγή για τέτοιου είδους demo βρίσκεται σε αρκετά υψηλά επίπεδα. Τίτλοι σαν "Black Knight", "Blessed by the Mace" και "Headless Horsemen" δε μπορούν παρά να περικλείουν καυτό ατσάλι. Και έτσι είναι! Όπως λένε και οι ίδιο "είμαστε απάντηση στο nu metal". Μακάρι τέτοια μυαλά να είχαν και άλλες, γνωστότερες μπάντες. Επικοινωνήστε με την μπάντα και πάρτε το demo αυτό ΤΩΡΑ! Σύντομα θα έχουμε και το πρώτο τους EP. Hail!

http://www.truemetal.org/valkyriescry

Grave Digger - Liberty or Death (Review)

2007-06-04T00:01:00.000-07:00

Ωραίο εξώφυλλο! Δεν είναι βέβαια παράξενο αφού οι Γερμανοί μας έχουν συνηθίσει σε κάτι τέτοια. Το "Liberty or Death" είναι ο δίσκος που ακολουθεί το σχετικά μέτριο "The Last Supper". Περίμενα πολλά από τους Grave Digger και ευτυχώς με εξέπληξαν ευχάριστα. Στο album υπάρχει μιας μορφής concept, αφού όλα τα κομμάτια ασχολούνται με το θέμα ελευθερία ή θάνατος. Από το πρώτο και ομώνυμο track, οι "νεκροθάφτες" δίνουν το στίγμα τους. Μεγαλείο! Φανταστείτε την τέλεια μίξη του "Knights of the Cross" και του "Rheingold" και θα καταλάβετε. Όλα τα κομμάτια μετά τις πρώτες ακροάσεις θα συμφωνήσετε πως είναι ήδη κλασικά. Η μπάντα δείχνει να αναρρώνει μετά από μια μέτρια περίοδο και γυρνάει πίσω στις κλασικές της φόρμες. Δεν θα ακούσετε νεωτερισμούς αλλά original Grave Digger μελωδίες. Οι οπαδοί τους σπεύσατε να το αποκτήσετε, οι υπόλοιποι αρχίστε να ακούτε τις παλαιότερες δουλειές τους και μετά τρέξτε να πάρετε και το "Liberty or Death". The reaper is alive...

http://www.grave-digger.de

Saxon - The Inner Sanctum (Review)

2007-05-27T11:24:00.000-07:00

Ρε οι κωλόγεροι ζουν ακόμα! Χαίρομαι όταν μπάντες όπως οι Saxon κυκλοφορούν ακόμη δουλειές και μάλιστα σε τέτοιο επίπεδο. Το "The Inner Sanctum" είναι το νέο δισκάκι του γερόλυκου Biff και της παρέας του. Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Από τα καταπληκτικά speed άσματα "Need for Speed" και "I've Got to Rock"; Από το επικό "Atτila The Hun" με τη φοβερή εισαγωγή του; Ή μήπως από το δυνατό και σύγχρονο ηχητικά "State οf Grace"; Οι Saxon δείχνουν να μη καταλαβαίνουν πως τα χρόνια περνάνε. Το album είναι μια κλασική καταιγίδα όπως αυτές που μόνο οι Saxon μπορούν να προσφέρουν. Πάρτε μπύρες, αράξτε και βάλτε την ένταση στο maximum. Τελικά το metal δεν επιβιώνει από τις νέες μπάντες (ειδικά όταν αυτές αρχίζουν και προσθέτουν άσχετα πράγματα στη μουσική που αγαπάμε, ας μην το αναπτύξω γιατί θα παρεξηγηθώ). Το metal επιβιώνει επειδή διάφοροι κύριοι όπως τους Saxon είναι ακόμα εδώ και στέκονται ηρωικά και αγέρωχα παίζοντας μουσική όπως αυτή ακούγονταν 30 χρόνια πριν. Αθεράπευτα ρομαντικοί γέροι... είμαι μαζί τους!

http://www.saxon747.com

Nightwish - Eva (Review)

2007-05-27T04:01:00.001-07:00

Το νέο single των Nightwish είναι εδώ! Μετά από αρκετό καιρό οι Nightwish βρήκαν τελικά τη νέα τους frontwoman και κυκλοφόρησαν το single "Eva". Anette Olzon λοιπόν είναι το όνομα της εκλεκτής (ωραίο παρουσιαστικό, θετικές οι πρώτες εντυπώσεις χεχε). Το θέμα είναι προς τα που θα κατευθυνθούν πλέον μουσικά και το "Eva" μπορεί να μας δώσει κάποια πρώτα συμπεράσματα. Το single περιλαμβάνει μονάχα ένα κομμάτι και μπορείτε να το αγοράσετε ηλεκτρονικά από το site της Nuclear Blast. Στις 30/5 θα υπάρχει και σε άλλα ηλεκτρονικά καταστήματα για downloading. Πρόκειται για μια μελωδική μπαλάντα στο γενικότερο ύφος των Nightwish. Η Annete αμέσως μετά το πρώτο άκουσμα θα σας φέρει στο μυαλό κάτι μεταξύ της Sharon Den Adel (Within Temptation) και της Floor Jansen (After Forever). Μουσικά, δυστυχώς, το "Eva" θυμίζει Evanescence. Και λέω "δυστυχώς" διότι οι Nightwish είναι (ή μήπως να πω "ήταν") μια μπάντα με προσωπικό στυλ. Όσοι περίμεναν μια επιστροφή στον power ήχο και στις ρίζες (αναφέρομαι στα "Oceanborn" και "Wishmaster") θα απογοητευθούν. Είναι βεβαίως δύσκολο και προκλητικό να βγάζουμε συμπεράσματα για το album του Σεπτέμβρη από ένα και μόνο κομμάτι (και μάλιστα μπαλάντα!) αλλά και 3 samples που άκουσα ενισχύουν τις παραπάνω απόψεις. Σαν κομμάτι και μόνο το "Eva" στέκει ικανοποιητικά αποτελώντας ένα όμορφο καλοδουλεμένο τραγούδι (που δε φτάνει βέβαια το "Sleeping Sun" για παράδειγμα). Οι Nightwish πλέον απευθύνονται σε άλλο κοινό. Ας περιμένουμε το Σεπτέμβρη και τα ξαναλέμε...

http://www.nightwish.com

Vanni from Wotan (Interview)

2007-05-23T23:57:00.001-07:00

Η συνέντευτη αυτή έγινε λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία του νέου album των Wotan, "Epos", και είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύεται. Ο Vanni απαντά στις ερωτήσεις μου και αποκαλύπτει...

Γεια σου Vanni. Είμαι ο Νίκος από το Morning Star WebZine. Είναι τιμή μου να συνομιλώ με μια από τις σπουδαιότερες epic metal μπάντες. Πως είσαι;

Μια χαρά! Είμαστε απασχολημένοι με τις ηχογραφήσεις του νέο album "Epos" και γενικά τα πράγματα πάνε πολύ καλά.

Παρακολουθώ την πορεία των Wotan από τα πρώτα τους βήματα. Μετά το καταπληκτικό σας demo ("Thunderstorm") και το mini cd σας ("Under the Sign og Odin’s Crows") καταφέρατε να ηχογραφήσετε το πρώτο σας ολοκληρωμένο album "Carmina Barbarica". Γιατί σας πήρε τόσα χρόνια;

Ο βασικός λόγος ήταν η αδιαφορία των δισκογραφικών εταιρειών κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων. Κάθε φορά που προσπαθούσαμε να έρθουμε σε επαφή με τις διάφορες εταιρείες, ήθελαν να μας πείσουν να αλλάξουμε τη μουσική μας για να κάνουν καλύτερες πωλήσεις. Εμείς βέβαια δεν το δεχτήκαμε ποτέ. Ευτυχώς συναντήσαμε τον Γρηγόρη και τον Δημήτρη της Eat Metal Records και ήρθε το συμβόλαιο. Δεύτερος λόγος καθυστερήσεως ήταν βέβαια οι συνεχείς αλλαγές στο lineup του συγκροτήματος.

Το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνει κανείς ακούγοντας τη μουσική σας είναι ο βάρβαρος ήχος και οι επιρροές από τους Manowar. Τι σας εμπνέει να γράφετε μουσική;

Σαφέστατα μας έχουν επηρεάσει οι πρώτες δουλειές των Manowar αλλά και άλλα μεγάλα συγκροτήματα όπως οι Virgin Steele, Warlord και οι Running Wild.

Πως ήρθε το συμβόλαιο με την Eat Metal Records; Είστε ευχαριστημένοι με την εταιρεία σας γενικότερα;

Ο Γρηγόρης και ο Δημήτρης ήταν οπαδοί και φίλοι μας από τα πρώτα χρόνια της μπάντας κι έτσι όταν αποφάσισαν να ιδρύσουν την EMR μας πρότειναν το συμβόλαιο. Είναι μια μικρή εταιρεία αλλά προσφέρει τεράστιο έργο, κατάφεραν να κάνουν τα πάντα πραγματικότητα. Είμαστε ικανοποιημένοι επίσης από το πολύ καλό promotion που έγινε.

Υπάρχουν φανατικοί οπαδοί των Wotan στην Ελλάδα. Πως ένιωθες όταν έπαιζες live μπροστά σε τέτοιο κοινό;

Ήταν μια από τις σημαντικότερες εμπειρίες της ζωής μου! Οι Έλληνες είναι θερμοί και θεότρελοι! Δεν είχαμε ποτέ κοινό σαν κι αυτούς. Είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη και τη φιλοξενία τους.

Ήμουν και στα δυο σας live στην Ελλάδα και η απόδοσή σας ήταν καταπληκτική. Τι σας δίνει τόση δύναμη και πάθος στη σκηνή;

Το heavy metal μας δίνει δύναμη. Είναι πάθος και η ίδια μας η ζωή!

Υπάρχουν αρκετά θεατρικά στοιχεία στα live σας. Αναφέρομαι στις εισαγωγές από το soundtrack του Conan, στα ξίφη που έχετε στη σκηνή κλπ. Πιστεύεις πως είναι ένας διαφορετικός τρόπος παρουσίασης της μουσικής στη σκηνή; Φέρνει καλύτερα τις εικόνες που πραγματεύονται οι στίχοι στο μυαλό των ακροατών ίσως;

Ναι, πιστεύω πως όλα αυτά τα θεατρικά μέρη είναι σημαντικά. Δημιουργούν ατμόσφαιρα. Φέρνουμε στη ζωή αυτά που περιγράφουμε στους στίχους και στη μουσική μας.

Οι στίχοι σας ασχολούνται με μυθολογικά και ιστορικά γεγονότα. Διαβάζετε βιβλία τέτοιου είδους; Γνωρίζει κάτι για την Ελληνική μυθολογία;

Εκτός το heavy metal, η άλλη μεγάλη αγάπη μου είναι να διαβάζω ιστορικά βιβλία, κυρίως με θέμα τον μεσαίωνα. Επίσης λατρεύω την Ρωμαϊκή και Ελληνική ιστορία, έτσι πιστεύω πως, ναι, έχω αρκετές γνώσεις επάνω στη μυθολογία και την ιστορία σας.

Έχετε σκεφτεί ποτέ να γράψετε ένα concept album;

Ναι, αυτή η σκέψη στριφογυρίζει στο μυαλό μας. Είναι κάτι που σίγουρα θα κάνουμε στο μέλλον.

Πες μου τη γνώμη σου για τις μπάντες: Manowar, Doomsword, Domine, Rhapsody.

Manowar: Οι άρχοντες και θεοί του metal!
Doomsword και Domine: Δύο από τις καλύτερες Ιταλικές μπάντες.
Rhapsody: Μπορεί να σου αρέσουν μπορεί και όχι αλλά δε νομίζω πως είναι epic metal. Για μένα η μουσική τους είναι πολύ εξεζητημένη, το true metal πρέπει να είναι σαφώς σκληρότερο.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Αυτό τον καιρό ηχογραφούμε το νέο μας album "Epos" και όλα πάνε μια χαρά. Αν το πλάνο πάει όπως το σχεδιάσαμε τότε μάλλον θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο ή Μάιο. Θα περιλαμβάνει κάποια παλιά ακυκλοφόρητα κομμάτια όπως τα "Vae Victis" και "Drink in the Skull of your Father" το οποίο βασίζεται σε έναν αρχαίο βαρβαρικό θρύλο αλλά και νέα όπως τα "La Chanson the Roland" και "Ithaca". Ίσως να έχουμε και μια guest εμφάνιση ενός πολύ σπουδαίου metal μουσικού αλλά δε μπορώ να πω κάτι παραπάνω μέχρι να σιγουρευτούμε πρώτα.

Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας και δώσε ένα φινάλε στη συνέντευξη με τους αγαπημένους σου στίχους.

Σας ευχαριστώ όλους για την τεράστια υποστήριξή σας. Κάνετε τις πολεμικές ορδές των Wotan ανίκητες! Die with sword in hand!

Σε ευχαριστώ Vanni. Hail Wotan!

Falconer - Northwind (Review)

2007-05-23T22:47:00.001-07:00

Με μεγάλη μου χαρά πληροφορήθηκα την επιστροφή του αγαπημένου μου Mathias Blad στους Falconer. Η απουσία του έγινε εμφανέστατη στα προηγούμενα δύο albums της μπάντας. Με την επιστροφή του περίμενα να αλλάξει και ο ήχος και να φτάσει –αν όχι να ξεπεράσει- τα δύο πρώτες δουλειές των Falconer. Ειλικρινά μετά από μερικές ακροάσεις του "Northwind" μπορώ να πω έχουμε μια καθολική επιστροφή στις ρίζες! Κομμάτια σαν τα "Northwind", "Spirit of the Hawk" (έπος!), "Fairyland Fanfare" είναι κλασικοί Falconer ύμνοι. Οι ταχύτητες είναι σχετικά αργές, οι μελωδίες παραμυθένιες και ναι, ο Mathias είναι εδώ για να ντύσει αυτή την υπέροχη επική και πομπώδη μουσική με την καταπληκτική και ιδιαίτερη φωνή του. Το "Northwind" δεν είναι ανώτερο από τα "Falconer" και "Chapters from a Vale Forlorn", βρίσκεται όμως στην σωστή κατεύθυνση. Προσπαθήστε να βρείτε τη limited edition που περιέχει bonus cd με 4 υπέροχα φολκλορικά κομμάτια.

http://www.falconermusic.com

Zions Abyss - T.A.L.E.S (Review)

2007-05-21T22:43:00.000-07:00

Εξαιρετικά καλοπαιγμένο US power metal προσφέρουν οι Zions Abyss σε μια ακόμη κυκλοφορία της Steel Legacy. Το συγκεκριμένο δισκάκι αποτελεί την επανέκδοση της θρυλικής κασέτας-album του 1991. Σαν κλασική Καναδέζικη μπάντα, οι Zions Abyss είναι τρομεροί παίκτες. Τεχνικά κιθαριστικά μέρη, αργά μελωδικά και βιρτουόζικα περάσματα και πολύ ενέργεια και δύναμη είναι τα κύρια συστατικά του δίσκου. Ο Klaus Whissel στα φωνητικά είναι εξαιρετικός ενώ η κιθάρα του Andy Waitkus (RIP) ζωγραφίζει μοναδικά. Όσοι αρέσκονται σε τεχνικό heavy metal (προσοχή, όχι σε progressive μονοπάτια) θα βρουν ένα πραγματικό θησαυρό στο δισκάκι αυτό. Τρέξτε να προλάβετε όμως γιατί όπως και όλες οι κυκλοφορίες της Steel Legacy, έτσι κι αυτή είναι τυπωμένη σε ελάχιστα αντίτυπα (350 βινύλια και 1000 cd).

http://www.steel-legacy.com

Manowar - Gods of War (Review)

2007-05-21T11:38:00.000-07:00

Πέντε χρόνια πέρασαν μετά το εξαιρετικό "Warriors of the World" και οι βασιλιάδες του metal επέστρεψαν με τη νέα τους κυκλοφορία "Gods of War". Το album είναι concept και ασχολείται με τον Odin, το πατέρα θεών και ανθρώπων στη Σκανδιναβική μυθολογία των Vikings. Σύμφωνα με τα λεγόμενα τους πρόκειται να είναι το πρώτο σε μια σειρά albums που θα αποτελούν tributes σε θεούς του πολέμου (το επόμενο θα αφορά Έλληνα θεό, χεχε). Καθώς γνωρίζω αρκετά από Σκανδιναβική μυθολογία οφείλω να ομολογήσω ότι οι πληροφορίες που προσφέρει το "Gods of War" είναι 100% έγκυρες. Βέβαια δεν είναι αυτό που έχει τόσο σημασία, οπότε ας περάσουμε στα σημαντικά που είναι... η μουσική!

Το "Gods of War" αποτελείται από 15 κομμάτια και ένα bonus track. 9 συνθέσεις είναι κλασικοί Manowar ύμνοι και το υπόλοιπο σύνολο συμπληρώνουν εισαγωγές, απαγγελίες και ιντερλούδια. Πριν αρχίσετε τις κατηγορίες θα ήθελα να εξηγήσω πως ένα concept album πρέπει να έχει μια συνεχή και ομαλή ροή από την αρχή έως το φινάλε, ιδιαίτερα όταν η συνολική του διάρκεια ξεπερνά τα 70 λεπτά. Και οι Manowar το κατάφεραν. Η ιστορία του Odin αναπτύσσεται εξαιρετικά και η όλη ακρόαση δεν πρόκειται να σας κουράσει. Ο ακροατής θα ταξιδέψει από τα πεδία της Asgard στα παλάτια της Valhalla επάνω στο άτι του Odin ("Sleipnir"), θα υψώσει το ξίφος του μαζί με άλλους πολεμιστές ("Sons of Odin") και θα ξεγελαστεί από τον πονηρό θεό Loki ("Loki God of Fire"). Η μουσική προσέγγιση της μπάντας είναι σαφώς πιο συμφωνική σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές της αλλά οι Manowar έτσι κι αλλιώς φημίζονται για τη διαφορετικότητα των albums τους. O Eric Adams είναι σε εξαιρετική φόρμα και οι κραυγές του θα σας απογειώσουν. O Joey κλασικά είναι ο master του μπάσου και συνοδευόμενος από τον εξαιρετικό για άλλη μια φορά Karl Logan μας προσφέρουν ανεπανάληπτες επικές μελωδίες. Δεν ξεχνάμε βέβαια το "τέρας" πίσω από τα τύμπανα που... παραμένει "τέρας".

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Το "Gods of War", όπως και κάθε album των Manowar, θα προκαλέσει πολλές συζητήσεις. Πολλοί θα τους κατηγορήσουν ότι επαναλαμβάνονται μουσικά και κυρίως στιχουργικά (με όλα αυτά τα "kill", "die", "sword" κλπ, νομίζω μπήκατε στο νόημα). Οι Manowar βέβαια δε νοιάζονται. Οι φανατικοί τους οπαδοί δε νοιάζονται. Και εν τέλει ούτε εγώ νοιάζομαι. Το "Gods of War" είναι ένα μοναδικό album, μια κλασική Manowar δημιουργία και αποδεικνύει ότι οι βασιλιάδες έχουν επιστρέψει δυνατότεροι από ποτέ. Άλλο ένα διαμάντι στο στέμμα τους... Hail Gods of War!

http://www.manowar.com

Cross - Metal from Above (Review)

2007-05-21T08:08:00.001-07:00

Η Steel Legacy Records, μια εγχώρια εταιρεία που κυκλοφορεί παλαιές underground κυκλοφορίες άγνωστων συγκροτημάτων στο ευρύ κοινό, ξαναχτυπά με ένα καταπληκτικό δισκάκι των white metallers Cross. Η κυκλοφορία αυτή περιλαμβάνει το demo της μπάντας και κάποια live κομμάτια. Οι συνθέσεις είναι επικές και αργόσυρτες, κατά κύριο λόγο μεγάλες σε διάρκεια. Ο white metal στίχος δένει εξαιρετικά με τα βαριά επικά περάσματα και "πορώνει". Μιλάμε για καλοπαιγμένο US heavy/power metal που θα σας τινάξει τα μυαλά στον αέρα, έτσι; Μοναδικό ψεγάδι η κακή παραγωγή που όμως σε άτομα (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου) που αρέσκονται σε underground cult obscure ακούσματα (call me Satan's Host) δε δημιουργεί ιδιαίτερο πρόβλημα. Το "Metal From Above" κυκλοφορεί σε 330 κόπιες βινυλίου και 1000 cds οπότε καλό είναι να προλάβετε ένα εξαιρετικό κομμάτι heavy metal μουσικής που προβλέπεται να εξαντληθεί και να γίνει σπάνιο σύντομα.

http://www.steel-legacy.com

Wotan - Epos (Review)

2007-05-21T07:04:00.000-07:00

Η επιστροφή των Ιταλών ηγετών του επικού heavy metal, Wotan, είναι γεγονός. Έπειτα από το εξαιρετικό ντεμπούτο "Carmina Barbarica", νέες δόσεις ατσαλιού έρχονται να βασανίσουν τα αυτάκια μας. Οι οπαδοί της μπάντας είναι σίγουρα χαρούμενοι βλέποντας 5 κλασικές συνθέσεις από το demo και το mini-cd της μπάντας να φιγουράρουν με σαφώς καλύτερη παραγωγή και δυνατότερο ήχο στο νέο album. Οι 6 νέες συνθέσεις είναι στο κλίμα που μας έχουν συνηθίσει οι Wotan όλα αυτά τα χρόνια. Εντύπωση προκαλεί το 15λεπτο έπος "La Chanson De Roland" και η εξαιρετική χρήση της πίπιζας στο "Foggy Dew" (που ίσως αποτελεί και την αγαπημένη μου σύνθεση από το "Epos"). Special guest star εμφάνιση κάνει ο Ross The Boss (ex-Manowar) σολάροντας στο "Spartacus" και παίζοντας τα πλήκτρα στην επική μπαλάντα "Mother Forest". Οι βάρβαρες κιθάρες, τα σκληρά και μουντά τύμπανα, οι επικές μελωδίες του μπάσου και η εξαιρετική φωνή του Vanni αποτελούν εγγύηση για άλλο ένα μεγαλειώδες album από τους Wotan. Με λίγα λόγια... έπος το "Epos"!

http://www.wotanmetal.com

Editorial

2007-05-21T06:51:00.000-07:00

Καλωσήλθατε στο Morning Star WebZine, ένα νέο Ελληνικό heavy metal webzine.

Έχοντας εμπειρία σαν συντάκτης σε παλαιότερα metal webzines (Hade's Gates και Metal Domination) αποφάσισα να δημιουργήσω ένα δικό μου. Η αρχική σκέψη ήταν να γίνει σε συνεργασία με φίλους. Το site είχε φτιαχτεί, τα reviews είχαν σχεδόν γραφτεί, οι συνεντεύξεις είχαν ετοιμαστεί αλλά σιγά σιγά φαίνονταν πως ο χρόνος που έπρεπε όλοι να αφιερώσουμε ήταν από ελάχιστος έως καθόλου. Έτσι, τώρα, αρκετούς μήνες μετά, αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό το blog ως μιας μορφής webzine.

Χωρίς το άγχος του χρόνου, χωρίς την πίεση κανενός, θα ανεβάζω κατά καιρούς reviews, συνεντεύξεις, ειδήσεις και live reports από το χώρο της heavy metal μουσικής που τόσο αγαπάμε.

Ελπίζω το Morning Star WebZine να σας κρατήσει καλή παρέα!

Let the Morning Star fall! Metal On!